Column

Ons zorgsysteem is ingericht op de totale onzelfredzaamheid van mensen

Albert de Lange (57, @deAlbertLange), bijna dertig jaar redacteur bij Het Parool, is 'uitbehandeld'. Hij bericht de komende tijd, ongewis hoe lang, over zijn aangekondigde dood. Vandaag: de overkill van de zorg.

Albert de Lange Beeld Floris Lok

Misschien heb ik die alternatieve geneeswijzen toch iets te snel terzijde geschoven. En dan heb ik het niet over bakmeel of verse dadels, karma of kosmos - ik voel dat feestelijkheden een uitzonderlijk gunstig effect kunnen hebben op de levensverwachting. Het lijkt me dan ook billijk dat de hoofd­redactie de rekening van mijn afscheidsfeest - het was niet mis - doorschuift naar een zorgverzekeraar.

Bij CZ zullen ze van die paar centen niet opkijken. Wat ik precies gekost heb, zal ik later nog eens gedetailleerd beschrijven, momenteel verbruik ik een tientje per dag. Zo duur is het 'superabsorberende, zelfklevende wondverband', een Oostenrijkse wonderpleister, 15 x 15, die ik dage­lijks op mijn buik plak. Daar namelijk is een gaatje achtergebleven in de ritssluiting ter grootte van, wat zal ik zeggen, een Andreaspenning.

Wekelijks komt wondverpleegkundige Bé - haar kosten komen er natuurlijk nog bij - de ontwikkelingen inspecteren en fotograferen voor consultatie met derden. De zachtmoedige en zorgzame Bé heeft op haar mobieltje van de zaak een vrij akelige collectie beelden, omdat ze in haar praktijk nogal wat open benen tegenkomt. Zij deinst uiteraard nergens voor terug, en als patiënt ben ik voor haar eerder een verzetje dan een moeilijk geval. Heel prettig dat ze er is.

Dat komt allemaal vanzelf op je af, nou ja vanzelf: dokter Bart en de ziekenhuizen trekken natuurlijk aan de touwtjes, maar zelf heb je er geen omkijken naar. De wijkverpleging is er direct na je ontslag uit het ziekenhuis om de 'intake' ter hand te nemen en inmiddels merk ik dat ze, naast Bé, graag een wat grotere rol zouden spelen, maar daarvoor heb ik jammer genoeg onvoldoende problemen. Daar worden ze wat onrustig van.

Kankeren op de zorg is zo gewoon als klagen over het weer, maar als ik er al iets op aan te merken heb, dan zou dat eerder de overkill zijn. Het systeem is klaarblijkelijk ingericht op de totale onzelfredzaamheid van mensen, dat is het uitgangspunt. Dus bestaat de neiging alles tot achter de komma te regelen, wat op een enigszins redzame patiënt een overdreven indruk kan maken.

Voorafgaand aan de laatste ingreep in het Antoni van Leeuwenhoek heb ik tijdens een 'intakedag' met zeker acht specialisten gesproken: ­fysio, diëtiste, stomaverpleegkundige, radioloog, sociaal verpleegkundige, en dan vergeet ik er nog een paar. Allemaal meer of minder nuttig, heel aardige mensen, maar je kunt het idee krijgen dat de ­medische wereld zichzelf steeds verfijnder inricht om op voorhand elke patiëntenklacht uit te bannen. Een loffelijk ­streven, en wie zal er wat van zeggen? De premiebetaler?

Ook bij de verstrekking van medicijnen en hulpmiddelen lijkt terughoudendheid niet de norm te zijn. Bij mijn laatste vertrek uit het AvL kreeg ik mee: 120 magnesium-hydroxide-pillen (maag-darmklachten), 90 stuks Diclofenac (ontstekingspijn), 30 tabletten meto­clopramide­monohydro­chloride ­(tegen misselijkheid), 30 stuks Panto­prazol (tegen maagklachten) en 30 Primperan-zetpillen (tegen misselijkheid en braken). Bij thuiskomst ben ik direct met alles gestopt - gelukkig ongestraft. Wat doe ik ermee?

Toen ze vorig jaar met me klaar waren in het Lucas, heb ik per taxi drie sporttassen en een verhuisdoos vol hulpmiddelen (stoma etc.) teruggebracht; materiaal dat steeds stipt en snel bij me thuis was afgeleverd. Geschatte waarde: 4000 euro. 't Ging naar arme landen.


Woensdag: een dagje naar het strand

Wil je reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen of mail naar a.delange@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden