Oude bekenden met een duur huis

Theodor Holman Beeld Wolff

Terwijl ik Koos tevergeefs aan het trainen ben ("Zit! Zit! Zit!") in het Vondelpark zie ik plotseling T. Journalist, links, VPRO, vijand van Theo van Gogh ('Weibengeschichte') en leeftijdgenoot.

Hij zwaait naar me en steekt zijn hand uit en terwijl Koos onmiddellijk gaat zitten, schud ik uit beleefdheid zijn keurige klauw en hij zegt: "We hebben toch geen ruzie hè, jij en ik? Ik ben zo'n bewonderaar van je columns."

Zijn zinnen brengen me in verwarring, en hij vervolgt: "Grappig trouwens dat ik je zie. Ik moest aan je denken, want je weet dat ik vlakbij je woonde hè? En ik heb ook mijn huis verkocht.""

O, mooi... mag ik vragen..."

"Twee komma drie miljoen! Mijn vrouw W., je kent haar wel, die redacteur was van X., wist niet wat ons overkwam. Het is wat hè, met die huizenprijzen."

Ik schutter.

"Je bent net met pensioen gegaan toch?" zeg ik.

"Jazeker... Goed pensioen. Ik ben 35 jaar bij de VPRO in vaste dienst geweest. Wist je trouwens, dat J. ook zijn huis heeft verkocht? Voor 1,9 miljoen! We denken er trouwens over om naar Spanje te verhuizen..."

Omdat Koos een meisje van drie wil penetreren, moet ik even ingrijpen, maar mijn oud-'collega' loopt met me mee."

En behalve J. hebben Ton en Anneke ook hun huis verkocht. Weet je wat die voor hun woning in de Van Eeghenstraat hebben gekregen? 2,5 miljoen! Ze vinden jouw stukjes trouwens ook erg goed. Niet die stukjes over Wilders en Baudet en zo, maar die andere."

"Ik schrijf eigenlijk nooit over Wilders..."

"Jij zegt heel vaak wat wij, babyboomers, want dat zijn we toch, precies voelen. Complimenti daarvoor."

"Complimenti..."

"Ja, dat zei Ischa ook altijd. Ach, Ischa... Weet je dat die Anneke nog geneukt heeft?"

"Nee... Ik ken Anneke niet echt. Ik zag haar op een foto bij een GroenLinks-bijeenkomst. Dus je vertrekt uit Amsterdam?"

"Ja, we zoeken iets leuks in Spanje... Misschien een pied-à-terre hier ergens, een tweekamerwoning of zo, of een woonboot."

"Dus je gaat niet echt weg uit Amsterdam?"

"Ik wil wel, maar W. ja, die heeft hier nog haar dochter en...ja... ze weet niet of ze in Spanje kan aarden."

"Mis je je werk niet?" vraag ik.

"Nee! Ze zijn daar stil blijven staan, Theodor. De wereld is veranderd. Dat weet jij!"

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.