Massih Hutak Beeld Artur Krynicki
Massih HutakBeeld Artur Krynicki

Ode aan Kindjongen, een geboren Noorderling

PlusMassih Hutak

Kindjongen heeft in twee dagen drie prikjes gehad en is nu zo zielig dat ik hem een extra dag thuishoud. Omdat ik drie hele dagen en avonden van huis ben geweest voor werk heb ik deze week alles afgezegd en vind ik de prikjes nu toch een vorm van cadeau.

Wat dat betreft, had Kung Fu Panda helemaal gelijk over zegeningen in het leven die verrassend verpakt zijn, en die alleen zijn te signaleren als men het hier en nu genoeg waardeert.

Dus nu liggen we op de bank, terwijl ik de laatste aflevering van het eerste seizoen van Watchmen voor de vierde keer terugspoel naar de helft. Niet omdat ik in slaap val, hij overigens wel, maar omdat ik naar hem blijf staren en besef dat ik een beter Noord moet door­geven dan ik heb gekregen.

Intussen is Kindjongen ook nog eens bijna één jaar, dus Lievelingsmeisje en ik werken onszelf in een logistiek spinnenweb waar we verrassend comfortabel van in de war zijn.

Onze zoon is een geboren Noorderling, wat meer kun je iemand schenken? zou je denken. Precies, nog meer uitgesloof.

Omdat hij één brok liefde en positieve energie is van 9,8 kilo en overdag zo’n topper is dat ik hem het chronische slaaptekort van het hele afgelopen jaar weer vergeef – en het zal vergeten.

Als ie wakker wordt, lig ik in een diepe slaap, maar gelukkig weet hij sinds kort hoe hij z’n ouders moet wakker klappen. Dus ik ben er weer. Ik kleed ons beiden warm aan en kan niet geloven dat hij nu al kan lopen. Hij heeft al haast sinds de buik, maar gappie doe alsjeblieft rustig aan.

Ik pak hem helemaal in in z’n wagen en we gaan onze wandeling maken. Als ik één ding heb geleerd dit jaar dan is het wel dat wandelende vaders met kinderwagens een soort eigen groet hebben, net als motorrijders. Dat zijn tenminste de ouders die me wél aankijken. Er is namelijk ook een groep die me straal voorbijloopt, alsof ik niet weet dat zij weten dat ik op deze plek regelmatig over ze schrijf.

Ik zie dat IJskoud de Beste weer open is en dat is natuurlijk prachtig nieuws voor iedereen. In het Noorderpark moet ik altijd denken aan hoe ik op deze plek, in de ooit zo speciale Noorderparkkamer, één van de beste liefdeslessen aller tijden leerde. Ik kijk naar m’n kleine en besef dat ik er blijkbaar toch iets van heb opgestoken.

Op het Mosveld deel ik een viskoek met Kindjongen, zoals mijn vader dat ook met mij deed, jaren geleden op het Buikslotermeerplein. Vervolgens kunnen we vier kanten op richting huis. De kleine kijkt me vragend aan. Het maakt toch niet uit. We zijn thuis.

Rapper en schrijver Massih Hutak (28) schrijft columns voor Het Parool. 

Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden