Plus Column

Ook helden kennen hun persoonlijke achterbuurten

Theodor Holman Beeld Wolff

Een mens kan niet zonder helden. Als je over ze leest of je ziet ze, dan dwingen ze respect af en weet je dat je zo wilt zijn.

Ik heb vele helden gehad. Ze gaven richting aan je leven.

Ad van Liempt was zo'n held. Wat wist hij niet over de oorlog? Hij maakte prachtige programma's en boeken. Hij was een groot journalistiek voorbeeld.

Maar allengs kwam ik erachter dat hij pronkte met andermans kennis. Dat is vergeeflijk als het niet te vaak gebeurt. Maar de journalist Frits Barend maakte zaterdag in Het Parool duidelijk dat Van Liempt iets te veel de pauw was die met veren van andere paradijsvogels pronkte. Ik schrok ervan.

De Amerikaan Joseph Heller, hij is de auteur van de fenomenale oorlogsroman Catch 22, zei eens: "Elke held uit de geschiedenis wordt kleiner als je je in hem verdiept."

Het is een verschijnsel dat je uiteraard bij veel biografen tegenkomt. Ze beginnen aan hun onderwerp uit liefde, maar gaan allengs hun held haten.

Ook helden kennen namelijk hun persoonlijke achterbuurten.

Van een aantal helden heb ik in mijn leven afscheid moeten nemen. Een leraar (die op de middelbare school een verhouding had met het meisje op wie ik verliefd was en mij dwars ging zitten), een goede vriend (die geld van me stal), maar ook mensen tegen wie ik opzag (zoals wijlen Joop van Tijn, journalist bij Vrij Nederland).

Bij de vallende helden was er altijd dezelfde vraag: 'Waarom hebben jullie gedaan wat je hebt gedaan?'

Die vraag blijft ook de hele tijd bij Ad van Liempt in mijn hoofd rondzingen.
Waarom?

Nu word je zo geacht, nu heb je zoveel macht, wat jouw vinger aanwijst, wordt voor de televisie gemaakt en uitgezonden, wat jij goed vindt, wordt vanzelf als kwaliteit gezien, waarom dan zo slordig met bronnen terwijl je ook nog eens lector kwaliteitsjournalistiek bent in Utrecht?

Welk aanzien wil je dan nog meer? Hoe groot wil je dat je status is? Waarom ben je over al deze zaken zo schimmig terwijl je zelf binnenkort promoveert? Of pronk je in je proefschrift ook met andermans veren?

Het zou me niets verbazen als er mettertijd nog meer pronkveren boven tafel ­komen. Het zou me ook niet verbazen als hij fanatiek wordt verdedigd.

Een held verliezen is namelijk iets van jezelf verliezen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden