Ondraaglijk bruut geweld

Scene uit de film Martyrs Beeld
Scene uit de film Martyrs

Een filmfestival dat vooruit blikt kan niet om nieuwe ontwikkelingen op het gebied van techniek en media heen. Gistermiddag stelde het jaarlijkse symposium van het Imagine Filmfestival de wisselwerking tussen games en speelfilms ter discussie, en werd er een interactieve film van één van de sprekers vertoond. Het Canadese Late fragment is bestemd voor de thuisbioscoop: met behulp van de afstandsbediening kan de kijker zelf bepalen over welke personages men weer te weten wil komen. De verhaallijnen werden door drie regisseurs uitgewerkt en in de dvd-programmering met elkaar verbonden, waarbij de kijker de montage afmaakt.

Of die aanpak een lang leven beschoren is, valt moeilijk te voorspellen, maar het lijkt waarschijnlijk dat het speelse karakter zich goed leent voor een toepassing bij avontuurlijke kinderfilms. Late fragment is andere koek: de personages uit de verschillende verhaallijnen ontmoeten elkaar bij een gemengde groepstherapie in een gevangenis, waarbij het de vraag is wie er gedetineerd is en wie de sessie als bezoeker bijwoont. Het uitgangspunt dicteert dat verschillende personages een troebel verleden hebben en daarin wordt met kindermisbruik, prostitutie en halsmisdrijven ruimschoots voorzien.

Tijdens de festivalvertoning kreeg een handjevol bezoekers de bediening bij toerbeurt in handen, en moest de rest zich het gezap van anderen laten welgevallen. Op die manier werkt de film allesbehalve optimaal, maar Late fragment zal ook thuis op problemen stuiten. De loodzware thema's nodigen niet uit tot herhaalde verkenning van alle mogelijkheden, waardoor de meerwaarde slechts aan weinigen besteed zal zijn. Het zwaarmoedige experiment sluit echter wel goed aan bij het grote aantal festivalfilms dat mishandeling centraal stelt.

Van lichte kost is daarbij geen sprake. De van vier tot twee films gereduceerde Night of terror opende met een herverfilming van de beruchte Amerikaanse verkrachtingswraakfilm Last house on the left, en wie het aandurfde kon zich in het weekend aan meer narigheid blootstellen. Het logenstraft de aanvankelijke vrees van horrorliefhebbers voor een koerswijziging, maar zorgt er ook voor dat lukraak een film uitkiezen niet van risico's gespeend is. Uw verslaggever kreeg het zwaar te verduren bij de platvloerse Koreaanse martelgang The butcher en het Argentijnse I'll never die alone, waarin vier jonge vrouwen na een groepsverkrachting wraak nemen.

Dat laatste lijkt ook de drijfveer van de Franse maker van Martyrs, waarin twee mishandelde meisjes met de kwelgeesten uit hun jeugd afrekenen. Een fraaie stilering en een krankzinnig barokke plot vergoeden veel, maar het ondraaglijk brute geweld overschaduwt alles.

Na dergelijke beproevingen komt een geestige Tsjechische poppenanimatiefilm als One night in a city als geroepen: er zijn gelukkig ook nog filmmakers die het beste met hun publiek voorhebben. (BART VAN DER PUT)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden