Plus Longread

Ook Amsterdam is niet het paradijs voor gevluchte lhbt'ers

Na een leven als paria in het Midden-Oosten proberen lhbt-vluchtelingen hun plek te vinden in 'het meest vrije land op aarde'. Maar ook hier zijn ze kwetsbaar, en eenzaam. Een veilige haven vinden ze in Carla's bovenwoning in De Baarsjes.

Volgens Emir van hulporganisatie Secret Garden hangt in sommige Amsterdamse wijken voor lhbt'ers een intimiderende en bedreigende sfeer. Beeld Ernst Coppejans

Raneen (51) draagt een rode jurk met gouden stiksels en een pruik van lang zwart haar. Slierten vallen steeds voor haar ogen, waarna ze die met een elegante vingerbeweging verwijdert.

Als ze haar woning in Zuidoost verlaat, haalt ze de rouge van haar gezicht en vervangt ze haar jurk voor een lange broek en een dikke jas. Mannelijke kleren, zodat er geen kinderen achter haar aan zullen lopen en roepen dat ze geen vrouw is, maar een man.

Zelf verstaat Raneen ze niet. Ze woont hier twee jaar, maar spreekt nog maar een paar woorden Nederlands. Haar bovenburen zeggen dat ze niet moet luisteren naar de mensen die slecht over haar spreken. Gewoon moet doorlopen naar het metrostation.

Transseksuelen
Overdag zijn het kinderen. Na zonsondergang worden het jongens en mannen. Liever gaat ze dan niet meer de deur uit. Te vaak heeft ze meegemaakt dat ze haar achtervolgden en ze het op een rennen moest zetten, tot ze haar voordeur achter zich kon sluiten.

Raneen herinnert zich hoe gelukkig ze was toen ze in Amsterdam aankwam en vanaf het Centraal Station de stad in liep. Alsof ze het paradijs betrad. Al die verschillende mensen bij elkaar. Toen had ze gedacht dat Nederland het meest vrije land op aarde was. Dat ze hier eindelijk zichzelf kon zijn.

In Bagdad had ze haar borsten laten weghalen toen de religieuze milities door de straten trokken en posters ophingen met foto's van transseksuelen. Ze waarschuwden haar om binnen te blijven, anders zou ze wel merken wat er zou gebeuren.

Weet je wat ze met vriendinnen van haar deden? Het zijn gruwelverhalen, die uit een wreed sprookje lijken te komen. Hoe moet je je voorstellen dat ze je anus dichtlijmen en je vervolgens zo volstoppen met voedsel en water dat je ingewanden exploderen?

Volgens Emir van stichting Secret Garden heeft de gemeente Amsterdam beloofd lhbt-vluchtelingen een veilige woonplek te bieden. In buurten met veel migranten, zoals Zuidoost, Bos en Lommer en Slotervaart, zijn ze niet veilig, zegt Emir. In die wijken hangt dezelfde intimiderende en bedreigende sfeer als in het land dat Raneen ontvluchtte.

Volle baardgroei
Elke woensdagavond kookt Raneen voor lhbt-vluchtelingen in de ruimte van Amsterdammers voor Amsterdammers, op de Wallen. De inkopen doet zij van haar uitkering. Binnen zitten veertig getinte mannen met zwart haar en volle baardgroei. Een intimiderend gezelschap.

Raneens (51) bovenburen zeggen dat ze niet moet luisteren naar de mensen die slecht over haar spreken Beeld Ernst Coppejans

De moeder van Elias (30) drukt haar zoon op het hart zich goed te scheren, zodat hij niet op een terrorist zal lijken, vertelt hij. Ze is bang dat mensen hem iets aan zullen doen. Op het oog hebben ze grote gelijkenis met de portretten die op tv verschijnen, na een explosie in een metrostation.

Pas als je langer naar ze kijkt, zie je de wat gebogen houding. Ogen die snel geneigd zijn neer te slaan. Ogen ook, die verlangen naar verwantschap, naar erkenning en zachtheid. Daarom zijn ze hier.

Verstoten
Vanavond vertelt Anouar (35) wat hem als homo in Egypte is overkomen. Hoe zijn moeder voor zijn ogen door de bewakers werd geslagen, omdat ze de moeder van een flikker was. Een uur lang vertelt Anouar hoe zijn hele leven naar de knoppen ging en hij een paar keer nagenoeg dood was geslagen.

Toen hij na een jaar de gevangenis verliet, wilden zijn ouders hem uit schaamte niet in huis laten. Uiteindelijk had hij ondergedoken bij hen moeten wonen, mocht hij alleen 's nachts naar buiten, zodat de buren hem niet zagen.

Soms benemen zijn emoties hem de woorden. Dan komt een slanke zwartharige transseksueel snel met een paar zakdoekjes, zodat hij zijn tranen kan deppen. De veertig getinte mannen met die volle baardgroei zitten ademloos te luisteren. Sommigen hebben ook een zakdoekje gekregen. Net als Anouar werden velen van hen verstoten door hun vader, moeder, broers en zussen.

In Egypte voelde Anouar zich ongedierte dat moest worden uitgeroeid. Hier mocht hij bij de Gay Pride met een regenboogvlag vooroplopen, alsof hij een held was.

Schande
Carla (66) is de enige Nederlandse. De mannen die binnenkomen omhelzen haar, alsof ze hun moeder is. Sommigen hebben een tijdje bij haar gewoond, in haar bovenwoning in De Baarsjes. Soms voor een paar dagen. Anderen bleven een jaar, nadat ze het azc waren ontvlucht, omdat ze de vernederende opmerkingen niet meer verdroegen als ze de eetzaal betraden.

Of de mannen die op hen afkwamen en hen om niets in het gezicht sloegen, alsof het hoorde om een homo te slaan. Omdat ze het geloof vervuilden, het gezin verachtten en hun familie tot schande waren. Niet meer verdroegen dat, als ze in bed wilden stappen, er iemand in had gepoept.

Vrijwilligers belden Carla. Of ze alsjeblieft die jongen in huis wilde nemen. Hij woog nog maar 48 kilo. Ze waren bang dat hij het niet zou overleven. Zo'n jongen was Kai, de kleine Iraniër. Ze had hem in haar slaapkamer gelegd. De enige kamer met een deur erin. De eerste dag lag hij bibberend op bed. Alles bewoog, van zijn tenen tot zijn hoofd.

Na 24 uur was hij voorzichtig naar buiten gekomen en had ze hem wat te eten geven. De derde dag was hij gaan praten. Zo gaat het meestal met de mannen die bij haar komen.

Klein meisje
Ze vertellen haar de wreedste dingen. Over misbruik door ooms en vastgetapet worden op een stoel. Over een grote kring van familieleden die hebben besloten wat de straf is voor de zonde die ze over de familie hadden afgeroepen. In het midden van de kring lag een pistool. Er was maar één manier om de familie-eer te redden. Hij mocht het zelf doen.

"Je moet eens weten hoe beschadigd die lichamen van die jongens vaak zijn." Sommigen doen zichzelf wat aan, om die andere, geestelijke pijn te verdringen.
Een transseksueel die bij Carla logeerde liet haar de foto van een klein meisje zien. Haar dochter, verwekt toen ze nog een man was. Carla had de wanhopige vrouw, die geen Engels sprak, in bed gestopt en goede nacht gekust.

"Weet je wat je in bed stopt?" zei ze tegen Kai, die in de andere kamer sliep. "Een meisje dat ze nooit heeft mogen zijn, een volwassen vrouw, én de vader van een driejarig kind."

Verweesde jongetjes
Kai, docent op de universiteit, kwam 's nachts bij haar bed. Hij kon niet slapen, vanwege al die nachtmerries. Wilde ze niet bij hem komen liggen? Ze was bij hem gekropen en hij had zich als een klein jongetje tegen haar aan gedrukt. Het voelt niet vreemd, zegt Carla. Ze is moeder, pleegmoeder, oppasmoeder en oma. De kerels die bij haar woonden waren verweesde jonge­tjes, hunkerden naar liefde die ze veel te lang niet hadden kregen. Moederliefde.

Ze had Kai Nederlands geleerd en hij had haar Engels verbeterd. Als ze op de bank tv keken, legde hij zijn benen over haar schoot en moest ze hem aaien. Ze was met hem naar de dokter, de rechtbank en de psychiater gegaan. Op straat, naast haar lopend, maakte Kai zich klein, alsof hij een minderwaardig iets was. Hij ontweek de ogen van mannen. Hij was bang dat zijn ogen zouden verraden dat hij een vieze homo was.

Zwembroek
Dat had Carla niet kunnen verdragen. Ze zei hem dat hij trots moest zijn op zichzelf. Rechtop lopen. Hier mocht hij zijn wie hij was. Toen ze vorige zomer naar Het Twiske waren, had hij rechtop gelopen. Trots, in zijn zwembroek. Verderop zat een grote moslimfamilie met gesluierde vrouwen op het gras. Toen had Kai elk papiertje dat hij kon vinden, langs hen heen, naar de vuilnisbak gebracht. Ze keken wel, maar hij dacht: fuck you. Nu kunnen jullie me niets meer aandoen.

Kai heeft een huis gekregen in Groningen. Gisteren had Carla met hem geskypet. Hij voelde zich eenzaam, zei hij. "Kan ik niet bij jou terugkomen?" Een paar uur eerder had ze met Noa geskypet, een Turkse jongen die bij haar had gewoond. Nadat zijn asielaanvraag was afgewezen, was hij naar Argentinië gevlucht, zo ver mogelijk bij zijn moordlustige vader vandaan.

De rechter oordeelde dat homo's in Turkije geen gevaar liepen. Dat had die rechter beter tegen Noa's vader kunnen zeggen, die twee ooms op hem had afgestuurd om er een eind aan te maken. Ook Noa was eenzaam en wilde bij haar terugkomen.

Ze willen allemaal naar Amsterdam, maar dat kan natuurlijk niet.

Harry in Utrecht
Als Sami, een 34-jarige Jordaniër, met Carla door de buurt loopt, ziet hij de mensen kijken. Laatst hoorde hij twee Marokkaanse jongens fluisteren. "Daar heb je haar." Dat is die vrouw die al die homo's uit het Midden-Oosten in huis haalt. Sami zou een paar dagen blijven, om te herstellen van het rondzwerven. In het azc kon hij de vernederingen van Syrische mannen niet meer verdragen. Een vrijwilliger zei dat hij voor onderdak naar Harry moest gaan, in Utrecht.

Maar daar was het nog erger. Harry ving vluchtelingen op, mannen en vrouwen, in zijn huis van twee verdiepingen, maar wilde er wel iets voor terug. Harry was steeds bij hem gekomen, voor seks. Daarom was Sami weggegaan. Hij wil geen bitch zijn, geen goedkope hoer, zoals zijn vader en broers homo's noemden. Als jongen schold Sami met ze mee, om zichzelf niet verdacht te maken. Weet je hoe dat voelt, dat wat hij zelf was hardop te vervloeken?

Gaskachel aansteken
De eerste dagen kon Sami niet geloven dat die vrouw hem in huis nam, zonder dat ze er iets voor terug wilde. Als hij opstond en zij nog sliep probeerde hij de gaskachel aan te krijgen.

Voor de mannen en vrouwen die bij haar logeren is Carla (66) moeder, pleegmoeder, oppasmoeder en oma Beeld Ernst Coppejans

Toen ze binnenkwam, bonkte zijn hart in zijn keel. Wat dacht hij wel niet? Zomaar aan haar spullen te zitten. Die vieze bitch. Maar ze zei: "Ach jongen, heb je het koud?" Daarna ging die wildvreemde vrouw op haar knieën, om de kachel voor hem aan te steken.

Als Sami op Grindr zat, Tinder voor homo's, was hij op zijn hoede. Maar na een tijdje zei hij dat hij met een man wilde afspreken. "Zal ik naar hem toe gaan?"
"Hij mag ook hier komen," zei ze.

Zijn Syrische vriend had met een rood hoofd kennisgemaakt, met die heterovrouw die het goedvond dat die moslimhomo een vriendje meebracht. Zijn hele leven had Sami moeten horen dat iemand die geen seks met vrouwen wil, een goedkope hoer is. Zelfs de verpleegster die hem in Jordanië zijn hiv-medicatie gaf, zei: "Ik geef je de medicijnen, maar niet omdat ik het wil, want je verdient het aids te krijgen en te sterven."

Het was fout, dus als hij het deed, gebeurde het op een crazy manier. "Moest het snel, stiekem en ging je als een bezetene tekeer."

Van Carla heeft hij geleerd dat je op een normale manier met een man kunt vrijen. Nu heeft hij geregeld afspraken met mannen. Meestal met Nederlandse. Met oosterse mannen hangt er nog die angstige sfeer om seks. Hij wil juist vrijen met een man met een westerse geest. Die niet angstig is of zich cheap voelt. Een man die homo is en een baan heeft, ambities, een huis, vrienden.

Ruilhandel
Op Grindr krijgt Sami veel uitnodigingen van mannen om bij hen te komen wonen. Ze hebben een groot huis, zeggen ze. Ze zullen kleren voor hem kopen, hem meenemen naar feestjes. Hij bedankt ervoor. Kijk naar zijn kleren, vol met gaten.

Een verblijfsvergunning heeft hij na drie jaar nog niet. Elke dinsdag krijgt hij 57 euro. Daar haalt hij eten en shag voor hen beiden voor. Als Carla op vrijdag haar wekelijkse 70 euro krijgt, brengt zij gevulde koeken voor hem mee. Zo helpen ze elkaar.

Als hij Carla over die uitnodigingen van die mannen vertelt, wordt ze woedend. Ze heeft gehoord dat de homovluchtelingen fresh meat worden genoemd. Al die jongens kregen onderdak aangeboden. "Kom maar bij mij, ik heb een lekker groot huis."

Misbruikverleden
"Denk je dat het goed gaat?" zegt Carla. Stel dat er duizenden uit het Midden-Oosten gevluchte vrouwen van 18 tot 30 jaar onderdak krijgen aangeboden, door duizenden Nederlandse mannen van 40 tot 60 jaar. "Denk je dat dit vooral uit medemenselijkheid zal gebeuren?"

Die jongens zijn er vaak al vroeg in hun leven gewend aan geraakt dat ze lichamelijk werden misbruikt, dat mensen op hen neerkeken, mannen aan ze zaten. Het is net als met meisjes met een misbruikverleden. Die worden eerder opnieuw slachtoffer. De kleine Iraniër Kai had een seksuele relatie met een vrijwilliger in het azc. "Ik doe iets voor jou, en jij doet iets voor mij." Ruilhandel.

"Je hoeft het niet te doen," zei ze hem keer op keer. "Maar hij doet zo veel voor mij," zei Kai dan.

De andere kant op gebeurt het ook, weet Carla. Veel jongens zijn goede toneelspelers. Die hebben zich hun leven lang anders moeten voordoen, maar vergeet niet dat ze in een afhankelijke positie zitten. Carla heeft er genoeg in huis genomen die door hun gastheer uit huis werden gegooid. Waren ze als oosterse trofee mee naar feestjes geweest. Kwam er 's avonds laat nog een appje: of die jongen nog wel even de huissleutel wilde komen terugbrengen.

In Jordanië was Sami accountant, maar werd hij ontslagen toen iemand zijn baas vertelde dat hij homo was. Zijn familie wilde alleen maar bevriend zijn met hetero's. Hij mist het gevoel van familie te hebben, maar Carla voelt als een moeder die wil dat hij gelukkig is. Ze is zijn medicijn, tegen zijn echte moeder die hem nooit accepteerde zoals hij was.

Schokkende bovenlichaam
Op zwakke momenten, als het gevoel dat hij minderwaardig is oplaait en soms zo alomvattend wordt dat hij denkt dat het beter is om niet te leven, moet hij huilen. Dan komt Carla en slaat een arm om zijn schokkende bovenlichaam. Na een tijdje maakt ze een grapje, en brengt hem thee met een gevulde koek.

Waarom Carla het doet? Ze heeft geen geld om weg te geven, zegt ze. Ze kent de downside, van depressie, het verlies van dierbaren. Homovrienden die aan aids stierven. Je kunt beter liefde dan geld nalaten.

Op Grindr had de 30-jarige Elias veel contact met Nederlandse gays. Ze appten hem over zijn mooie, getinte huid, het vele zwarte haar op zijn lichaam, zijn volle baard. Er waren dagen bij dat zijn mobiele telefoon leek te exploderen van seksuele hunkering naar jongens als hij.

Als Elias, na wat flirterig gechat, niet op het voorstel van de Nederlandse gay inging, reageerde de ander soms gekrenkt. De oosterse Elias was toch zo macho? Zo'n seksmachine die hierheen was gekomen om met westerse mannen te neuken? Anders moest hij maar snel weer teruggaan, appten ze hem.

Het voelde alsof hij opnieuw om zijn uiterlijk werd gediscrimineerd. In Beiroet riepen ze hem na. "Hé luti, vieze flikker. We weten waar je woont. We zullen je huis platbranden." En hier moest hij de hitsige machohomo spelen, anders kon hij beter vertrekken.

Seks in een auto
Elias' vriend Mouhin (46) is drie maanden geleden hierheen gekomen. In Beiroet hadden ze hun liefde geheim moeten houden. Deelden hun huis met studenten, zodat het een gezamenlijk huishouden leek.

Mouhin was opgepakt omdat hij seks had met een man in een auto. Vier dagen zat hij gevangen. Daarna wilden zijn ouders niet meer met hem praten. Hij weet het nog precies. Hoe hij vol schuldgevoel wanhopig een oplossing zocht.

En hij was gaan denken dat hij een heteroseksuele man kon worden. Dat het gewoon een keuze was. Kun je nagaan hoe groot de psychische druk was. Dat hij, een hoogopgeleide computerprogrammeur, was gaan denken dat hij de rest van zijn leven van vrouwen zou gaan houden.

Toen Elias (30) in Zuidoost kwam wonen, hing hij meteen een regenboogvlag aan zijn balkon Beeld Ernst Coppejans

Later hoopte hij dat, door te trouwen met een lesbienne, de ellende voor Elias en hem voorbij zou zijn. Zijn vader, een rijke zakenman, organiseerde een groot huwelijksfeest met vijfhonderd gasten. Zijn zoon was wel degelijk een gezonde man. De gasten gaven de echtgenote van Mouhin goud en sieraden. Niemand wilde in zijn ruimhartigheid onderdoen voor de ander.

Vieze luti
Elias, Mouhins geliefde, was als gast getuige van dat grote theater, waar werd gevierd dat zijn vriend geen vieze luti was. Hij zag hoe Mouhin in zijn mooiste kleren danste met zijn verse echtgenote. Hij zag de tafel met geschenken voller raken. Hij maakte hem intens triest. Het was alsof iedereen zichzelf had geblinddoekt en niemand nog wilde weten dat Mouhin en hij van elkaar hielden.

Na drie maanden wilde de vrouw scheiden, nam ze de bruidsschat van 30.000 euro met zich mee en was het hele theater voorbij.

Als kind had Mouhin zich thuis gevoeld tussen de vrouwen, die afgezonderd van de mannen bezig waren. Hij had genoten van het zachte geroezemoes en de tedere manier waarop ze met hem omgingen. Ze zagen dat hij anders was. Maar op hun tiende werden jongens als hij uit de keuken geduwd - "Je oren worden te groot" - en kwamen ze tussen de mannen te zitten.

Hand in hand fietsen
Toen Elias twee jaar geleden in Zuidoost kwam wonen, had hij meteen een grote regenboogvlag aan zijn balkon hangen. Sinds zijn puberteit had hij zich anders moeten voordoen, hadden mensen hem op straat nageroepen en hingen ze dreigbrieven aan zijn deur. Zijn bloedeigen zus bonsde op de deuren van zijn buren en riep: "Weten jullie wel dat er een vieze homo naast jullie woont?"

Hier is hij evenveel waard als ieder ander. Als iemand hem lastigvalt, hem beschimpt, zal hij naar de politie gaan. Hier kan hij zijn recht halen.

Sommige buren hadden vreemd opgekeken, maar Elias had de vlag laten hangen. Toen Mouhin kwam, wilde Elias hem die vrijheid laten voelen. In de volle metro had hij hem op de mond gekust. Mouhin was rood geworden en had schichtig om zich heen gekeken, maar niemand had iets gezegd of een vuile blik getrokken. Van de week fietsten ze samen naar een vriend in Diemen. Onderweg had Elias de hand van Mouhin gepakt. Zo waren ze van Gaasperdam helemaal naar Diemen gereden.

Gaysauna's
Mustafa (30), een goedgetrainde Irakees met een vriendelijk gezicht, zou graag met zijn vriend over straat lopen, maar deze heeft Cubaanse wortels en zegt dat zijn familie niet weet dat hij homo is. Ze ontmoeten elkaar alleen thuis. Mustafa wil het anders. Hij is niet voor niets uit Bagdad weggegaan.

Net in Amsterdam was alles nieuw voor hem. Grindr, de gaysauna's, de party's in Soho. Hij had het fantastisch gevonden, wilde van die ongelimiteerde vrijheid proeven. Maar dat ligt achter hem, zegt Mustafa. Afgezien van zijn Surinaamse bovenbuurman, die niets van homo's moet hebben en soms treiterend met zijn voeten op de vloer begint te stampen, bevalt het hem goed in zijn kleine woning in de Staatsliedenbuurt.

Zijn Iraakse vrienden dompelden zich nog steeds onder in de gayscene. Die willen altijd meer seks, seks, seks en drugs, drugs, drugs.

Als kind voelde Mouhin (46) zich thuis tussen de vrouwen in Beiroet. Ze zagen dat hij anders was Beeld Ernst Coppejans

"Neem jij geen drugs? Maar het is geweldig!" zeggen ze, als hij ervoor bedankt. Een keer nam hij xtc. Daarna had hij een week depressief op bed gelegen en alleen maar aan zijn familie in Bagdad moeten denken. Sinds hij hier is, heeft hij maar één keer met zijn ouders geskypet. Ze houden er niet van hoe hij nu is, denkt hij. Als hij skypet willen ze iets kunnen zien. Een vrouw naast hem op de bank.

Elk weekend belt hij met ze. Zijn vader begint altijd over trouwen. Zijn moeder zegt hem dat hij niet met slechte mensen om moet gaan. Ze houden het kort. Zijn ouders vonden het beter dat Mustafa wegging. Als de echtgenoten van zijn drie zussen horen dat hun broer een homo is, zullen ze willen scheiden.

Alleen
De laatste keer dat hij een van zijn zussen zag, is alweer drie jaar geleden. Hij had haar kleine kinderen willen omhelzen, maar toen hij bukte om ze op te tillen, zei zijn zus: "Raak ze maar niet aan."

De meeste avonden brengt Mustafa alleen door. Hij is druk met het leren van de taal, met sporten, met het uitlaten van zijn hondje. In het park ontmoet hij vaak een oude vrouw met haar hondje, die hem naar zijn leven vraagt. Zij is degene met wie hij het meest praat.

In Bagdad werkte hij bij het ministerie van ­Financiën. Hij heeft een universitair diploma. Nu is hij een dag in de week vrijwilliger in het verzorgingstehuis in de Fagelstraat. Bij de fitnessclub willen ze hem opleiden tot personal coach.

Met een salaris zal het makkelijker zijn om een lesbische vrouw te vragen met hem te trouwen. Dan zal zij aan zijn zijde kunnen zitten als hij met zijn ouders skypet. Misschien dat ze dan zullen zeggen dat hij een goede man is geworden.

Witte sluiers
Als Raneen 's avonds van haar geliefde Wallen terugkeert naar Zuidoost, loopt ze met een wijde mannenbroek gehaast naar huis. Niet die donkere jongens in de ogen kijken. Niet de jongens uit de Maghreb. Nergens op ingaan. Ook niet als ze uitdagend vragen hoe het komt dat een man borsten heeft. Borsten die, sinds ze weer met hormonen is begonnen, amper één centimeter zijn gegroeid.

In één rechte lijn naar huis lopen. Onderweg denkt ze aan de raad die haar moeder gaf. "Luister naar niemand. Jijzelf bent het belangrijkst." Haar moeder werd furieus als haar zoons Raneens vrouwelijke maniertjes imiteerden. Raneen was niet bij haar begrafenis, een jaar geleden. Ze had thuis een dienst voor haar moeder gehouden. Ze heeft haar foto in de woonkamer staan. Een oude, in witte sluiers gehulde vrouw. Als ze aan haar denkt, moet ze huilen.

Gelukkig zijn er zo laat geen kinderen meer op straat, die zullen roepen dat Raneen geen vrouw is, maar een man. Die op haar deurbel zullen drukken, tot ze er gek van wordt. Het maakt haar triest dat ze hierheen kwam om zichzelf te kunnen zijn en ze zich nu opnieuw in huis moet verbergen.

De namen van Kai, Sami en Noa zijn gefingeerd.

In Beiroet deelde het stel Elias en Mouhin hun huis met studenten, zodat het een gezamenlijk huishouden leek Beeld Ernst Coppejans
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden