Plus

Ook aan Diemerzeedijk ontsnappen bewoners niet aan uitdijende stad

Ook aan de idyllische Diemerzeedijk ontsnappen bewoners niet aan de uitdijende stad. Camping Zeeburg wil uitbreiden, terwijl de buren hun rust en uitzicht willen behouden.

Inzet van strijd: het mooie stukje Zeeburg aan het Nieuwe Diep Beeld Mats van Soolingen
Inzet van strijd: het mooie stukje Zeeburg aan het Nieuwe DiepBeeld Mats van Soolingen

Het is een magnifieke plaat water die zich uitstrekt voor de woonboten aan de Diemerzeedijk. Er zwemmen zwanen en zo af en toe vaart er, in de verte, een binnenvaartschip voorbij. Beter kun je het niet hebben, zou je denken.

Toch is het een uitzicht waarvan de woonbootbewoners niet meer kunnen genieten, zegt Mike Houtman, die al decennia voor anker ligt aan de dijk. "Als ík naar buiten kijk, confronteert mij dat vooral met de schandalige manier waarop de overheid met ons omgaat. Rechten worden geschonden, mensen wordt hun vrijheid ontzegd, dát is wat ik denk als ik hier naar buiten kijk."

Vrijheid, slavernij: Houtman gebruikt aan de lopende band grote woorden, om vervolgens terug te schakelen naar specifieke artikelen uit straf- en privaatrecht. "Je kan nog zo vaak gelijk krijgen, er verandert niets."

Waterspitsmuis
Steen des aanstoots is de naastgelegen Camping Zeeburg. Om precies te zijn de door de gemeente goedgekeurde uitbreidingsplannen in de vorm van een nieuw aan te leggen eiland.

Ten minste veertig meter breed en zeker tweehonderd meter lang moet het worden, met ruimte voor 350 tentplaatsen. Ook voor zo'n kampeerplekje geldt: beter kun je je niet wensen. Als toerist dan. De woonbootbewoners zien hun uitzicht vergald.

Het is ingewikkelde materie. Het gaat over bestemmingsplannen en een aantasting van de ecologische hoofdstructuur. Onder meer de ringslang en de waterspitsmuis hebben in het gebied aan Het Nieuwe Diep een plekje, vissen gebruiken het kwetsbare stukje water als paargebied. "Het wordt hier een stinkende modderbende, nog even afgezien van het feit dat we dan ineens zo ongeveer óp een camping wonen."

De strijd duurt al jaren, beide partijen hangen als moegestreden boksers tegen elkaar. Dat de Raad van State nu heeft bepaald dat de uitbreiding van de camping niet mag doorgaan, maakt Houtman en zijn buren niet blij. "Het bevestigt dat we gelijk hebben; de koning, de voorzitter van de Raad van State, zegt het zelf, maar ze geven niet op."

Pampus
Eigenaar Toon Weijenborg van Camping Zeeburg noemt de uitspraak van de Raad van State 'nogal zuur'. Maar het is voor hem inderdaad geen reden bij de pakken te gaan neerzitten.

350

Camping Zeeburg wil een eiland aanleggen van zeker veertig bij tweehonderd meter, met plaats voor 350 tentplaatsen

"We gaan gewoon door. De Raad van State baseert zich op administratieve fouten in bestemmingsplannen. Dat moet worden rechtgezet en daarna komt onze uitbreiding er alsnog, zij het met een jaar vertraging."

Alle juridische aspecten ten spijt draait het aan de boorden van het Nieuwe Diep in beginsel om de uitdijende stad. Amsterdam groeit: de behoefte aan woonruimte en de aantrekkingskracht op toeristen botsen met de belangen van woonbootbewoners die jarenlang bivakkeerden aan de rafelranden.

Maar kijk uit het raam van Houtmans woonboot en je ziet dat de stad om dit stukje onaangepast gebied heen is gegroeid. Waar hij eerst nog Pampus kon zien liggen, wordt dat decor nu bepaald door de ringweg en de contouren van IJburg. Het is Houtmans vrouw ook die het gesprek onderbreekt en zegt dat het allemaal maar op één ding neerkomt: "Ze moeten ons gewoon niet meer hier."

Achterhoedegevecht
Campingeigenaar Weijenborg is de behoedzaamheid na al die jaren ook voorbij. Waar door hem eerst nog mediation werd voorgesteld, zijn zijn buren nu 'zeurende woonbootbewoners'. "Ze zoeken spijkers op laag water en door een lullig foutje van de provincie geeft de Raad van State hen nog op een punt gelijk ook."

Maar het is een achterhoedegevecht, zegt Weijenborg. "Vróéger was dit een rafelrand, maar nu zit je hier zo ongeveer in Centrum. Groei hou je niet tegen, het is nodig dat over elke meter ruimte wordt nagedacht, want die ruimte is nodig."

Het maakt Houtman en de zijnen razend. Want, zegt hij, de camping kan heel eenvoudig in een andere richting uitbreiden. "Zonder de natuur en ons woongenot aan te tasten. Ik heb deze ruimte in gebruik, ze zoeken maar elders."

Hier moet het 'kampeereiland' komen Beeld Laura van der Bijl
Hier moet het 'kampeereiland' komenBeeld Laura van der Bijl
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden