Nieuwste film Coppola is groots

Tijdens een omtmoeting met journalisten, donderdagmiddag, toont Coppola zich een ware eminence grise. Hij poseert geduldig voor fotografen en maakt veel grappen. Foto EPA/Caroline Blumberg Beeld
Tijdens een omtmoeting met journalisten, donderdagmiddag, toont Coppola zich een ware eminence grise. Hij poseert geduldig voor fotografen en maakt veel grappen. Foto EPA/Caroline Blumberg

Francis Ford Coppola is in Cannes een grote ster. De regisseur van klassiekers als The Godfather en Apocalypse Now krijgt bij binnenkomst in het Palais Stephanie Theatre een ovationeel applaus, dat daarna overgaat in een ritmisch geklap. De verzamelde filmcritici tonen hun waardering voor zijn nieuwe film Tetro. Het oordeel is helder: Coppola heeft een grootse film gemaakt. Over knellende familie-problemen, opera, en conflicten tussen vaders en zonen - ingrediënten die ook in zijn Godfather-trilogie een grote rol spelen. Coppola, na afloop: ''Maar er is een groot verschil: hier ontbreken de steekpartijen, de moorden, de geweersalvo's bij auto's, en de afrekeningen met machinegeweren.''

Tetro draait in Cannes niet in de competitie om de Gouden Palm. Er was, legt Coppola uit, geen 'ideaal timeslot'. De festivaldirectie wilde vervolgens de film buiten de competie plaatsen, maar dat zag Coppola niet zitten. ''Als hij hier draait, dan doet hij per definitie mee in een competitie. Want de critici gaan films met elkaar vergelijken, en stukken schrijven. Dus ik heb toen vriendelijk bedankt.''

Olivier Père, directeur van de Quinzaine des Réalisateurs - een alternatief festival binnen het festival - bood Coppola vervolgens zíjn openingsavond aan. ''Dat vond ik mooi. En passend. Tetro is een film die geheel onafhankelijk is gemaakt, en die, hoop ik, en vrije geest ademt. Die is echt op zijn plek in dit programma met voornamelijk jong werk''

Persoonlijke film
Tetro is een onvervalste Coppola: grote emoties en klassieke conflictten zijn vastgezet in een royale en tegelijk gevoelige stijl. Het scenario, van Coppola zelf, verraadt een grote voorliefde voor het werk van toneelschrijver Tennessee Williams en J.D. Salingers The catcher in the rye. ''Dit is een persoonlijke film. Alles wat erin zit, is van mij.'' Een spil in het scenario is een dominante vader, een beroemd dirigent. Steunt het scenario op Coppola's eigen leven - met een vader die als componist roem vergaarde? Coppola: ''Alles wat je hebt gezien, is bedacht, en tegelijk is het allemaal waar.''

Twee jaar geleden maakte Coppola na een stilte van tien jaar een comeback met Youth without youth. Die film bleek binnen zijn oeuvre een zwakke schakel. ''Voor mij is het belangrijk dat ik kan maken wat ik wil maken. Na het commerciële succes van The Godfather heb ik lang de vrije hand gekregen. Totdat ik in 1982 One from the heart maakte. Daarna zag ik me 10 jaar lang geconfronteerd met een bank die me met grote regelmaat herinnerde aan de miljoenen die nog moest betalen. Toen heb ik jarenlang films moeten maken om de rekeningen te betalen. Artistieke vrijheid is mij, zoals je begrijpt, veel waard.''

Tijdens een omtmoeting met journalisten, donderdagmiddag, toont Coppola - winnaar van twee Gouden Palmen en vijf Oscars - zich een ware eminence grise. Hij poseert geduldig voor fotografen, maakt veel grappen, en is opvallend open over de keuzes die hij maakt. Zo erkent hij zonder omhaal dat Vincent Gallo niet zijn eerste keus was voor de hoofdrol van de woeste zoon, die niets meer met zijn familie te maken wil hebben. Copolla schreef de film met Matt Dillon in het hoofd, de acteur die hij groot maakte in Rumblefish (1983). ''Ik zag constant Matt voor me tijdens het schrijven. Hij wilde ook graag. Maar filmen is een ingrijpende bezigheid. Matt kon zich niet op het juiste moment vrijmaken. Ook omdat hij voor deze film een langere tijd in Argentinië moest verblijven.''

Op de aftiteling van Tetro komt de naam Coppola veelvuldig voorbij. Niet alleen is Francis Ford verantwoordelijk voor het scenario ('het belangrijkste van het hele proces'), de regie en de productie, maar ook zijn zoon Roman deed weer mee als assistent van zijn vader, en Sofia verleende hand- en spandiensten. Wat is dat toch, met die familiebanden?

''Ik heb mijn vrouw en kinderen altijd met me meegesleept. Toen ik Apocalypse Now maakte, zaten ook Roman en Sofia jaren vast op de Filippijnen. Dat heb ik gedaan omdat ik ze anders niet had zien opgroeien. Door hun leven op filmsets zijn ze ervaren filmmakers geworden. Daar maak ik nu gretig gebruik van. Ook omdat ik me zo verzeker van een leven waarin mijn kinderen vaak nabij zijn.'' (RONALD OCKHUYSEN)

www.tetro.com

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden