Plus

Noordkaap is opvang voor wie opeens op straat staat

In woonvoorziening de Noordkaap in Noord van het Leger des Heils is het een komen en gaan van dakloze gezinnen en alleenstaanden uit de maatschappelijke opvang. Maher Abdulhak uit Syrië deelt zijn ervaringen.

Abdulhak met zijn dochters Aya (links) en Judy in hun opvangappartement in Noordkaap Beeld Tammy van Nerum

Maher Abdulhak (52) zit op de ingeklapte slaapbank in zijn eenkamerappartement in de Noordkaap van het Leger des Heils in Noord. Zijn dochters Aya en Judy, respectievelijk 18 en 16 jaar, zitten op hun stapelbed.

Dat zij in de crisisopvang zouden belanden, had hij nooit kunnen bedenken. Hoewel de situatie te wensen over laat, zijn ze alle drie blij met deze plek. "Als je het vergelijkt met waar we vandaan kwamen, dan hebben we het hier heerlijk," zegt hij.

Veilig leven
De Syrische oud-judokampioen, die congressen voor het bank-en verzekeringswezen organiseerde, vluchtte in 2016 uit Damascus. "Ik was daar niet veilig. Soldaten zetten om niets een pistool op mijn hoofd. Je kunt zomaar in de gevangenis worden gegooid en een jaar vastzitten. Of je dat overleeft?"

Vrienden uit Nederland belden. 'Kom hierheen. Hier heb je een veilig leven. Mensen respecteren je.' Hij reisde in zijn eentje van Damascus per auto naar Libanon. De twee dochters uit zijn eerste huwelijk en het zoontje van zeven van zijn tweede vrouw wilde hij niet meenemen op de gevaarlijke oversteek van Turkije naar Griekenland. "Ik wilde ze niet zien verdrinken in zee."

In Turkije nam hij voor 2400 euro de boot naar Griekenland. "Nee, geen opblaasboot. Mijn boot noemden ze een jacht."

In Nederland leefde hij in vijf verschillende asielzoekerscentra tot hij een eengezinswoning kreeg in Noord. Zijn twee dochters, zijn tweede vrouw en zijn zoontje kwamen over voor gezinshereniging.

"Het eerste half jaar waren we gelukkig. Totdat mijn vrouw ineens wilde scheiden. Ik zei: 'We zijn in een nieuw land, we zijn nieuw hier. Laten we wachten.' Maar de ruzies werden zo erg dat het niet meer ging. We stonden begin maart ineens op straat. Ik wist niet waar we naar toe moesten."

Via de GGD kwam hij drie maanden geleden terecht in de crisisopvang voor gezinnen in de Noordkaap. "Het is niet makkelijk maar we gaan het redden. Ik werk nu als sportbegeleider bij de vrijwilligersstichting Doras. Ik wil graag een baan vinden om weer congressen te organiseren, het liefst bij de RAI."

Aan het werk
Zijn oudste dochter heeft net op het Joke Smit College haar havo-certificaat voor Engels gehaald en werkt aan een 'her' voor Management en Organisatie. Ze wil zodra het havodiploma binnen is International Business studeren aan de Hogeschool van Amsterdam. Zijn jongste dochter heeft net eindexamen vmbo-t gedaan op het Mundus College in West. "Syriërs willen niet stilzitten. Die willen wat te doen hebben, die willen werken."

Eén ding moet hem nog van het hart. "Ik weet dat sommige mensen niet van vluchtelingen houden. Ik vraag een huis, maar besef goed dat Nederlanders nu langer moeten wachten op een huis. Daar voel ik me schuldig over. Nederland zet de deur open terwijl Arabische landen ons niet willen helpen hoewel we dezelfde taal spreken en dezelfde religie hebben. Daar zijn we erg dankbaar voor."

Beeld Laura van der Bijl

Opvang en integratie

Woonvoorziening de Noordkaap van het Leger des Heils in Noord, gisteren geopend door koning Willem-Alexander, vangt 45 dakloze gezinnen op en 30 alleenstaanden uit de maatschappelijke opvang. Beneden in het voormalig kantoorpand is een huiskamer en een winkel in tweedehands kleding waar ook buurtbewoners terechtkunnen.

Momenteel wonen er ongeveer 150 mensen, onder wie zeventig kinderen. Elk appartement heeft een eigen badkamer en keukenblok.

"Er is een groot tekort aan crisisopvang. Dakloze gezinnen wonen nu gedwongen in hotels. Dit is een nieuwe woonvorm. Integratie staat voorop. In deze woonbuurt kunnen ze integreren met de bewoners," zegt Marleen van Dijk teamleider crisisopvang van het Leger des Heils.

De bewoners kunnen er maximaal zes maanden blijven. "Ze moeten zelf een woning zoeken. We wijzen ze erop dat het makkelijker gaat als ze hun blik verbreden naar Friesland of Zeeland. Je kunt in een crisisopvang niet veertien jaar wachten op een huis."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden