Ook aanslagen verliezen glans als ze lopendebandwerk worden

Theodor HolmanBeeld Wolff

Begrijp ik het?

Ik begrijp, voor de zoveelste keer, dat zo'n moordenaar in Istanboel onze manier van leven niet wil. We houden ons niet aan bepaalde wetten, we denken anders over de rol van homo's en vrouwen en we geloven niet in zijn Allah die heel anders schijnt te zijn dan de God van de christenen...

De moordenaar is in oorlog met onze stijl die hij week en decadent vindt. In de disco is alles, vanuit zijn perspectief bekeken, ontaard. Daarom was het de mooiste plek om iedereen neer te knallen.

Het klinkt onderhand als een last post die je al veel te vaak hebt gehoord. Het zoveelste requiem voor onze beschaving die keer op keer klinkt als het leegschieten van een kalasjnikov.

Ik begrijp het, maar wil ik het wel begrijpen? Kan ik het wel begrijpen? En als ik het begrijp, wat moet ik er dan mee? Kan ik er iets aan doen? Is het begrip dat je hebt niet volstrekt belachelijk?

"Begrijp je mij, decadente christenhond? Fijn. Dan begrijp je ook waarom ik je nu doodschiet."

Ons begrip was een fraai resultaat van ons verstand, maar is intussen verworden tot een vorm van clowneske naïviteit.

Begrip hebben voor zulke moordaanslagen, het willen begrijpen van wat de moordenaars beweegt, heeft zelfs iets onethisch gekregen. Ik wens de moordenaar in Istanboel niet meer te begrijpen.

Het is de zoveelste aanslag. Een aanslag die alleen maar bang maakt. Verder niet. Ook aanslagen verliezen hun glans als ze lopendebandwerk worden. Wanneer begrijpen de moordenaars dat ze in de categorie martelaren al lang niet meer worden opgenomen?

In 2002 verzon de schrijver Michel Houellebecq nog een aanslag op een nachtclub in Bali die ­later echt plaatsvond; nu is elke nachtclub en disco doelwit.

Betekent dit dat er een groep aan de winnende hand is?

We bestrijden ze duizenden kilometers van hier. Maar wat doen we hier, behalve vertrouwen op de AIVD?

Na de aanslagen in Parijs en Berlijn zeiden Angela Merkel en Mark Rutte: "We moeten ons leven gewoon leven en ons niet laten ontwrichten. Dat is de beste wraak op deze aanslagplegers."

Maar durf ik nog naar een nachtclub? Of naar een disco?

Ik ben het eens met Merkel en Rutte; gewoon doorleven alsof er niets aan de hand is, zou het beste zijn.

Maar er is wel iets aan de hand!

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden