Oranje leeft in twee werelden

Bert van Marwijk tijdens de training van het Nederlands Elftal. Foto ANP Beeld
Bert van Marwijk tijdens de training van het Nederlands Elftal. Foto ANP

Het kwaliteitsverschil tussen de spelers van het Nederlands elftal is enorm. De groep waaruit bondscoach Bert van Marwijk met goed fatsoen kan putten, is aanzienlijk kleiner dan de 23 namen die op papier staan.

Als de beste voetballers van Oranje de bal van voet naar voet laten gaan, zie je de contouren van een titelfavoriet. Maar te vaak stokt het ritme als de overige spelers in het spel worden betrokken. Het Nederlands elftal leeft in twee verschillende werelden.

Van Marwijk kan zich de luxe die enkelen van zijn collega's zich veroorloven, niet permitteren. Neem de Braziliaanse bondscoach Dunga: hij heeft Chelsea-verdediger Alex (ex-PSV) gewoon thuisgelaten. Ook voor de sterren van AC Milan, Ronaldinho en Alexandr Pato, is geen plaats bij de kanaries. En rechtsback Dani Alves van Barcelona zit op de bank, omdat Maicon van Inter op zijn plek staat.

Karim Benzema van Real Madrid? De Franse bondscoach Raymon Domenech denkt het ook zonder hem te kunnen. Zoals Marcello Lippi, de keuzeheer van Italië, voor het toernooi een streep zette door de namen Fabio Grosso, Francesco Totti en Luca Toni. En zoals Fabio Capello (Engeland) de pijlsnelle aanvaller Theo Walcott van Arsenal een WK door de neus boorde.

De selecties van bovengenoemde landen blijven toch, hoewel enkele toppers soms ontbreken, over de volle breedte op peil, maar dat ligt beduidend anders bij Nederland.

Karikatuur van een international
Edson Braafheid doet zijn uiterste best op de trainingen, maar de verdediger is een karikatuur van een international. Slechte passes, beroerde aannames, een te lage handelingssnelheid in de positiespelletjes: het niveau van de kern van Oranje is veel te hoog gegrepen voor Braafheid, die bij Bayern München en Celtic dit seizoen ook nauwelijks tegen een bal heeft getrapt.

Maar de Amsterdammer is niet de enige die worstelt en struikelt temidden van de exceptionele klasse van spelers als Robin van Persie en Rafael van der Vaart. Ook André Ooijer, Khalid Boulahrouz en Ryan Babel komen handen en voeten te kort en zelfs Klaas-Jan Huntelaar moet op zijn tenen lopen om aan te klampen.

Bij elke WK- of EK-selectie van Oranje zitten spelers in de bus die een bondscoach liever niet achter het stuur heeft. Voetballers die meer een rol hebben in het scherp houden van de vaste kern. Mannen als Wim Koevermans, Wilbert Suvrijn en Hendrie Krüzen, die op het gewonnen EK van 1988 niet aan de bak kwamen.

In de huidige selectie is het onderscheid echter bijna schrijnend te noemen. Van Marwijk zal tijdens het trainingskamp in Seefeld en afgelopen week in Johannesburg tot de conclusie zijn gekomen dat er bij zijn 'bank' een hoop aan schort. Aanvallend komt hij er voorlopig nog wel uit met spelers als Ibrahim Afellay en Eljero Elia achter de hand, maar het grootste pijnpunt is de ondermaatse bezetting van de defensie.

Nu is Van Marwijk daar ook zelf verantwoordelijk voor. Voor sommige posities zijn betere internationals beschikbaar, maar de bondscoach houdt liever vast aan de spelers met wie hij de afgelopen twee jaar al geregeld heeft gewerkt.

Dat maakt dat een centrale verdediger als Hedwiges Maduro, in de kracht van zijn leven en zeer frequent basisspeler bij de Spaanse topclub Valencia, er niet bij is in Zuid-Afrika. Het is de luxe die Van Marwijk zich denkt te kunnen veroorloven. (LEON TEN VOORDE)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden