Column

Onze vooruitgang hapert uit gebrek aan concurrentie

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column uit Het Parool.

Theodor HolmanBeeld Het Parool

Er zijn medicijnen tegen kanker die het leven enigszins verlengen. Maar die medicijnen zijn te duur, en dus worden ze niet vergoed. Zouden we ze wel vergoeden, dan lopen de kosten uit de hand en worden de premies zo hoog dat sommige mensen ook die niet meer kunnen betalen.

Een arts moet nu dus zeggen: 'Er is een medicijn dat de dood uitstelt, maar dat kan ik u niet voorschrijven.'

Dat medicijn is zo duur om verschillende redenen - dat laat ik even buiten beschouwing. De vraag is: mag je eigenlijk wel nee verkopen?

Of de mens vooruitgang boekt, vind ik twijfelachtig. (Vooruitgang ten opzichte van wat?) Maar er zijn een paar zaken die je kunt vaststellen: er is minder oorlog dan vroeger, en we worden in het algemeen ouder. Dat zijn twee zaken waaruit je zou kunnen afleiden dat er vooruitgang is. Dat we ouder worden, komt door uitgevonden medicijnen.

Maar als je nu de mogelijkheid om ouder te worden laat stagneren, lever je in op je beschaving. Dan zeg je: tot hier en niet verder. Geld bepaalt dat niet verder kunnen.

Nu ben ik niet van de Noord-Koreaanse school die zegt: laten we de medicijnfabrieken verplichten of overnemen en het middel betaalbaar fabriceren. Dat zou trouwens niet kunnen. De overheid zou onderzoek kunnen financieren naar nog betere middelen. Maar het geld daarvoor moet ook ergens vandaan komen.

Aan onze beschaving begint een prijskaartje te hangen met een bedrag dat we niet meer kunnen betalen. We naderen het punt dat we ongeneeslijke ziekten kunnen beheersen, maar dat die beheersing te duur is. Dus blijven ongeneeslijke ziekten ongeneeslijk.

Dat is bitter.

Als je vroeger kanker kreeg, wist je dat je stierf. Pech. Het geld dat je nog had, liet je na aan het kankeronderzoek. Dat onderzoek heeft ertoe geleid dat je langer of beter zou kunnen leven; hoe groot is de pech dat dat onbereikbaar is geworden? Er wordt hoop onttrokken waar hoop gerechtvaardigd zou zijn.

Ik lees voortdurend dat die medicijnen tonnen per jaar kosten. Dat zou duiden op te weinig concurrentie en marktwerking. Marktwerking is een vies begrip geworden, maar is het dat ook als het de prijs van dit soort medicijnen omlaag kan krijgen?

Wilt u reageren op deze column? Dat kan. Scroll een beetje naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden