Nieuwe videoattractie Hermitage geeft inkijkje in de geschiedenis

Een nieuwe, blijvende videoattractie in de Hermitage geeft een inkijk in de geschiedenis van het gebouw - dat vele vorsten en staatshoofden wél, of niet, binnen de muren toeliet.

De videoattractie vertelt in 8 minuten het verhaal van de stad vanaf de 13de eeuw tot nu Beeld Carly Wollaert

Napoleon Bonaparte zag het helemaal voor zich toen hij op 9 oktober 1811 via de Muiderpoort Amsterdam binnenreed: er moest een bal komen ter ere van zijn bezoek. De keizer - Nederland was een jaar eerder ingelijfd bij Frankrijk - had daarvoor de kerkzaal van de huidige Hermitage op het oog.

Het klinkt misschien als een wonderlijke locatie vandaag de dag - zo bekend is de kerkzaal niet en de Hermitage was in de tijd van Napoleon een bejaardentehuis voor protestantse vrouwen - maar op dat moment was de zaal de een na grootste van Amsterdam (de grootste was de burgerzaal in het Paleis op de Dam). Met de oudere bewoners kwam echter ook een probleem. De diaconie vond het feest te druk voor de senioren. De keizer werd geweigerd.

Het verhaal van de keizer en de kerkzaal is een van de anekdotes die worden verteld in een nieuwe, blijvende attractie van de Hermitage. In deze City Time Lapse (tijdlijn) kunnen bezoekers in een zaal naast die befaamde kerkzaal een 8 minuten durende film bekijken die de geschiedenis vertelt van de Hermitage in Amsterdam. Vandaag was de officiële opening van de tijdlijn. Vanaf morgen is de attractie te zien voor publiek.

"We wilden het verhaal vertellen van dit gebouw midden in de stad. En vanuit de ramen van de Hermitage kijk je recht op de Amstel. Het idee was daarom om uit te gaan van dit uitzicht," zegt Hester Schölvinck van De Nieuwe Collectie, het bureau dat het onderzoek deed voor de film.

Rand van de stad
De City Time Lapse wordt geprojecteerd op de ramen van het zaaltje en de zijmuren. Per keer kunnen 25 bezoekers de film bekijken. Het verhaal begint bij het ontstaan van de stad Amsterdam in de 13de eeuw en loopt via Rampjaar 1672 (toen zowel Franse, Engelse als Duitse troepen Nederland binnenvielen) naar de bouw van het Amstelhof - het huis voor de oude vrouwen dat de Hermitage vanaf 1683 was - tot de opening van het museum in 2009 en nu.

De bouw van de Hermitage zal tot de verbeelding spreken van de Amsterdammers die nu in de stad wonen. Amsterdam hield destijds op bij de grachten. De Hermitage lag destijds letterlijk aan de rand van de stad. Vanuit de ramen keken bewoners uit op de Hortus Botanicus en ander groen. Bebouwing in de richting van het huidige Oost was er niet.

25

Per keer kunnen 25 bezoekers de film over de geschiedenis van de Hermitage en de stad Amsterdam bekijken.

Het gebouw werd neergezet van het vermogen van de rijke koopman Barend Helleman. Schölvinck dook in de 17de-eeuwse raadsnotulen die bij het Stadsarchief Amsterdam liggen. Daarin staan de discussies werden gevoerd voordat het gebouw daadwerkelijk werd neergezet. Het moest een 'sieraad voor de stad' worden, daar waren alle betrokken partijen het over eens. Het is de reden dat de hoge, statige trap aan het vooraanzicht van het gebouw er kwam. De trap was een specifieke wens van de toenmalige burgemeester Coenraad van Beuningen.

Peter de Grote
'De paleizen zijn hier niet voor koningen of prinsen, maar voor de armsten van de stad,' schreven buitenlandse bezoekers destijds over de Amstelhof. Schölvinck vertelt dat dergelijke gebouwen en de omgang met armen - bijvoorbeeld ook in tuchthuizen het Spinhuis en het Rasphuis - golden als een toeristische attractie voor welvarende buitenlanders.

Ook tsaar Peter de Grote werd aangetrokken door de pracht van de Amsterdamse gebouwen. Hij bouwde na een bezoek Sint-Petersburg naar het voorbeeld van Amsterdam. In het vroegere Winterpaleis in die stad huist vandaag de dag de Russische Hermitage.

Overigens waren ze bij de diaconie destijds niet tegen alle feestelijkheden van staatshoofden in de kerkzaal. De Britse minister-president Winston Churchill heeft er bijvoorbeeld eens een lunch gekregen en koning Willem I hield er begin 19de eeuw zijn inhuldigingsfeest.

Toch blijft dat voorbeeld van de geweigerde Napoleon misschien wel het leukste. "Ik vind het heel Nederlands," zegt Schölvinck. "Dat er dan gewoon nee werd gezegd."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden