Plus

Nieuwe topman AkzoNobel: 'Goede cijfers zijn de beste respons'

Kan een ceo in een roeriger periode instappen dan Thierry Vanlancker nu bij AkzoNobel? Vermoedelijk niet. Toch twijfelt de Belg niet. 'Het moet klaar zijn met het gerommel, we moeten resultaten leveren.'

Thierry Vanlancker, de nieuwe topman van AkzoNobel. 'We moeten nu vooral plezier hebben in ons werk' Beeld ANP Handouts

Een echte Bob Dylanfan is Thierry Vanlancker (52), de nieuwe topman van verf- en chemieconcern AkzoNobel. Of, zoals de Vlaming het zelf omschrijft: "In de categorie ondeugden is Dylan absoluut de grootste."

Fan is eigenlijk een te groot woord: hij is er de man niet naar om in devote aanbidding voor een artiest te knielen. Vanlancker heeft relativering hoog in het vaandel staan, zelfrelativering vooral ook.

Hij noemt 'luchthartigheid' als de meest Belgische eigenschap die Akzo van hem gaat zien. "Ik geloof dat je heel serieus kunt zijn over je werk, en jezelf tegelijk niet al te serieus hoeft te nemen."

Dylan dus. Wat is zijn favoriete album? "Blood on the Tracks. Wat kan ik anders zeggen?"

De link met het bedrijf waar hij sinds vorige week leiding aan geeft, is snel gemaakt. Bij ­AkzoNobel vloeit nogal wat bloed, figuurlijk ­uiteraard.

Vorige week stapte bestuursvoorzitter Ton Büchner op. Dinsdag maakte Antony Burgmans, voorzitter van de raad van commissarissen, bekend dat hij in april volgend jaar vertrekt. Beiden lagen onder vuur, omdat ze weigerden Akzo te verkopen aan concurrent PPG.

Zelf maakt Vanlancker een ander bruggetje, dat loopt via zijn favoriete Dylansongs. "Uit zijn vroege werk is dat The Times They Are A-changin', uit zijn late werk Things Have Changed. Die sluiten goed aan bij de huidige situatie."

Veranderd zijn de dingen zeker voor Van­lancker. Hij werd pas vorig jaar 'overgenomen' van Chemours, een afsplitsing van het in Nederland inmiddels beruchte chemiebedrijf DuPont. Bij AkzoNobel gaf hij sindsdien leiding aan de chemietak. Dat Büchner plots wegviel, kwam ook voor hem als een verrassing. En nu is hij ineens de baas. Een simple twist of fate, zou Bob Dylan zeggen.

Bent u er klaar voor om het bedrijf te leiden? Het is nu niet bepaald rustig.
"Je weet pas wat een baan van je vraagt als je hem hebt. Maar er staat een sterk team. Voorlopig zal ik me vooral opstellen als moderator, mensen in staat stellen hun werk goed te doen. Er gebeurt inderdaad veel rond het bedrijf, maar binnen het bedrijf gebeurt ook veel positiefs. Het is tijd dat we afstand nemen van het gerommel dat het bedrijf omgeeft en terug gaan naar ouderwets resultaat boeken. En plezier hebben in ons werk."

Je zou het hem en zijn medewerkers van harte gunnen. Maar de vraag is of het ervan komt. Het lijkt wel of een adempauze het Nederlandse bedrijf niet gegund is. De loopgravenoorlog met Elliott, de grootste en meest luidruchtige aandeelhouder, gaat in alle hevigheid verder - het vertrek van Büchner en de door Elliott gehekelde Burgmans ten spijt.

Voor buitenstaanders is het amper nog te volgen. Gisteren kondigde Akzo aan op 8 september een aandeelhoudersvergadering te houden om de mislukte overnamepoging door PPG te bespreken. Dat was een belangrijke wens van ­Elliott. Toch zijn de Amerikanen niet tevreden: ze willen zelf punten agenderen, bijvoorbeeld het onmiddellijke vertrek van Burgmans. Maar die kans geeft Akzo ze niet. De aange­kondigde rechtszaak om dat vertrek alsnog voor elkaar te krijgen, die voor morgen op de rol staat, gaat daarom gewoon door.

Vanlancker had het ook níet kunnen doen, topman worden onder zoveel hoogspanning. Toch heeft hij niet getwijfeld, zegt hij. "Ik ben me bewust van die druk, zat natuurlijk al in de raad van bestuur. Maar er is een verantwoordelijkheid voor duizenden klanten. Voor bijna 50.000 medewerkers, wereldwijd. En een verantwoordelijkheid om onze aandeelhouders rendement te geven. Het is een uitdaging, maar een positieve."

Heeft u al met de mensen van Elliott gesproken?
"Deze week ga ik met aandeelhouders om de ­tafel, maar met Elliott ligt het een beetje in­gewikkeld. Er is een rechtszaak deze week. Dat maakt het moeilijk om een open en constructief gesprek te hebben. Of het niet chic zou zijn als ze die zaak intrekken? Dat zou ik zeker willen aanbevelen. Maar ik ga er niet over."

U heeft acht jaar in de VS gewerkt. Bent u beter in staat om met de Amerikaanse aandeelhouderscultuur om te gaan dan uw voorganger?
"Er is een bepaalde manier van doen, die ken ik, ik weet hoe ik ermee moet dealen. De beste manier om te praten in dat deel van de wereld, is met superieure resultaten. Daar wil ik zo snel mogelijk voor zorgen."

Kunt u de werknemers beloven dat ze over twee jaar nog voor een Nederlands bedrijf ­werken?
"Het hoofdkantoor staat in Amsterdam. Ik zie geen reden dat te veranderen. Het Nederlandse dna - dat kan ik zeggen, als Belg - biedt een goede mix van serieus zijn over duurzaamheid, met beide benen op de grond staan en openstaan voor veranderingen. Maar uiteindelijk draait het om het realiseren van ons plan. Dat is niet Nederlands of Amerikaans, maar dat plan moeten we wel realiseren."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden