Column

Omgaan met openheid blijft moeilijk voor bestuurlijk Nederland

Jeroen Wollaars, verslaggever bij NOS Nieuws, schrijft wekelijks op woensdag een column in Het Parool over media en de ontwikkelingen in de digitale wereld. Voor tips is hij te bereiken op j.wollaars@parool.nl.

Jeroen Wollaars Beeld Floris Lok

Dit land zit vol aanmatigende ambtenaren en bizarre bestuurders.
Nou, oké, niet alleen maar. Zelfs in meerderheid niet. Maar zo'n eerste zin moet een beetje pakken. Ik stel me zo voor dat Yasmina Haifa en Marian Propstra afgelopen week met precies diezelfde vastberadenheid achter de computer hebben gezeten. Klaar om hun vrijheid van meningsuiting ten volle te benutten.

Om te beginnen mevrouw Haifa, die nota bene bij het Nationaal Cyber Security Centrum werkt. Iemand die internet dus snapt, die weet dat het een plek is waar feit en fictie zich vermengen als op een Russisch of Arabisch propagandakanaal. Iemand ook die zou moeten weten dat als je daar leest dat Snowden iets beweert over IS(IS), het misschien wel eens niet waar is. Wanneer je dan bij hoog en laag volhoudt dat hoofdafsnijdende extremisten producten zijn van een zionistisch complot, kom je met de kwalificatie 'aanmatigend' eigenlijk nog goed weg.

Het Zuid-Hollandse VVD-Statenlid Marian Propstra was de volgende. Zij vroeg zich 's nachts opeens af hoe je toch 'die moslim overmacht (sic) moet afbreken'. Haar suggesties: verdelen over stad ('met gevaar voor verspreiding') óf met een hek eromheen. Later beweerde ze gehackt te zijn. Toch bizar dat alleen mensen met rare nachtelijke tweets worden gehackt.

Ik ken haar wel. Eens zocht ze ook erg laat op de avond online ruzie met me. Waar ik verder dankzij de ban-knop niet zo veel last van had, maar wat ik wel opmerkelijk vond voor een Statenlid. Doorgaans zijn het niet politici die zo tekeergaan dat ik ze blokkeer.

Beide vrouwen zullen elkaar waarschijnlijk niet snel de hand schudden. Mochten ze elkaar ooit treffen, dan is hun moeilijke relatie met de openheid die internet biedt wellicht een gespreksonderwerp.

Ik moet denken aan oud-minister Donner die niet zo van de openheid hield. In een discussie over de Wet openbaarheid bestuur zei hij ooit dat je niet altijd hoeft te weten hoe de worst gemaakt wordt. Dat hebben we geweten. Als burgers of journalisten een beroep doen op de WOB, krijgen ze steeds vaker een onleesbaar stuk terug, waar met de zwarte stift van alles is weggelakt.

Met als dieptepunt het geval in het oosten van het land, waar onlangs uit stukken over een archeologische opgraving zelfs de namen van Romeinse keizers waren weggelakt. Ze zouden zich eens in hun goede naam en faam aangetast voelen...

Omgaan met openheid is linksom of rechtsom moeilijk voor bestuurlijk Nederland.

En dat kun je uit volle borst aanmatigend en bizar noemen.


Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden