Olympische triatlon wordt lijdensweg voor Mensink

Mensink wisselt van fietsen naar lopen. Foto ANP/Olaf Kraak Beeld
Mensink wisselt van fietsen naar lopen. Foto ANP/Olaf Kraak

PEKING - Het liefst was ze halverwege de wedstrijd uitgestapt. Lisa Mensink lag na een valpartij op de fiets troosteloos achteraan en had last van haar geblesseerde schouder. Alleen voor haar aanwezige familie volbracht de Nederlandse triatlete de lijdensweg tot het eind.

Op ruim elf minuten van de Australische winnares Emma Snowsill strompelde Mensink over de finishlijn. De laatste kilometers van het looponderdeel verbeet ze bewonderenswaardig de pijn. De flink geschaafde linkerbovenarm en beurse schouder waren de stille getuigen van de crash. ''Dit is teleurstellend'', erkende Mensink, die 45e en laatste werd.

Vooraf had de geboren Canadese gehoopt op een plek in de top-tien. Na een prima trainingskamp in Zuid-Korea kreeg Mensink wederom de bevestiging dat ze tot zo'n prestatie in staat zou moeten zijn. Het liep echter totaal anders. Na het zwemmen maakte ze deel uit van een achtervolgende groep, die op de fiets het - aanvankelijk minieme - gat met de kop niet kreeg dichtgereden.

Onenigheid in de groep zorgde ervoor dat de achtervolging nooit echt op gang kwam. Het zou echter niet de enige tegenvaller zijn. Bij het ingaan van de laatste (fiets)ronde verloor één van Mensinks rivalen de macht over het stuur, waarna de Nederlandse haar voorgangster niet meer kon ontwijken. Ze vloog over de kop en kreeg vervolgens minstens één collega op zich. ''Op pure adrenaline ben ik weer op de fiets gestapt'', keek de triatlete terug. ''Maar al vrij gauw begon ik er behoorlijk last van te krijgen. Ik heb echt veel pijn.''

Bij een wereldbekerwedstrijd had Mensink in zo'n uitzichtloze situatie allang de remmen dichtgeknepen, erkende ze. Op de Olympische Spelen was dat voor haar geen optie. ''Ik wilde deze wedstrijd hoe dan ook uitlopen'', sprak ze. ''Al was het maar voor mijn familie die op de tribune zit.''

Mensink wilde niet te lang stilstaan bij de deceptie. Terwijl ze nog uithijgde van haar inspanningen, keek de 31-jarige triatlete alweer met goede moed vooruit. ''Dan moet ik maar naar Londen 2012'', sprak ze lachend.

Ze beloofde in elk geval op twee fronten beterschap: op de volgende Olympische Spelen zou Mensink - die in 2005 een Nederlands paspoort kreeg - een betere prestatie leveren én vervolgens de media in het Nederlands te woord staan. Want nu gebeurde dat nog in het Engels. ''Het spijt me, maar ik had was zo druk de afgelopen anderhalf jaar dat ik het Nederlands nog niet voldoende beheers. Maar in 2012 praat ik Nederlands met je. Beloofd.'' (ANP)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden