Column

Om dit soort zaken zou Theo bijzonder gelachen hebben

Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

Donderdag was ik naar de première van The Naked Shit Songs, een opera van ­Huba de Graaff in het kader van het Holland Festival. Het betreft hier een fraai getoonzet interview uit de serie Een prettig gesprek van Theo van Gogh uit 1996 met het kunstenaars duo Gilbert & George.

Als u vanavond naar de Schouwburg kunt, ga kijken.
Van Gogh als onderdeel, bijna de hoofdrol, in een opera.
"Wat zou Van Gogh er zelf van gevonden hebben?" vroeg men mij.

Dat weet ik natuurlijk niet. Ik denk dat Theo zeer gelachen zou hebben om het programmaboekje. Daarin vertelt de componiste dat ze bij Gilbert & George erg onder de indruk was 'van hun enorme liefde en tolerantie jegens de mensheid'. 'Wat bijzonder opvalt, is hun herhaalde lof voor de islam die zij omschrijven als een religie van liefde.'

Ja, G.& G. waren idolaat, zoals ze zelf ook in het interview zeggen, van Bengaalse jongens.

Nog even over dat programmaboekje. Daarin staat ook: 'Vanwege de vele verwijzingen naar de islam vond de componist dat er ook een koor met een moslimachtergrond in moest. Dit bleek minder eenvoudig te realiseren dan verwacht.'

Nadat de leden van het koor het libretto hadden gelezen (het interview werd in 1996 opgenomen, dus ver voor Twin Towers), 'kregen ze koudwatervrees'.

'Zij veroordeelden vanzelfsprekend de moord op Theo, maar het is één ding om ruimdenkend te zijn en een ander om te loochenen hoe diep hij de Koran heeft beledigd.'

De componiste vervolgt: 'Ik had onderschat hoezeer zij vreesden weerstand vanuit de islamitische gemeenschap te ervaren.'

Gelukkig werd het mooi zingende Turkse re-ART-Wereldmuziek Koor gevonden om mee te doen, die 'precies wist waar het om draaide'. Ongetwijfeld zullen er moslims in dat koor hebben gezeten, maar degenen die ik na afloop sprak, waren dat nu niet meer. Maar ik kan mij vergissen. In het programmaboekje staat het woord 'moslimkoor' dan ook constant tussen aanhalingstekens.

Om dit soort zaken zou Theo dus bijzonder gelachen hebben.
Zo ook om de tekst in het boekje: 'Naar wens van de makers is de voorstelling ook in het Arabisch boventiteld.'

Ik zag de hele Amsterdamse scene in de zaal zitten, maar als er anderhalve moslim in de zaal zat die geen vriend, vriendin of familie van een van de spelers was, is het veel.

Maar nogmaals: een mooie voorstelling.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden