Plus

'Opvanghuis Souvel in Zaandam was een hel'

Chantage, geschreeuw, hoge huren en ontbrekende hulp. Er is niets veranderd in opvanghuis Souvel in Zaandam, zeggen drie oud-bewoners. 'Het was er een hel.'

De keuken van opvanghuis Souvel in ZaandamBeeld Carla Kogelman

Onthutst en kwaad waren de drie ex-bewoners toen ze vorige week de noodkreten van de moeders in de opvang van Souvel in Het Parool zagen staan. Op hun telefoons hebben ze foto's die zij hebben gemaakt tijdens hun verblijf in de opvang, bijna twee jaar geleden.

Het zijn foto's van muizenbestrijdingsmiddelen, van onsmakelijke bordjes met erwtjes, van uit de vloer stekende leidingen en van de kleine kamertjes waarin ze bivakkeerden.

De drie vinden dat Souvel per direct moet worden gesloten. "Het was een hel daar," zeggen ze.

Geen eten
De drie voormalige bewoners - Monique (57), Anna (38) en Meerlin (51) - woonden, ieder met één kind, tussen augustus 2016 en februari 2017 in Souvel.

Anna was met kind door haar partner op straat gezet, Meerlin vluchtte vanuit een gewelddadige relatie in Suriname naar Nederland en Monique kon de relatie met haar depressieve partner niet meer bolwerken. In de zomer van 2016 klopten ze bij Souvel aan voor onderdak.

"Ik sliep met mijn zoon van zestien in een klaslokaal zonder gordijnen voor een huur van 565 euro per maand. De opvang zou inclusief ontbijt, lunch en diner zijn. Maar het gebeurde geregeld dat er helemaal geen eten in huis was. 'Ga maar naar de snackbar,' zei de directrice, Samira Abdolmalki, toen we haar belden," vertelt Anna. "Een andere keer smeet haar man een bevroren kip op tafel, maar groente en aardappels hadden we niet."

Beëindigingsovereenkomst
Monique besloot voor de boodschappen 200 euro in mindering te brengen op de 576 euro die ze elke maand moest betalen. "De man van Samira had me immers uitgelegd dat er 7 euro per persoon per dag werd gerekend voor het eten. Samira explodeerde toen ik het haar mededeelde. 'Als het je niet bevalt, sodemieter je maar op,' zei ze."

Monique moest daarop een door Souvel opgestelde 'beëindigingsovereenkomst' ondertekenen, waarin stond dat zij in 'onderling' overleg zouden hebben besloten de verblijfsovereenkomst 'per direct' te beëindigen.

Omdat ze dan letterlijk op straat zou komen te staan, namen de andere vrouwen het voor haar op. "Ik mocht uiteindelijk blijven maar dan moest ik wel het volledige bedrag maandelijks betalen. Ik had geen keus. Ik kon nergens heen."

Anna overkwam hetzelfde, vertelt ze. "Ik zei ook dat ik 200 euro minder wilde betalen. Mijn zoon ging geregeld 's morgens zonder ontbijt en lunch naar school, omdat er niets in huis was. 'Daar is de deur,' schreeuwden ze toen tegen me." Anna begint te huilen.

Meerlin besloot zelf voor de hele groep - zeven vrouwen en zes kinderen - te koken en inkopen te doen. Ze kreeg van de directrice honderd euro in de week voor de boodschappen. "We kregen een stapel foldertjes in onze handen gedrukt, zodat we konden uitzoeken waar we de spullen het goedkoopst konden halen. Dus brood bij de Lidl, vlees van de Turkse slager en potjes pindakaas bij de Aldi. Ik moest er geregeld zelf geld bijleggen."

De drie ex-bewoners zijn vooral verontwaardigd over de bedragen die Souvel voor verleende begeleiding heeft ontvangen van de gemeente: ruim 135.000 euro in 2017 en bijna 41.000 euro in 2016, allemaal bijdragen in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO).

Meerlin slaat met haar vuist op tafel. "Ik moest elke vier weken 19,40 euro betalen omdat ik ondersteuning vanuit de WMO kreeg," zegt ze. "We kregen helemaal geen zorg en werden financieel uitgemolken. Ik wil mijn geld terug."

Huisvergadering
De klachten van de huidige bewoners herkennen ze. "Wij zouden toen al betere kamers, betere wc's en meer douches krijgen. En de muizenoverlast zou worden aangepakt. Er is dus niets gebeurd in al die tijd."

Op een van hun telefoons staat een foto van de aankondiging van de vergadering van 28 oktober 2016. Op de agenda staat: 'Verzorging kat Lola, schoonmaaklijst en irritatie'. De bewoners hebben er met uitroeptekens en dik onderstreept hun eigen agendapunten onder geschreven: 'Begeleiding!!!! Muizen???? Transparantie: boodschappen.' En: 'Uitleg kosten!!!' Achter irritatie staat met pen: 'Te veel!!!'

Buurtgenoten, vertellen de vrouwen ten slotte, kwamen vaak spullen brengen voor de opvang. De schuur van Souvel, zeggen Anna en Monique, staat vol met gebrachte meubels, bedden, matrassen, kleding, servies en huishoudelijke apparaten.

"Deze spullen werden geregeld naar hun tweedehands winkel Some'Thing's op de Zuiddijk gebracht. Er lag een plan om de bewoners als dagbesteding drie uur in de week in die winkel te laten werken, maar daar heeft een van de vrouwen tegen geprotesteerd."

Lees terug: 'De meeste vrouwen zijn blij dat ze tenminste onderdak hebben'

'Er is al veel veranderd'

"Het gebouw kende geen woonbestemming en kent daardoor minder luxe," aldus Frans Griese van Souvel.

"Klachten en problemen die mensen ervaren, zijn en worden altijd serieus genomen. De gemeente denkt en kijkt met ons mee. Er zijn vele veranderingen doorgevoerd het afgelopen jaar. Onze financiële situatie is echter zodanig dat wij ook moeten roeien met de riemen die we hebben."

De gemeente Zaanstad laat weten dat de situatie eind 2017 'onbeheersbaar' is geworden. Ze heeft een verbeteringstraject ingezet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden