Once upon a time in Anatolia ****

null Beeld

Regie: Nuri Bilge Ceylan
Met: Muhammet Uzuner, Taner Birsel


Een officier van justitie, een arts en een handjevol politiemensen worden in Once upon a time in Anatolia op sleeptouw genomen door een man die net een moord bekend heeft. Uren rijden ze in het donker door een kaal heuvellandschap. De in de boeien geslagen dader weet namelijk niet precies waar het lijk ligt.

Deze Turkse crime scene investigation is lichtjaren verwijderd van het flitsende politie-onderzoek waar de verschillende reeksen CSI hun kijkers lekker mee maken. Terwijl in de Amerikaanse serie altijd precies de juiste minuscule aanwijzing wordt gevonden dankzij precies het juiste toepasselijke high-techgadget, is dit team bij zijn zoektocht naar een lijk zelfs de lijkenzak vergeten. En aan laadruimte om dat lijk te vervoeren blijkt ook niet echt te zijn gedacht. Uiteindelijk moet de dode een kofferbak delen met een gastank.

Als het team een stupiditeit uithaalt, vraagt de officier zich vertwijfeld af hoe zijn land op deze manier ooit lid van de EU kan worden. Maar als het lichaam na een nacht en een dag zoeken dan eindelijk op de snijtafel van de lijkschouwer ligt, ontpopt de officier zichzelf juist als één van de zwakke schakels. Bij het dicteren van zijn nietszeggende verslag schuift hij allerlei belangwekkende feiten en details opzij, die we als kijker zojuist in bedachtzaam tempo voorbij hebben zien komen.

Regisseur Nuri Birge Ceylan liet zich in gelauwerde films als Uzak en Three monkeys kennen als een trouwe aanhanger van de bedachtzame (Oost-)Europese traditie, waarin lange shots en minimalistische plots de toon zetten. In zijn Anatolische anti-CSI zet hij zijn uitgekiende beeldkaders in voor een spaarzame vertelling die er niet op uit is om het gemakkelijk te bevatten kwaad van criminelen te ontmaskeren.

De kleine, soms makkelijk te missen observaties suggereren juist dat alle betrokkenen - de dader, diens zwakbegaafde broer, de kort aangebonden commissaris en de kalme dokter - bereid zijn om het compromis te zoeken in het grijze schemergebied tussen goed en slecht. Ceylan loodst zijn toeschouwer door dit schemergebied met een onderkoeld gevoel voor humor.

Op het festival van Cannes won Once upon a time in Anatolia de Grote juryprijs, en nu is de film ingezonden als de Turkse kandidaat voor de Oscars.

We achten de kans klein dat dit onder de huid kruipende misdaaddrama ook maar enige kans op bekroning heeft in het land van de 'echte' CSI. (Fritz de Jong)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden