PlusOm de wereld

Ook prins Harry gaat voor een burgermeisje

In de rubriek 'om de wereld in 800 woorden' één kwestie, twee visies: de Amsterdamse blik en een mondiale kijk op de actualiteit. Door Max Pam en Paul Brill. Deze week: blauw bloed.

Prins Harry stapt zaterdag met Meghan Markle in het huwelijksbootje.Beeld anp

Pam

Zaterdag trouwt prins Harry met zijn Meghan en daarom zeg ik met de Nederlandse zanger Gordon: "Hartelijk gefeliciteerd, ouwe rukker!" Mijn welgemeende felicitaties komen voort uit het besef dat deze trouwerij meer is dan alleen een huwelijk van weer een prinsje of prinsesje.

Wie de Netflixserie The Crown heeft gezien, zal het niet zijn ontgaan dat het Britse koningshuis altijd een gesloten bastion van de aristocratie is geweest. Dat gold trouwens voor alle Europese koningshuizen.

Ze trouwden met elkaar en waren familie van elkaar. Je moest blauw bloed hebben, anders kwam je er niet tussen. In de serie wordt ook het tragische lot geschetst van Margaret, de zus van koningin Elizabeth.

Deze prinses Margaret had de onhebbelijke gewoonte om voortdurend te vallen op even zinnelijke als burgerlijke types - piloten en fotografen. Elizabeth had heel wat met haar te stellen; dat ging bijna zover dat zij kon bepalen wie de echt­genoot van Margaret moest worden.

Bijna zestig jaar later lijkt de situatie radicaal veranderd. Nadat kroonprins William met Kate Middleton is getrouwd, gaat ook Harry voor een burgermeisje. En wat voor één! Meghan Markle is een filmsterretje, Hollywoodstyle.

Ze is al een keer getrouwd geweest; voor zo'n faux pas legde een koning vroeger zijn kroon neer. En Meghans vader heeft fortuin gemaakt, omdat hij in de loterij een grote prijs heeft gewonnen. Kan het ordinairder?

A stiff upper lip bezit ­papa Markle daarentegen niet. Wel is hij lichtgetint, zoals dat tegenwoordig heet. Kortom, met dit huwelijk is definitief een einde gekomen aan de aristocratische traditie binnen de ­Europese koningshuizen.

Ontegenzeggelijk hebben de Oranjes hierin een voortrekkersrol gespeeld. Ook Máxima was van bedenkelijk lage komaf. Logisch dat de koningshuizen nog een wanhopige poging hebben gedaan om hun gezicht te redden door de vaders van de bruid ostentatief niet uit te nodigen voor het huwelijk.

Máxima's ­vader was niet welkom en hetzelfde geldt voor Meghans papa, hoewel die er niet eens van wordt verdacht iemand uit een vliegtuig te hebben ­gegooid.

Toch heeft nog niet iedereen in ­Nederland door dat de adel aan de koningshuizen is opgedroogd. Blauw bloed heet het programma waarin de Nederlandse televisie kont doet van de avonturen der royalty's, een totaal verkeerde titel.

Ook presentator Jeroen Snel is verkeerd gecast. Je moet geen lakei of butler hebben om de koninklijke eindjes aan elkaar te lullen, maar een gezellige burgerman uit het volk. Ik pleit voor Gordon.
Max Pam

Brill

Sommige politici verkeren in de bijzondere - en niet altijd benijdenswaardige - positie dat ze in het buitenland meer waardering oogsten dan bij het thuisfront. Michail Gorbatsjov is daarvan een goed voorbeeld: het Westen zag in hem een moedige hervormer, voor veel Russen was (en is) hij bovenal de man die het Sovjetrijk naar het graf leidde en hun bestaan er allesbehalve beter op maakte.

Barack Obama boekte twee solide verkiezingsoverwinningen, maar ­alleen in Europa werd hij massaal op handen gedragen. Met name in Duitsland, waar hij met gemak acht van de tien kiezers achter zich zou hebben gekregen.

Nog een voorbeeld: Shimon Peres. Vooral in de laatste fase van zijn politieke leven werd hij her en der gevierd als een groot en wijs staatsman. Behalve in Israël zelf, waar hij weliswaar zijn aanhang had, maar toch nooit kon tippen aan de populariteit van geestverwante politici die, anders dan hij, konden bogen op een roemrijke militaire achtergrond.

Zo valt ook moeilijk aan de indruk te ontkomen dat het Britse koningshuis het als merk nog beter in de Verenigde Staten doet dan in eigen land. Geen twijfel mogelijk: de Britten zelf zijn, in meerderheid, zeer gehecht aan de monarchie.

Maar misschien toch meer aan de institutie dan aan de verschillende telgen van het geslacht Windsor. Amerikanen kijken juist hun ogen uit naar het doen en laten van alle koninklijke hoogheden.

Nergens was prinses Diana zo'n hot item als in de VS. Elk optreden, elke roddel werd breed uitgemeten in de media. Koningin Elizabeth (92) stond al op de cover van Time toen ze 3 jaar oud was.

Naar de echtverbintenis van prins William met Kate Middleton keken 23 miljoen Amerikanen. De ­serie The Crown leidde in 2016 wekenlang de tv-ratings.

En nu is er dan het huwelijk van prins Harry met de ­(gescheiden!) ­actrice Meghan Markle, dochter van een raciaal gemengd ouderpaar, die de vormelijke Britse monarchie ook nog eens voorziet van een eigentijds Amerikaans bestanddeel.

Deze fascinatie voor hele en halve gekroonde hoofden - het blijft natuurlijk curieus in een land waarvan het ontstaan en de staatkundige vormgeving een sterk antimonarchale inslag hebben.

Maar het blauwe bloed stroomt kennelijk waar het niet gaan kan. En juist de Britten kunnen de verwondering daarover maar beter inslikken. Want bij alle problemen die ze zich met de brexit op de hals hebben gehaald, is een wit voetje bij de Amerikanen eens te meer van groot belang.

God save the Queen!
Paul Brill

Naar de echtverbintenis van prins William met Kate Middleton keken 23 miljoen Amerikanen.Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden