PlusRecensie

Ongelooflijk: wat kan Adele zingen, én lullen

Bij de eerste van vier uitverkochte concerten in de Ziggo Dome bleek maar weer dat het muzikaal vertolken van liefdesverdriet de grootste kracht is van Adele. Maar ook haar horen ratelen is geen straf.

Adele in de Ziggo Dome. Beeld Getty Images
Adele in de Ziggo Dome.Beeld Getty Images

Was toch even schrikken, toen we er eerder deze week met z'n allen achterkwamen dat die altijd zo aardige Adele wel degelijk ook bitchy uit de hoek kan komen. Op natuurlijk weer razendsnel over de wereld verspreide beelden was te zien en vooral te horen hoe ze in Verona hard was uit gevallen tegen een fan die het waagde haar te filmen tijdens het nummer A Million Years Ago.

Maar hoe irritant dat soms ook kan zijn, het is toch al jaren usance bij popconcerten dat fans alles vastleggen op hun smartphones? Dáár heeft Adele ook geen bezwaar tegen, zegt ze in de Ziggo Dome ter inleiding van het zelfde A Million Years Ago. Wie haar wil fotograferen of filmen op zijn iPhone gaat zijn gang maar.

Bloedirritant
Maar ze wil wel even gezegd hebben dat die vrouw in Italië aan het filmen was met een professionele camera, op een statief nog wel. En dat vond ze dus wel echt bloedirritant, hoewel ze het later wel weer heeft bijgelegd met die Italiaanse.

Adele neemt haar tijd voor het verhaal. Zoals ze in de Ziggo, bij het eerste van vier lang van tevoren en razendsnel uitverkochte concerten, voor al haar verhalen de tijd neemt.

Achttien songs staan er inclusief de toegiften op de setlist. Dat zijn er niet heel veel, maar Adele vult er gemakkelijk een concert van twee uur mee. Niet door die songs langer op te rekken dan ze op de plaat duren, maar door ze te voorzien van een langdurige in- en liefst ook uitleiding.

Stroopwafels
Pas na het derde nummer richt ze het woord tot het publiek, maar vanaf dat moment is het hek ook echt van de dam. Ongelooflijk, wat kan die vrouw lullen. Over Nederlandse stroopwafels (stroepwoffels), waar ze nogal gek op is, kletst ze zo een paar minuten vol. Tip van Adele: leg ze op je kop thee, worden ze lekker warm.

Maar een straf haar zo te horen ratelen is het zeker niet, al is het alleen al vanwege haar prachtig platte accent; ze klinkt als een karakter uit de BBC-soap Eastenders.

Rauwer
Maar ze kan dus meer met die stem. En nog een keer ongelooflijk: wat kan die vrouw zingen. Ze klinkt live net even iets rauwer dan op haar tot nu toe verschenen drie albums, wat eigenlijk wel zo spannend is. Bij Rumour Has It waarschuwt ze de aanwezigen dat degenen die willen dansen dat nu moeten doen, want het is hun enige kans. "Voor de rest heb ik alleen heel droevige nummers."

Wat ook weer niet helemaal waar is, maar in het muzikaal vertolken van liefdesverdriet schuilt wel haar grootste kracht. Van Hello, de te verwachten openingssong, tot de laatste toegift Rolling In The Deep: het gaat in hoofdzaak over voorbije en mislukte relaties. Maar zo droevig als het er in die songs aan toe gaat, zo blijmoedig zijn al die kletspraatjes er omheen.

Doodeng
Een mooi moment is het als Adele twee toevallig Engelse meisjes, acht en tien jaar oud, op het podium uitnodigt en ze er achter komt dat een van hen de dochter is van de celliste achter haar op het podium. "De laatste keer dat ik je zag, was je twee weken!" Waarna ze een recordpoging lijkt te doen zo vaak mogelijk 'oh my god!' achter elkaar te zeggen. Nee, daar is allemaal niets gerepeteerd aan.

Duidelijk is ook dat ze het doodeng vindt, optreden in een zo immense zaal. Ze is halverwege een wereldtournee langs allemaal van zulke hallen, maar is er nog steeds niet aan gewend. Ze had liever in Paradiso gestaan, zegt ze, net als vroeger, maar dat gaat niet meer. Maar Nederland, het land waar ze buiten Engeland het eerst succes vond, blijft ze beschouwen als haar second home.

En probeer als Amsterdammer die chauvinistische gevoelens maar eens te onderdrukken als bij het nummer Hometown Glory op het videoscherm beelden van Londen worden afgewisseld met beelden van de grachtengordel.

Adele
Gehoord: Ziggo Dome, 1/6

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden