Plus

On body and soul

Sociaal ongemak in het slachthuis, en herten in de sneeuw. Ondanks de sprookjesachtige premisse slaagt Enyedi erin haar film met beide benen op de grond te houden.

Beeld On Body and Soul

Het is ruim achttien jaar geleden dat de vorige film van Ildikó Enyedi uitkwam, en bijna dertig sinds haar doorbraakfilm My 20th century, waarmee ze in 1989 in Cannes de Camera d'Or won.

Ook voor haar nieuwe film On body and soul werd de Hongaarse regisseur bekroond: op het filmfestival van Berlijn kreeg de film afgelopen januari de Gouden Beer.

De film draait om de ongebruikelijke, schuchtere romance tussen Endre (Géza Morcsányi) en Maria (Alexandra Borbély). Hij is de financieel directeur van een slachthuis; zij komt daar werken als kwaliteitscontroleur. Er is direct een zekere aantrekkingskracht, maar tot toenadering komt het niet.

Beiden zijn gehavend - Endre lichamelijk, door een verlamde linkerarm, en Maria geestelijk: haar verregaande verlegenheid en sociale onhandigheid doen een stoornis in het autistisch spectrum vermoeden.

In beelden van het slachten van koeien - gedraaid in een echt slachthuis - toont Enyedi al vroeg in de film de balanceeract die ze ook in het liefdesverhaal opzoekt.

Zwarte humor
Wat je ziet is soms gruwelijk, maar heeft ook schoonheid, poëzie en empathie - zowel ten opzichte van de stervende dieren als van de slagers die schijnbaar mechanisch hun werk doen.

Het alledaagse heeft een dromerige tegenhanger in shots van twee herten in een winters boslandschap, waarmee de film opent en die herhaaldelijk terugkomen. Een bok en een hinde cirkelen om elkaar heen, terwijl de sneeuw valt en een stroompje kabbelt.

De uitleg die uiteindelijk komt, maakt de beelden niet minder mysterieus. Endre en Maria blijken ­dezelfde droom te hebben en brengen de nachten gezamenlijk door als deze twee herten.

Enyedi is niet geïnteresseerd in een uitleg van deze raadselachtige connectie. Ze gebruikt de dromen als metafoor voor de mysterieuze kracht die een plotselinge verliefdheid heeft, en legt bloot hoe moeilijk en beangstigend het kan zijn om ernaar te handelen, zelfs als de zielsverwantschap zo overduidelijk is als in dit geval.

Ondanks die sprookjesachtige premisse slaagt Enyedi erin haar film met beide benen op de grond te houden.

Dat zit hem in de omgeving van het abattoir, en in het sociale ongemak van haar hoofdpersonen. Maar vooral komt het door de zwarte humor op exact gedoseerde momenten.

On body and soul

Regie Ildikó Enyedi
Met Géza Morcsányi, Alexandra Borbély
Te zien in Cinecenter, Eye, Filmhallen, Het Ketelhuis, Rialto
****

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden