Niets duivels bij Manson

De shows van shockrocker Marilyn Manson draaiden altijd al om suggestie, want echt gevaarlijk was hij nooit. Anno 2009 weet hij echter zelfs niet meer de geringste suggestie van gevaar op te roepen. Toch komt zijn ervaring met 'doen alsof' nog van pas. Niet alleen was het achterbalkon van de Heineken Music Hall maandagavond gesloten bij het concert van de Amerikaan, ook was het podium een flink aantal meters naar voren geschoven, waardoor de hal niet half leeg leek en de suggestie van een succesvol artiest werd gewekt. Tevergeefs.

Afgelopen weekeinde werd bekend dat Mansons platenmaatschappij Interscope het contract met de rocker heeft verbroken omdat er van diens eerder dit jaar verschenen album The high end of low in Amerika slechts zo'n honderdduizend exemplaren zijn verkocht. Voor een artiest die tien jaar geleden nog goed was voor miljoenen-oplagen een fiasco.

Maar de man die zichzelf ooit de Antichrist Superstar doopte zit niet alleen commercieel in een dal: ook artistiek lijkt het failliet nabij. Op The high end of low heeft hij muzikaal en als tekstschrijver niets meer te melden dat hij niet reeds eerder en beter gedaan heeft. En de inmiddels veertigjarige Manson - die voor de burgerlijke stand Brian Warner heet - lijkt dat drommels goed te beseffen ook. Zijn show in Amsterdam is een matte bedoening.

Hoewel Manson in de jaren negentig een handvol overtuigende albums maakte, geïnspireerd door Alice Cooper, Nine Inch Nails en vooral David Bowie, waren zijn songs nooit sterk genoeg om in een standaarduitvoering overeind te blijven. Van de show en special effects waarmee de Amerikaan kapitaal, kerk en moraal op de hak nam en die hem zijn naam als shockrocker bezorgden, is in de Heineken Music Hall echter nauwelijks iets meer over. Een paar laserhandschoenen die een beetje knutselaar op z'n zolderkamer maakt, een pet die op en weer af wordt gezet een trosje zwarte ballonnen. De doorsnee Cliniclown bakt er meer van. En ook muzikaal is de groep een roofdier zonder tanden of klauwen geworden, dat nog slechts een machteloze kreet kan slaken.

De lamlendigheid van de ster houdt het publiek al even lusteloos. Pas bij de oude publieksfavorieten The dope show en Rock is dead en de nota bene van de Eurythmics en Patti Smith geleende finale met Sweet dreams en Rock 'n' roll nigger is er sprake van een zweem enthousiasme in de zaal.

De eenzame Jezusverkoper die voor aanvang bij de ingang een stichtelijk tegenwicht probeert te vormen voor het vermeende duivelse spektakel binnen, verdoet z'n tijd. Er is niets duivels meer bij Marilyn Manson. Er is slechts armoe. (PETER BRUYN)

Marilyn Manson. Gehoord: 7/12, Heineken Music Hall

Marilyn Manson: van de shockrocker is niets meer over. Foto EPA Beeld
Marilyn Manson: van de shockrocker is niets meer over. Foto EPA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden