Op pad met de hertenwacht van de Waterleidingduinen

Hij maakt elke ochtend zijn ronde door Zandvoort om verdwaalde damherten terug te brengen naar de Amsterdamse Water-leidingduinen. Op pad met hertenverzamelaar Willem van der Sloot.

Hertenman Willem van der Sloot aan het werk Beeld Elmer van der Marel

'Er zit werkelijk geen kwaad in,' zegt Willem van der Sloot liefkozend over het groepje damherten dat aan de andere kant van het hek in het donker staat te suffen. 'Ik kan me voorstellen dat mensen ze liever niet in de tuin hebben. Ze komen elke avond het dorp in om te snacken. Dus ze eten een struikje op of een boompje kaal. En als een groep geregeld langskomt, gaat de tuin op den duur naar urine ruiken. Die overlast proberen we zo veel mogelijk tegen te gaan.'

Elke ochtend in alle vroegte trekt Van der Sloot (60) zijn oranje fluorescerende jas aan om langs de zuidrand van het dorp Zandvoort de herten die uit de Amsterdamse Waterleidingduinen zijn gelopen, te verzamelen en terug te brengen naar het natuurgebied. Tussen half zeven en acht uur leidt de werkloze huisschilder rijdend op zijn scooter tientallen dieren naar de doorgangen die op enkele plekken in het hekwerk zijn gemaakt.

Het dorp een dienst bewijzen
Zo gaat het sinds maart vorig jaar, toen de geboren Zandvoorter een informatieavond in het gemeentehuis bijwoonde over de problematiek van de explosief groeiende populatie damherten in het aangrenzende natuurgebied. Burgemeester Niek Meijer kwam tijdens die bijeenkomst zwaar onder vuur te liggen vanwege het besluit van het gemeentebestuur om herten die bijvoorbeeld in de buurt van scholen blijven rondhangen, af te schieten. Van der Sloot: 'Ik heb die avond alleen maar geluisterd en niets gezegd. De zaal ging vreselijk tekeer, maar de burgemeester had natuurlijk gelijk. Ik ben tegen het afschieten van herten, maar ik zie geregeld met eigen ogen wat er gebeurt als zo'n groep herten aan het rennen slaat. Alsof er een kudde bizons op je af komt. Daar wil je geen kleine kinderen in de buurt hebben. Een mevrouw was bang dat haar man per ongeluk zou worden neergeschoten tijdens het uitlaten van de hond. Dat zie ik niet zo snel gebeuren.'

Van der Sloot besloot de damherten en zijn dorpsgenoten een dienst te bewijzen, en begon zijn dagelijkse ronde langs de duinrand. Inmiddels kent hij zijn pappenheimers. 'Het klinkt raar, maar ik voel me inmiddels verbonden met de groep. Er zijn een paar leiders. Als je die hebt, volgt de rest vanzelf. Het zijn vooral de jonge dieren die de weg terug moeilijk kunnen vinden. En er zit een enkele eigenwijze tussen. Die doen gewoon waar ze zin in hebben.'

In de bijstand
De zelfbenoemde duinrandregisseur heeft een ruime taakopvatting. Hij houdt contact met de omwonenden om eventuele klachten over zijn dieren aan te horen. Maar hij spreekt ook de dorpelingen aan die, tegen de regels in, nog voor het licht wordt hun honden vrij laten lopen in het duingebied. 'Dat bezorgt mij ook extra werk. De herten schieten uit angst alle kanten uit. Soms ben ik rond het middaguur nog bezig om de laatste dieren te verzamelen.'

Aan tijd heeft Van der Sloot geen gebrek sinds hij drie jaar geleden zijn baan kwijtraakte. Hij verdeelt zijn uren tussen zijn gezin, de herten en een in Zandvoort tamelijk eenzame belangstelling voor de Engelse voetbalclub Tottenham Hotspur, waarvan hij geen wedstrijd mist. 'In maart ga ik in de bijstand. Ik denk weleens: geef dat geld aan mij om mijn werk met de herten te doen. Ik houd alles in de gaten, van gaten in het hekwerk tot verdachte personen die zich in het gebied ophouden.'

'Onbegrijpelijk'
Tot die laatste categorie rekent hij ook de bestuurders die besloten hebben om de populatie door middel van afschot van duizenden dieren terug te brengen tot aanvaardbare proporties. Onbegrijpelijk, vindt Van der Sloot. 'Dat je zieke dieren uit hun lijden verlost, daar zal niemand bezwaar tegen maken. Maar het schieten op gezonde dieren die geen mens kwaad doen, daar snap ik niets van. Zet hier een kilometer hek neer, en ze kunnen het dorp niet meer in.'

Volgende week spreken Provinciale Staten over de maatregel. Van der Sloot draagt nog een argument aan dat tot nog toe onderbelicht is gebleven in de discussie. 'Ik ben helemaal niet zo optimistisch over de toekomst, met alle aanslagen en terreur. Als de boel een keer tot stilstand komt, hebben we hier met de herten in elk geval nog een grote hoeveelheid voedsel rondlopen. Het is alleen maar goed om dat achter te hand te hebben.'

Willem van der Sloot Beeld Elmer van der Marel
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden