PlusReportage

Nu De Echo na 67 jaar is omgevallen, zien concurrenten kansen

 Na De Echo blijven buurtkranten over die hyperlokaal zijn: alleen gericht op een stadsdeel.   Beeld Hollandse Hoogte / Peter Hilz
Na De Echo blijven buurtkranten over die hyperlokaal zijn: alleen gericht op een stadsdeel.Beeld Hollandse Hoogte / Peter Hilz

De concurrenten van De Echo zien kansen nu de huis-aan-huiskrant stopt. De oplages zijn stabiel en de frequentie van verspreiding kan soms zelfs omhoog.

Geen zorgen bij de andere huis-aan-huiskranten nu De Echo na 67 jaar is omgevallen. Sterker nog: het vergaat ze goed en op advertentie­gebied zien de hoofdredacteuren nieuwe mogelijkheden. De Brug in Oost overweegt zelfs om mede door het verdwijnen van De Echo de frequentie op te voeren, Bijlmer&Meer verschijnt vanaf begin januari tweewekelijks in plaats van maandelijks en bij Zuid! is de oplage uiterst stabiel.

De Echo verscheen in elk stadsdeel met een eigen versie. Al langer bestond de kritiek dat het niet meer was dan een advertentiefolder die was aangevuld met enkele persberichten. Die werkwijze bleek niet rendabel. De officiële lezing is dat de verslechterde markt en de toenemende distributiekosten de krant de kop kostten.

Wat overblijft zijn huis-aan-huiskranten die hyperlokaal zijn: puur gericht op een stadsdeel. Buitenbeentje is City Amsterdam, het initiatief van oud-hoofdredacteur van De Telegraaf, Sjuul Paradijs. Met een oplage van 300.000 wordt wekelijks een groot aantal Amsterdammers bereikt. Het blad is het antwoord op de brievenbusstickermaatregel van anderhalf jaar geleden van de gemeente Amsterdam. Om de stortvloed aan folders en papier in te perken, had de gemeente besloten dat alleen inwoners met een ja-sticker op de deur nog reclamedrukwerk ontvangen. City maakt gebruik van de wet door het huis-aan-huisblad voor het overgrote deel te vullen met pagina’s voor adverteerders.

Veel ondernemers bereiken de consument nog amper met folders, City is het alternatief. In plaats van de losse folders worden advertenties gebundeld achter de redactionele artikelen. Volgens de wet moet tien procent van de inhoud van de huis-aan-huiskrant gaan over nieuws in het stadsdeel waar het blad wordt verspreid. Het overgrote deel reserveert City voor reclame.

Nee-sticker

Volgens onderzoek heeft een huis-aan-huiskrant het nergens zo moeilijk als in de grote stad. ‘Hoe minder stedelijk het gebied, hoe groter het bereik,’ schrijft Nationaal Onderzoek Multimedia in de monitor van 2019. De Echo heeft het ondervonden. De zeven vaste werk­nemers staan op straat.

Toch zegt hetzelfde onderzoek dat er een toekomst is voor de huis-aan-huisbladen. 7,7 miljoen Nederlanders lezen wekelijks een dergelijke krant en 43 procent van de bevolking heeft interesse in lokaal nieuws.

Paradijs (57) onderstreept het lastige huis-aan-huisklimaat van Amsterdam. “Door het hoge aantal nee-stickers zijn de bezorgkosten relatief hoog, de bezorgers moeten brievenbussen overslaan. Daar komt bij dat een groot deel van onze economie afhankelijk is van toeristen en expats. De lokale ondernemer, die adverteert, heeft daar weinig aan.”

De adverteerders geven de huis-aan-huisbladen bestaansrecht. Zowel voor De Brug als voor Bijlmer&Meer, Zuid! en nieuwssite De Westkrant is het de grootste bron van inkomsten. Voor alle genoemde kranten geldt dat het vooral loka­le ondernemers zijn die investeren in advertenties. Folders werken nou eenmaal goed voor retailers.

Martijn van den Dobbelsteen (48), hoofd­redacteur van De Brug (oplage: 74.000), vindt dat De Echo te weinig kwaliteit leverde. De truc is om met journalistieke inhoud en een strakke lay-out de adverteerders aan je te binden. “Lezers zijn verwend met mooie beelden en verhalen, terwijl huis-aan-huiskranten afglijden. De Echo had weinig lokaal nieuws. Je moet met iets bijzonders komen en daarom investeren wij in tekst, foto’s en vormgeving. Bedrijven geven geen geld aan een krant die er slecht uitziet en weinig goede verhalen heeft.”

Ook de 30.000 lezers van Bijlmer&Meer willen artikelen uit de buurt. “Wij staan midden in Zuidoost, alle medewerkers wonen hier. Dat waarderen de bewoners,” zegt hoofdredacteur Giovanni Frankel (45). “Wij onderscheiden ons met echt klein nieuws, zoals de verbouwing van metrostation Ganzenhoef. Een artikel over een fietspad op het Museumplein is hier niet interessant.”

In Frankels huis-aan-huisblad staan geen artikelen over de stikstofproblematiek. “Het is belangrijk om de binding met de wijk te laten zien. Een advertentie met daarin afbeeldingen van Zwarte Pieten weren we. Gezien de honderd natio­naliteiten in Zuidoost schrijven we makkelijk en vluchtig. Dan kan iedereen het lezen en begrijpen.”

Politiek, seks en religie

Daar waar De Brug, Bijlmer&Meer en ook Zuid! (oplage: 56.000) en De Westkrant freelancers in de wijk hebben, gelooft Paradijs niet in een huis-aan-huiskrant vol lokale verhalen uit het stadsdeel.

“Wij vinden het een idiote regel dat tien procent van de krant over het stadsdeel moet gaan. Over de directe omgeving valt niet altijd veel te schrijven. De gemeente mag best wat meer redac­tionele vrijheid geven.”

De belangrijkste les over het maken van een huis-aan-huiskrant leerde Paradijs lang geleden nota bene bij De Echo. In 1986 en 1987 had de krant een oplage van een half miljoen en twintiger Paradijs maakte meters in de journalistiek.

De Echo stond midden in de samenleving in die periode. Politiek, seks en religie waren de verboden woorden, maar mij werd bijgebracht dat je nooit een grijze muis moest zijn.”

“Hoofdredacteur Lou Polak was de drijvende kracht,” vervolgt Paradijs. “Hij zei altijd: wat je ook doet, lijk nooit op de ander. Wees onderscheidend en blijf dicht bij de achterban. Misschien had De Echo die lijn moeten blijven ­volgen.”

Zes kranten

Amsterdam kent nog verschillende huis-aan-huiskranten. Hier een overzicht, inclusief oplage.

- City 300.000
- Westerpost 82.000
- De Brug 74.000
- Zuid! 56.000
- Bijlmer&Meer 30.000
- Noord-Amsterdams Nieuwsblad 30.500

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden