Column

Onzekere meisjes weigeren hun heil te zoeken bij verlegen jongens

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column uit Het Parool. Vandaag over de psychotheapeut die zijn handen niet thuis kon houden.

Theodor Holman Beeld Het Parool
Theodor HolmanBeeld Het Parool

Nu is gisteren weer een psychotherapeut geschorst die met zijn patiënten seksueel te ver was gegaan. We hebben al de toneeljongens gehad die met hun tengels niet van de dames konden afblijven, er schijnt een cabaretier te zijn die iets te hardhandig in de kont van een vrouwelijke columniste heeft geknepen, en nu dan die psychotherapeut.

Ik zat erover te denken wat me er toch zo aan ergert. Het is het goeroegedrag.

Natuurlijk, het is ook het machtsmisbruik, maar het is vooral het goeroegedrag dat me mateloos irriteert.

'Ik kan jou beter maken, Wendy.'

'Ik weet niet hoe ik het zeggen moet, Wendy, maar je hebt zo'n talent, je bent zo'n geweldige persoonlijkheid, ik kan dat eruit krijgen, maar dan moet je me wel helpen...'

'Er is iets tussen ons gegroeid, Wendy. Laten we samen dit avontuur aangaan. Pak mijn hand, ik leid je erdoorheen....' Goeroetaal!

Ik heb verschillende sektes van dichtbij meegemaakt en altijd was er wel een alfaman die naar de ogen werd gekeken. Hij sprak continu in uiterst vage taal, en gek genoeg verloren zijn magische woorden elke betekenis nadat er was geneukt. Dan werden de magische woorden en bezweringen op het volgende slachtoffer met leuke tieten toegepast.

Nu moet ik zeggen: ik heb dat destijds de meiden ook kwalijk genomen. Verdomme, ik wilde ook wel eens gezellig onder de wol kruipen met zo'n stoot. Maar ik was er te weinig goeroe voor. Ik was te verlegen. Wat ik ook probeerde, ik werd altijd een Broer, of een Echte Vriend, of Iemand Die Het Heel Goed Doorhad, maar die goeroe werd ik niet.

Dat kwam doordat ik mezelf niet serieus kon nemen. En dat is wat je als goeroe als eerste moet doen. Als je jezelf relativeert, denkt zo'n onzekere stoot meteen: hij neemt nu zichzelf in de maling, straks neemt hij mij in de maling en word ik nog onzekerder.

Onzekere meisjes weigeren eenvoudigweg hun heil te zoeken bij verlegen jongens, terwijl dat wel het beste voor ze zou zijn.

Ik herinner me Olaf, alfa-goeroe in de commune. Hij zei: 'En nu wil ik dat we erover stemmen dat Theodor ons gaat verlaten. Niet alleen om zijn eigen weg te volgen, maar ook omdat hij het evenwicht in de groep ernstig verstoort.'

O ironie: achteraf had de goeroe gelijk!

Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden