Nuri, de jager van Spieringhorn

PRONKSTUK

Elke club heeft ze. Prominent boven de bar of in de bestuurskamer. Verscholen in een hoekje van de kantine, of achter de struiken rond veld twee. Pronkstukken. Ze vormen de schatkamer van het amateurvoetbal. Deze week: de kat van T¿rkiyemspor.

Het zal zelden hectischer zijn geweest in een Amsterdamse voetbalkantine dan op maandag 19 februari 2007 in het clubhuis van Türkiyemspor. Spelers troosten elkaar. Vice-voorzitter Martin van den Heuvel spreekt zijn twijfels uit over de toekomst van de club. Trainer Simon Kistemaker laat doorschemeren er na het seizoen mee op te houden. Cameraploegen en verslaggevers lopen de deur plat. Barmensen draaien overuren. Oudere clubmensen komen spontaan langs en reageren vol ongeloof: voorzitter Nedim Imac is vermoord.

Te midden van die hectiek straalt één hoek van de kantine een enorme rust uit. Daar ligt op een tafel het opengeslagen condoleanceboek. Tegen de muur staat een foto met het kampioenselftal uit 2004, Imac in het midden. Op een groot kussen direct ernaast ligt de clubkat Nuri te slapen, door alle rumoer heen. ''Hij kwam hier aanlopen met een bandje om zijn nek, met daarop een 06-nummer,'' vertelt clubman Tarik Sahbaz. ''We belden het nummer, en zijn baas - een Nederlander uit Geuzenveld - kwam hem halen.'' Het ritueel herhaalde zich drie keer. ''En toen kwam hij weer aanlopen, maar zonder bandje. Dat was twee jaar geleden. Zijn baasje had er zeker genoeg van. Sindsdien is hij hier.''

'Hier' is een ruim begrip. Want het terrein van Türkiyemspor behelst niet alleen de kantine en de laagbouw van de bestuurskamer, maar ook alle bosschages eromheen. Eigenlijk heel sportpark Spieringhorn. ''Voor hem is het een paradijs,'' zegt Sahbaz (27) die al zeven jaar allerlei klussen voor de club doet. ''Maar op het veld komt hij nooit. Hij struint liever in de bosjes. Hij laat altijd duidelijk merken wat hij wil.''

Dat blijkt bij het maken van de foto. Als Sahbaz hem iets te stevig vastpakt, wurmt Nuri zich los en dribbelt hij van de trap af, door het hek, naar de bomen. Daar gaat hij in jachthouding zitten, de aandacht volledig op een paar vogels gericht. ''Het is een jager. Regelmatig pakt hij een vogeltje, maar laatst kwam hij ook met een konijn in zijn bek aanlopen.'' Maar als Sahbaz 'Nuri, Nuri' roept, komt de kat direct weer naar hem toegelopen, alsof het een hond is. ''Hij luistert goed. Naar mij wel.''

Het klikte direct tussen Nuri en Sahbaz. ''Ik heb hem zijn naam gegeven, het betekent niets speciaals. En ik ben eten voor hem gaan kopen. Hij is uiterst kieskeurig. Brokjes eet hij niet. Hij wil alleen vlees van een bepaald merk.''

Vier à vijf dagen per week komt Sahbaz na zijn werk - hij is portier bij het gemeentehuis van Hoofddorp - naar de club. Met zijn neef Murat, die achter de bar staat, en materiaalman Suleyman regelt Sahbaz dan allerlei praktische zaken. ''Ik doe wat ik kan,'' zegt hij bescheiden. Nuri wacht hen vaak bij het hek al op. ''Dan loopt hij luid miauwend achter me aan. Hij wist meteen dat hij mij moest hebben. Als Suleyman zijn naam roept, rent hij hard weg. Ruzie gehad waarschijnlijk.''

Als het even kan, komt Sahbaz 's ochtends, als hij van zijn huis in Almere naar Hoofddorp rijdt, nog even langs om Nuri wat te eten te geven. ''Maar hij redt zich wel hoor. Hij snaait nooit iets uit de keuken.'' Ook op wedstrijddagen is Nuri in de kantine. ''Hij houdt wel van drukte. Laatst waren alle stoelen bezet, en wilde een gast de laatste vrije stoel pakkenMaar daarop lag Nuri te slapen en hij weigerde er vanaf te gaan. Die man is toen maar blijven staan.''

In de stille zomermaanden zorgt Sahbaz ervoor dat er nooit langer dan een paar dagen niemand op de club is. Hij betaalt sinds dag één zelf het eten. ''Ik doe het voor die kat. Ik ga de club niet om dat geld vragen.'' Mocht de club ooit verkassen, weet Sahbaz wat hij doet. ''Ik zou Nuri hier nooit achterlaten.''

Tot die tijd is duidelijk dat Nuri liever op konijnen jaagt dan wedstrijden van het eerste bekijkt. Een clubmascotte zal de jager van Spieringhorn nooit worden. Al heeft hij volgens technisch directeur Cengiz Dogan wel interesse in het spel. ''Altijd als ik met Simon Kistemaker de wedstrijd tactisch ging doornemen, kwam Nuri erbij liggen. Hij moet veel hebben opgestoken,'' lacht Dogan.

''Simon en ik controleerden voor we naar huis gingen altijd of hij wel in zijn mandje lag. Soms bleven we een uur langer, omdat we hem niet konden vinden.'' (EDWIN SCHOON)

undefined

Clubman Tarik Sahbaz met de kat die zich vier keer bij het clubhuis meldde. Foto Edwin Schoon. Beeld
Clubman Tarik Sahbaz met de kat die zich vier keer bij het clubhuis meldde. Foto Edwin Schoon.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden