PlusColumn

Ook veel kopers van klusflat Kleiburg zien het goud blinken

Patrick MeershoekBeeld Maarten Steenvoort

Het wordt zo langzamerhand tijd voor een prijzenkast in Kleiburg. Eerder dit jaar kreeg de gerenoveerde Bijlmerflat de prestigieuze Mies von der Rohe Award, en daar kwamen dit weekeinde nog twee Dutch Design Awards bij, een in de categorie Future en een in de categorie Habitat.

(Oude flat komt 's avonds laat vermoeid thuis van zijn werk. Echtgenote kijkt verbaasd op van haar boek.

"Wat heb jij nou bij je?"
"Ik heb een prijs gewonnen. In de categorie Habitat."
"Habitat? Jij?"
"Ja, Habitat."
"Is dat goed of slecht?"

"Ik weet het niet precies. Ik denk dat het goed is. Er werd voor me geklapt.")

Het prijzenfestival is in de eerste plaats een pluim op de hoed van de architecten die de renovatie hebben uitgevoerd, maar ook het verhaal van Kleiburg wordt met elke prijs nog een beetje mooier.

De honingraatflat die op het nippertje van de sloop kon worden gered, groeide uit een parel van de Bijlmer.

Een kiss of life voor de buurt ook. Het succes van Kleiburg bewees dat de vaak verguisde flats vijftig jaar na de oplevering als hippe klusflat alsnog een enorme aantrekkingskracht kunnen uitoefenen op nieuwe groepen bewoners.

Met kopers die bereid zijn hun lot voor lange tijd aan hun nieuwe woongebied te verbinden.

Dat laatste is de afgelopen tijd overigens in een wat ander licht komen te staan. De grote hitte van de Amsterdamse woningmarkt straalt ook uit naar Zuidoost, en de woningen die daar nog niet zo lang geleden voor een appel en een ei te verkrijgen waren, zijn inmiddels gepromoveerd tot uitstekend renderende beleggingsobjecten.

Ook veel kopers van Kleiburg zien het goud blinken. Alleen al in de afgelopen drie maanden zijn bij de gemeente meer dan zestig aanvragen ingediend om de woning te mogen opdelen in vier kamers voor de particuliere verhuur.

Zo dreigt de gelauwerde klusflat voor de kleine portemonnee te veranderen in het grootste kamerverhuurbedrijf van het land.

Voor de goede orde: verhuurders zijn geen handelaren in wapens of donornieren. Zij maken gebruik van de regels om een flinke duit te verdienen. Of beter het gebrek aan regels: het is aan de vereniging van eigenaren om in de reglementen paal en perk te stellen aan de onderverhuur van woningen.

Maar jammer is het wel. Er hangt nog steeds een sfeer van idealisme rond Kleiburg, van mensen die al klussend samen die oude grijze olifant van een flat nieuw leven hebben ingeblazen.

De verwachting was dat die inspanningen een belofte zouden zijn van langdurige trouw aan elkaar en aan de buurt, en niet een hit and run voor de eigen bankrekening.

Als deze trend doorzet, zal de volgende trofee voor Kleiburg niet lang op zich laten wachten: de Gouden Citruspers, uitgereikt op de jaarvergadering van de Vereniging van Euforische Speculanten voor het lichtend voorbeeld van een deskundig uitgeknepen complex.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool. Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden