Reportage

Op de Hautacam staat Vingegaard als de enige echte winnaar van de Tour op

Met een krachtsexplosie van de buitencategorie beslisten Jonas Vingegaard en Jumbo-Visma donderdag de Tour. In de Pyreneeën werd Tadej Pogacar, opnieuw, vakkundig gesloopt door ploegenspel én de allerbeste renner van dit moment.

Daniël Dwarswaard
Jonas Vingegaard soleert naar de zege op de Hautacam. Beeld AP
Jonas Vingegaard soleert naar de zege op de Hautacam.Beeld AP

Hij vliegt. Hij juicht. Hij schreeuwt. Boven op de Hautacam weet Jonas Vingegaard het. Hij heeft de beslissende slag in de Tour de France geslagen. Met zijn tweede etappezege als smaakvolle bonus. Nog drie dagen op zijn fiets blijven zitten en Deen wint de grootste wielerwedstrijd.

De beslissende etappe is er één voor de promotiefilm van de Tour. Met de bijna valpartij van Vingegaard in de afdaling, de echte valpartij van Pogacar. Het wachten van Vingegaard op zijn rivaal. Het ‘handje voor de eeuwigheid’ dat ze elkaar geven als ze vlak voor de slotklim naar Hautacam weer bij elkaar komen. Vingegaard met een toon van vanzelfsprekendheid: “Natuurlijk wachtte ik op hem.” Sportiviteit ten top, met misschien ook wel de gedachte van Vingegaard: straks, als het er écht om gaat, ga ik je breken.

Want op 4,5 kilometer van de top kraakt Pogacar, voor de tweede keer deze Tour. Nu definitief. Het verschroeiende tempo van Wout van Aert kan Pogacar niet volgen. Hét moment waarop Vingegaard de Tour wint. De prestaties van Van Aert deze Tour gaan richting het krankzinnige. De man met de puntentrui die de tweevoudig Tourwinnaar sloopt. En hij komt zelf als derde, uitbundig juichend, over de finish. In deze Tour de France van Jumbo-Visma kan het allemaal.

“Precies op het moment dat Pogacar kraakte, kon Van Aert eigenlijk niet meer,” vertelt ploegleider Grischa Niermann bij de ploegbus waar iedereen elkaar omhelst na deze glorieuze dag en de zoveelste masterclass van de Nederlandse ploeg. “Toen Wout via zijn oortje hoorde dat Pogacar moest lossen, is hij nog een kilometer doorgegaan. Ons groene monster. Hij had deze etappe kunnen winnen. En dat is niet de eerste keer, maar hij geeft weer alles voor de ploeg.”

Droomscenario

Het droomscenario wordt werkelijkheid: de rit, het geel zó stevig om zijn schouders en zes renners in een ploeg die precies doen wat ze moeten doen. Van Tiesj Benoot tot Christophe Laporte. Van Nathan Van Hooydonck tot Sepp Kuss. Met Van Aert en Vingegaard zijn zij de renners die zondag feesten in Parijs.

Ook nu, ja zelfs nu met 3 minuut 26 voorsprong, wordt er nog op de rem getrapt. Maar Pogacar zelf heeft zich neergelegd bij het verlies. Bij zijn tweede plek. Zoals vaker deze Tour doet hij dat groots. Hij viel aan. Bergop en bergaf. Tevergeefs. “Ik kan nergens spijt van hebben,” zegt hij. “Ik heb het op moeten nemen tegen een ploeg die het perfect heeft gedaan deze Tour. De beste man heeft vandaag gewonnen en gaat de Tour winnen. Er bestaat geen betere manier om de Tour te verliezen.”

Nog drie dagen te gaan. Vrijdag een relatief vlakke rit (wel met kans op waaiers), zaterdag een veertig kilometer lange tijdrit en zondag de traditionele parade naar Parijs. Eigenlijk nog maar twee dagen dus. Vingegaard praat niet over de eindoverwinning. Hij strooit met complimenten voor zijn ploeg. Met deze quote als meest beklijvende: “Van Aert is de beste renner ter wereld. En hij is mijn helper…” ’s Ochtends heeft hij beloofd om de rit te winnen voor zijn vrouw Trine Marie en dochtertje Frida. “Zij zijn de twee vrouwen in de wereld van wie ik het meeste houd.”

Enige echte koning

Op de Hautacam wordt werkelijkheid wat ze bij Jumbo intern al dagen denken: er komt een moment dat Vingegaard laat zien wie de enige echte koning van deze Tour de France is. “We wisten, nee hoopten, dat Jonas de beste bergop is,” zegt Niermann. “We hadden al dagen het gevoel dat hij beter was dan Pogacar. Van de drie ritten in de Pyreneeën was deze qua profiel het meest geschikt voor Jonas. Dat het gevoel uitkomt, is fantastisch.”

Maar champagne? Nee, dat gaan ze niet drinken voorlopig, zegt Niermann. Toch wel om de ritwinst te vieren? Niermann lacht. In de ontembare ambitie om zondag de Tour te winnen met Jumbo vergeet hij bijna dat de ploeg ook de vierde ritzege binnen heeft. “Daar drinken we dan toch een glaasje op, maar de rest toch pas echt als we in Parijs zijn.”

Jakobsen weer op tijd binnen

Fabio Jakobsen heeft ook de laatste bergetappe in de Tour de France overleefd. De Nederlandse sprinter van Quick-Step - Alpha Vinyl kwam op ruim 36 minuten na ritwinnaar en geletruidrager Jonas Vingegaard in een groep binnen de tijdslimiet over de streep.

Jakobsen was een dag eerder met een marge van slechts 15 seconden vóór het verstrijken van de tijdslimiet volledig uitgeput over de finish gekomen. De 25-jarige Nederlander zei voor de start van de laatst bergetappe dat hij alles zou geven om op tijd binnen te komen. Jakobsen krijgt in de etappe van vandaag en in de afsluitende rit op zondag in Parijs mogelijk nog twee keer de kans om te sprinten voor de zege.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden