Column

Opa was domweg bang

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column.

Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

Tijdens het familiediner wilde opa niet de sfeer verpesten, dus hield hij zijn mond.

Hij liet vele gesprekken langs zich heen gaan, zoals hij ook vriendelijk de rauwkost liet passeren zonder er iets van te nemen.

"Opa houdt niet van gezond," hoorde hij - en hij liet dat zo.

Terwijl hij iets met kikkererwten in bladerdeeg sneed, gingen z'n gedachten met hem op de loop, waarschijnlijk door een opmerking die hij met zijn dove hoofd toch had opgevangen. Hij wilde opeens zijn mes en vork neerleggen, maar deed dat niet en probeerde iets van een glimlach op zijn gezicht te forceren, omdat hij niet wilde dat ook maar iemand kon zien wat hij dacht.

"Amerika," zei opa opeens.

"Wat zei u opa?"

Hij stak snel iets van het eten in zijn mond. Het smaakte naar deze tijd.

Hij wilde het uitspugen, maar door goed te laten zien hoe hij kauwde, hoopte hij begrip te kweken voor het niet herhalen van wat er al uit zijn mond ontsnapt was.

"Hij zei Amerika," zei iemand aan tafel die vermoedde dat opa al volkomen dement was.

"Waar dacht je aan?" vroeg iemand anders.

"Aan ... oorlog," zei opa zacht, en omdat iedereen naar hem keek en het stil was geworden aan tafel, vervolgde hij: "Ik dacht aan... dat we oorlog krijgen. Onzin, maar opeens... dat dacht ik."

Hij durfde zijn familie niet aan te kijken, en stopte nog meer bladerdeeg in zijn mond. Hij keek strak naar zijn bord, dat te traag leeg kwam.

"Maar waarom zei je dan Amerika?"

Hij keek op naar zijn kleinkinderen en hoopte dat zijn blik iets duidelijk maakte. Maar dat was niet zo. Hij schudde zijn hoofd.

"Ik weet het niet meer," zei hij.

Maar hij wist het wel degelijk. Hij wilde dat zijn kleinkinderen in Amerika zouden opgroeien, want hij was domweg bang. Hij moest een smoes verzinnen.

"Toen ik in Amerika was," zei hij, "heb ik eens een hamburger van kikkererwten gegeten. Die was niet zo lekker als deze heerlijke pasteitjes."
De opmerking was stom genoeg om de tafel af te leiden van zijn gedachtestroom.

De schaal met bladerdeegtroep kwam weer langs en hij voelde zich verplicht er weer één te nemen.

Buiten hoorde hij een schot. De tanks zouden door de straten rollen. Het volk kwam in opstand.

Iedereen aan tafel lachte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden