Plus

Nu ook opvang voor dieren van slachtoffers huiselijk geweld

De hond of kat achterlaten bij een ex met losse handjes? Slachtoffers van huiselijk geweld moeten er niet aan denken. Ze stellen hun vlucht soms een jaar uit omdat ze niet weten waar Chico heen kan.

'Ik heb mijn vlucht een jaar uitgesteld. Ik kon Chico niet in de steek laten'Beeld Dingena Mol

Veel vrouwen die slachtoffer zijn van huiselijk geweld, stellen hun vlucht uit als ze hun huisdier niet kunnen meenemen naar de opvang. Zij kunnen het dier niet missen en vrezen dat het de klappen moet opvangen van hun (ex-)partner. Blijf Groep en Blijf van mijn Dier hebben daarom samen het project 'Together we care' opgezet. Vrouwen kunnen voortaan in de opvang hun huisdier meenemen of naar een gastgezin brengen.

Uit onderzoek van de Universiteit Utrecht, de Hondenbescherming en Vrouwenopvang is gebleken dat 41 procent van de vrouwen die een huisdier heeft, de vlucht met gemiddeld 52 weken uitstelt. "Ze hebben een enorme band met hun huisdier. De dieren hebben ook het geweld meegemaakt. 53 procent van de dieren die we opvangen, is ook mishandeld."

Stressgedrag
De huisdieren vertonen stressgedrag, zegt Rianne Haaijema van Blijf van mijn Dier van de IFAW (International Fund for Animal Welfare). "Honden zijn onrustig en angstig, janken veel, tonen verlatingsangst, blaffen als het baasje weg is, zijn niet meer zindelijk en slapen veel. Bij katten is het minder goed te zien. Die zijn zelfstandiger en duiken weg."

Blijf van mijn Dier begeleidt de hond in het opvanghuis of zorgt voor een gastgezin. "Een huisdier is bovendien een dreigmiddel van de partner. Kom je niet terug, dan doe ik je hond of kat wat aan."

Marianne Jongma van de Blijf Groep: "Het belemmert ook het herstelproces van de vrouwen als ze hun huisdier moeten achterlaten."

Alice (45)

Moeder van vier kinderen en eigenaar van twee katten. 'Je knuffels zijn je troost.'
'Heel lang heb ik getwijfeld. Ga ik weg of niet? Waar moest ik de katten laten? Ik heb staan huilen. Je laat je kinderen toch ook niet achter? Didi, de rode kat, heb ik al negen jaar, de andere, Moosie, een Siamees, was nog een kitten. Wie zou voor ze zorgen?"

"Ik kon ze niet meenemen naar de crisisopvang en ze ook niet alleen laten in mijn huis. Mijn vlucht voor mijn drank- en drugsverslaafde man, die agressief was, de hele nacht op mijn stoep stond, me overal achtervolgde, sloeg, uitschold voor kankerhoer en tegen me stond te schreeuwen, heb ik daardoor maanden uitgesteld."

"Ik heb veel langer in de ellende gezeten. Toen mijn man me met mijn hoofd me tegen de keukenkast sloeg en mijn buurjongen zei dat hij de katten eten zou geven, ben ik vertrokken. Met pijn in mijn hart. Het maalt door je hoofd. Zou het allemaal goed gaan? Zouden de kattenbakken worden verschoond? Bovendien waren de katten ook getraumatiseerd. Ze duiken nog steeds weg als er vreemden komen.

Twee maanden moest ik de katten missen. Toen ze bij ons in het Oranjehuis kwamen te wonen, was dat zó fijn en zó vertrouwd. Je gezin is weer compleet. Je knuffels zijn ­terug. Je troost."

'Je knuffels zijn je troost'Beeld Dingena Mol

Stephanie (30)

Moeder van een dochter en eigenaar van twee honden. 'Avonden heb ik tegen ze gepraat.'
'Mijn honden hebben ­alles meegemaakt. Hoe ik door mijn partner geslagen ben, hoe mijn dochter geestelijk is mishandeld en hoe hij me twee keer probeerde te wurgen."

"Ze vertrouwen niemand meer. Gipsy van vier is een mix tussen een Amerikaanse buldog en Amerikaanse stafford en Zina is een pitbull XXL van zeven maanden. Ook zij zijn getraumatiseerd. Gipsy is geen vrolijke hond meer, hij is in zichzelf gekeerd, snel aangebrand en kan gemeen zijn. Vroeger was hij een schoothondje.

Met veel moeite liet ik ze achter toen ik halsoverkop weg moest. Ik heb even staan peinzen: voor een pup kon ik nog wel onderdak vinden, maar de oudere hond? Moest ik hem naar het asiel brengen? Mijn schoonzus besloot even voor ze te zorgen. Gelukkig konden Gipsy en Zina na twee weken bij ons in het Oranjehuis wonen.

Mijn dochter is verslingerd aan de honden. We waren zo blij. Ze waren nu ook aan de ellende ontsnapt. Als ik er vroeger doorheen zat en op de bank huilde, legde Gipsy zijn kop op mijn schoot. Het is je maatje. Avonden heb ik tegen hem gepraat over wat ik allemaal meemaakte. Honden begrijpen wat je voelt. Je deelt samen je verdriet."

'Als ik er vroeger doorheen zat en op de bank huilde, legde Gipsy zijn kop op mijn schoot'Beeld Dingena Mol

Jasmijn (28)

Eigenaar van een hond. 'Met z'n tweeën voelen we ons sterk; we kunnen samen de hele wereld aan.'
"Chico is is mijn wereld. Mijn liefde, mijn kindjebaby. Hij is de man die ik altijd wilde: lief, open, gezellig en eerlijk. Samen vormen we een gezin. Chico is een Engelse stafford van zeven jaar. Hij heeft mijn ellende, die twee jaar duurde, van dichtbij gezien. Erover praten kan ik niet. Het was zo heftig."

"Chico is ook slachtoffer. Hij is geslagen en opgesloten door mijn ex. Die was stikjaloers op onze band. Toen ik een keer was weggelopen, probeerde hij mijn hond te ontvoeren zodat ik terug zou komen. Chico was heel bang voor hem en verstopte zich. Als mijn ex met hem wilde spelen, beet hij hem, soms tot bloedens toe. Zo pakte hij hem terug."

"Ik heb mijn vlucht een jaar uitgesteld. Ik kon Chico niet in de steek laten. Ik voelde me al zo schuldig dat ik hem in die situatie had gebracht. Maar de drang om weg te gaan, werd sterk. Chico kon gelukkig via Blijf van mijn Dier naar een gastgezin. Ik kon even niet voor hem zorgen. Maar toen ik hem na negen maanden weer zag, moest ik huilen."

"Als Chico kon huilen, had hij dat ook gedaan. Hij likte me helemaal af. Hij slaapt nu aan het voeteneind, onder de dekens. Met z'n tweeën voelen we ons sterk; we kunnen samen de hele wereld aan.

'Toen ik hem na negen maanden weer zag, moest ik huilen'Beeld Dingena Mol
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden