PlusInterview

Nouri: ik droom ervan ooit aanvoerder te zijn van Ajax

Behalve een groot voetbaltalent is Abdelhak Nouri (20) ook een innemende, vrolijke en ambitieuze jonge vent. De dag voordat het noodlot hem zou treffen, sprak hij in Hotel Elisabeth, in het Oostenrijkse Mayrhofen, nog vol vuur over zijn dromen en doelen.

Abdelhak 'Appie' NouriBeeld ANP

Nouri houdt van een dolletje. De lach is bij hem nooit ver weg. Daarom is hij ook zo geliefd binnen de club, waarvoor hij al vanaf zijn zevende voetbalt. Na de lunch komt hij vrijdagmiddag grinnikend de lobby van het hotel binnenstappen. Hij wijst op een bult op zijn voorhoofd.

"Souvenirtje van Klaas." Klaas is Klaas-Jan Huntelaar, die hem een dag daarvoor tijdens het raften op de rivier de Ziller ongelukkig heeft geraakt. Nouri: "Ze hadden me gekaapt en van het ene naar het andere bootje getrokken. Toen ik terug wilde klimmen, probeerde Klaas me tegen te houden."

Hij noemt Huntelaar 'een toffe vent'. Houdt ook van grapjes. Want dat geintje op die boot - daar had Nouri zelf wel een beetje om gevraagd. Diezelfde ochtend, tijdens een partijtje op de training, had hij de routinier namelijk een kunstje geflikt. Huntelaar liep alleen op doel af, toen Nouri schreeuwde om de bal. De spits gaf zonder te kijken gehoor aan die roep. Nouri: "Maar ik hoorde bij de tegenpartij. Vond ie niet leuk, Klaas. Hij moest lachen, maar hij zei: ik pak je nog wel terug."

Idolen
Als pupil van Ajax ging Nouri ooit op de foto met twee idolen: Huntelaar en Luis Suárez. Tien jaar later zijn Nouri en Huntelaar ploeggenoten.

De kleine middenvelder hoort met Donny van de Beek en Carel Eiting al een tijdje tot een lichting jonge spelers die de gevestigde orde op de hielen zit. Ze weten dat ze niet zomaar even in de basis van Ajax 1 terecht zullen komen, maar tsjonge, wat willen ze graag.

"We zeggen het ook vaak tegen elkaar: gas erop, laat het zien. Bikkelen. Je krijgt niks cadeau. De concurrentie gaat niet zomaar voor je opzij." Nouri moest het vorig seizoen doen met een enkele wedstrijd in Ajax 1, en een paar invalbeurten. Hij voerde uit wat van hem verwacht werd. Hij kon zich geen tierelantijnen veroorloven in de laatste 15 minuten van een wedstrijd waarin de beslissing nog niet is gevallen.

In Jong Ajax speelde hij vaker, maar soms niet langer dan een helft of een uur, omdat hoofdtrainer Peter Bosz hem ook bij het eerste nodig had. Toch werd hij na het seizoen uitgeroepen tot beste speler van de eerste divisie. Hij ontving de Gouden Stier. Wat hem dat zegt, die persoonlijke prijs?

Zijn antwoord is veelzeggend: "Geen idee eigenlijk. Ik wilde op het hoogste podium presteren, dat is niet gebeurd. Ik moest het op een ander podium laten zien. En dat heb ik gedaan." In zijn teleurstelling blijven hangen? Dat zit niet in zijn opgeruimde karakter. Achteroverleunen als het niet gaat zoals je wilt en hoopt dat het gaat? Dat strookt niet met zijn tomeloze ambitie.

Geduld
Het geduld opbrengen is misschien wel het moeilijkste van alles. Drie jaar geleden wilde hij zich al op dat hoogste podium laten zien. Dat anderen vonden dat de doorbraak van zo'n groot talent te lang op zich liet wachten, ervoer Nouri niet als een last.

"Ik zie dat als een enorm compliment. En iedereen krijgt toch graag complimenten? Als ik om mij heen hoor: je moet, je moet, je moet. Denk ik: gelukkig. Ik wíl ook. Ik heb geen angst. Ik voetbal graag. Ik wil het publiek laten genieten."

Aanvoerder worden
Wat zijn doelen zijn, houdt hij voor zich. "Mensen zouden me voor gek verklaren." Hij heeft een paar stippen aan de horizon gezet, maar hij kijkt niet naar het eindpunt, louter naar de weg die hij moet volgen.

"Ik ben alleen maar bezig met een betere voetballer worden. Hard werken, om je heen kijken, de goede vragen stellen en goed luisteren." Nou vooruit, zegt hij, een van zijn dromen wil hij wel delen: ooit aanvoerder zijn van Ajax.

Als F-je kwam hij bij de club, 7 jaar jong. "Ik woon in Amsterdam-West, mijn leven lang. Ben er gekomen met vallen en opstaan. Aanvoerder zijn van Ajax: dat zou ik echt geweldig vinden. Ik weet hoe ik me moet gedragen, kan de verantwoordelijkheid en de druk aan, en ik heb de discipline die nodig is."

Hij lacht. Zoals eigenlijk altijd. "Dromen mag toch?" Ajax is alles voor Nouri, naast zijn familie. Ze zijn streng voor hem, zoals hij ook streng is voor zichzelf. Maar ze hebben hem altijd en overal door dik en dun gesteund. Al die opofferingen; hij zegt thuis wel eens: dat hoeft toch niet? "Maar ze zijn er voor mij. Dat is echte liefde."

Dit is wat er zaterdag gebeurde

Totale ontreddering zaterdag bij de spelers en de staf van Ajax. Aan de zijlijn van het oefenveld in Hippach keken zij geschrokken en wanhopig toe hoe Abdelhak Nouri dertig meter bij hen vandaan vocht voor zijn leven.

Bij trainer Marcel Keizer biggelden de tranen over zijn wangen. Spelers hielden elkaar vast en spraken elkaar moed in. Sommigen waren aan het bidden. Het was ijzig stil in het stadionnetje van SK Hippach. De 1650 toeschouwers, overwegend supporters van tegenstander Werder Bremen, wisten zich nauwelijks raad met de situatie.

Twee meisjes in een groen Werder-shirt waren ontroostbaar. Ze keken naar het veld, waarop een ambulance stond en een wagen van de noodarts. Afgeschermd door doeken en onder een parasol ontfermden de dokter van Ajax, Don de Winter, en lokaal medici zich over de 20-jarige Ajaxvoetballer, die roerloos in het gras lag.

Ernst
Tijdens de tweede helft van de oefenwedstrijd was Nouri ineens op de grond gaan zitten, de bal was niet in zijn buurt. Daarna ging hij liggen. Ajax' fysiotherapeut Ronald Vermeer snelde het veld in. Hij tikte een paar maal op de wang van de speler, maar die reageerde niet. Spits Klaas-Jan Huntelaar stond naast Nouri en schreeuwde naar de bank.

Arts De Winter kwam erbij, die legde Nouri op zijn zij. De ernst van de situatie was snel duidelijk. Een noodarts en een ambulance werden opgeroepen.

De voetballers van Ajax en Werder bleven op het veld. Het publiek werd gevraagd op de eigen plaats te blijven staan of zitten. Uit veiligheidsoogpunt was het beter dat niemand het stadionnetje verliet, om de smalle toegangsweg vrij te houden.

Aangeslagen
Het zicht op Nouri werd na enige tijd grotendeels ontnomen door vrijwilligers van de club SK Hippach, die met doeken om de voetballer heen gingen staan terwijl die werd gereanimeerd. Spelers en staf keken hulpeloos en aangeslagen toe. Hakim Ziyech en Donny van de Beek waren de wanhoop nabij. Carel Eiting legde zijn hoofd op de schouder van Joël Veltman.

De stilte werd uiteindelijk doorbroken door het geluid van de traumahelikopter. Miel Brinkhuis, als perschef verantwoordelijk voor de communicatie bij Ajax, had een kort overleg met arts De Winter en riep daarna de spelers en de technische staf bij elkaar. Hij vertelde de groep dat Nouri te kampen had gehad met hartritmestoornissen. Hij had weer een hartslag, maar werd in slaap gehouden.

De voetballers van beide clubs zochten daarna de kleedkamer op, waar oud-Ajacied Niklas Moisander, nu spelend voor Werder Bremen, informeerde naar de toestand van Nouri. Moisander en zijn ploeggenoten waren ook zwaar aangeslagen.

Ajax
Direct nadat Ajax de familie van Abdelhak Nouri op de hoogte had gebracht van de situatie, legde de club een verklaring af aan de media. Kort daarvoor was de voetballer op een brancard naar de traumahelikopter gedragen, onder een bescheiden applausje van de nog aanwezige toeschouwers.

Update: Ernstige en blijvende hersenschade bij Nouri

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden