Review

Nightmare on Elmstreet *

Regie: Samuel Bayer
Met: Jackie Earle Haley, Rooney Mara, Kyle Gallner, Katie Cassidy
In een klassieke scene uit Wes Craven's horrorkraker A nightmare on Elm Street (1984) valt heldin Nancy in bad in slaap, waarop de monsterlijke Freddy Krueger haar bij de benen grijpt en in een peilloze diepte trekt. Dat kan, want de man met de vingermessen manifesteert zich uitsluitend in de nachtmerries van de tieners die op Elm street wonen, en in het domein der dromen is alles mogelijk.

De scene maakte zoveel indruk op de makers van Trainspotting (1996) dat ze hun antiheld Mark Renton in een toiletpot naar zetpillen lieten duiken. In de herverfilming van A nightmare on Elm street valt de nieuwe Nancy ook badend in slaap, maar ze wordt niet meer de diepte in gesleurd. De makers hebben weinig op met het kleurrijke surrealisme waaraan de film van Craven zijn goede reputatie en succes dankt.

Al dat rare gedoe in dromenland is kennelijk onbegrijpelijk bevonden voor een hedendaags publiek. Het scenario voorziet zelfs in een manier waarop Freddy altijd en overal kan toeslaan. De nieuwe lading ten dode opgeschreven tieners doet nu aan microslaapjes: wie de oogjes sluit is meteen de pineut.

Aan Freddy is ook flink gesleuteld. De sardonisch kakelende boeman, die de kinderen van zijn oude kwelgeesten creatief terroriseerde, is nu een gefrustreerde pedofiel, die zijn oude slachtoffertjes van gene zijde blijft opjagen.

De vermeende verbeteringen maken duidelijk dat producent Michael Bay (Transformers) na de matige herverfilmingen van The Texas chainsaw massacre en Friday the 13th nog altijd meer in een sterk merk dan in een goedhorrorfilmidee is geïnteresseerd.

Craven's film werd een Amerikaans fenomeen, dat in acht vervolgfilms, stripverhalen, feestwinkelartikelen en een tv-serie werd uitgemolken, en waarin een jonge Johnny Depp door zijn waterbed werd verzwolgen. Die scene ontbreekt in de herkauwde versie, zoals alle bizarre momenten die het origineel memorabel maakten. Door het succes van de nieuwe Batman en James Bond films werd de 'realistische herinterpretatie' in Hollywood een sleutelbegrip, en daarom is Robin Hood nu een saaie sombermans en Fred K. een deerniswekkende pederast. Leuk is anders. (BART VAN DER PUT)

www.warnerbros.com/anightmareonelmstreet

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden