Plus

Op de Dam voor Aleppo: 'Dit voelt beter dan op de bank toekijken'

Op de Dam kwamen woensdagavond honderden mensen bijeen om hun steun te betuigen aan de slachtoffers in Aleppo. 'Het is het enige wat we kunnen doen.'

Er werd geen kant gekozen in het Syriëconflict, wel veranderde De Dam in een zee van lichtBeeld Joris van Gennip

Machteloosheid. Dat is het woord dat veruit het vaakst valt als aanwezigen wordt gevraagd naar hun beweegredenen om naar de Dam te komen. Machteloosheid, verdriet en woede.

De meesten weten ook wel dat een kaarsje aansteken op de Dam de bommenregen op Aleppo niet zal stoppen, maar wat moeten ze anders? "Ik wil dat de mensen daar weten dat er Amsterdammers zijn die aan ze denken," zegt Bertie van Gelder (83). "Ik heb de oorlog hier ook meegemaakt. Als Joodse weet ik hoe het is om vervolgd te worden. Dat het nu weer gebeurt, is ongelooflijk verdrietig."

'Stop met bombarderen'
Het idee voor de bijeenkomst ontstond dinsdagavond op Facebook. Een kant kiezen in het conflict wilden de initiatiefnemers niet, dus zijn er geen officiële speeches. Ze stelden voor in stilte bij elkaar te komen en kaarsjes aan te steken. De Dam moest veranderen in een zee van licht.

Kaarsjes waren er in overvloed, maar stil bleef het niet. Na een half uur klonken de eerste gebeden en stond er iemand op om voor een klein gezelschap te preken. "Hier zie je een voorbeeld van Nederlanders die iets doen om moslims te helpen," zegt Ataullah ('liever geen achternaam'). "Er zijn te veel moslims die niks doen, behalve achter hun toetsenborden kruipen. We moeten ons schamen."

Al snel wordt hij overstemd door mensen die iets verderop leuzen scanderen, afgewisseld in het Engels en Arabisch. "Allah is groot!" klinkt het. En: "Stop met het bombarderen van kinderen! Assad is een moordenaar! We willen vrede!"

Woede
Ze staan in een cirkel met spandoeken ('Stop bombing Aleppo') en roepen hartstochtelijk. Bij sommigen lopen tranen over de wangen. Een oudere vrouw houdt een foto omhoog van een overleden kind. De woede en het verdriet zijn haast voelbaar.

Iets buiten de schreeuwende menigte staan Mohammad Taoto (33) en Zahi Dalal (36) toe te kijken. Ze zijn twee jaar geleden het oorlogsgeweld in Syrië ontvlucht en zijn vanavond per trein vanuit hun nieuwe woonplaats Heerenveen gereisd voor de bijeenkomst op de Dam.

"Het voelt goed om hier te zijn," zegt Dalal. "Ook al verandert het niets aan de situatie in Aleppo, het voelt beter dan op de bank blijven zitten en toekijken. Het is heel moeilijk om naar de beelden te kijken van wat daar gebeurt."

Filmpjes
Verderop staat Saïd Kamahali (55), ook een vluchteling, zij het uit Iran. "Ik wil hier mijn steun betuigen aan Syriërs. Wij staan aan hun kant. Het is een schande wat er gebeurt. Ik ben blij dat er met deze bijeenkomst aandacht is voor de situatie."

Natasja Essers (44) en Michael Mos (43) zijn uit Amersfoort gekomen om hun solidariteit te tonen. 'We zijn jullie niet vergeten,' staat met viltstift geschreven op een kartonnen bordje dat ze in de lucht houden. "Op internet zagen we filmpjes van Syriërs die zich afvragen of er nog mensen zijn die aan hen denken. We hopen dat een foto van ons bordje hen bereikt zodat ze weten dat we aan ze denken."

Ook in Den Haag en Zwolle werd stilgestaan bij de slachtoffers in Aleppo. Zaterdag is er in Amsterdam opnieuw een bijeenkomst gepland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden