Plusreportage

Niemand wil deze sociale huurwoning hebben

Vier kamers, een goede binnentuin en een betrekkelijk lage huur. Maar wooncorporatie Stadgenoot raakt een sociale huurwoning in Bos en Lommer aan de straatstenen niet kwijt. 'Ik zeg niet yesssss!'

De Lucellestraat 58-hs in Bos en Lommer. Beeld Dingena Mol
De Lucellestraat 58-hs in Bos en Lommer.Beeld Dingena Mol

De straat is schoon. De buren groeten vriendelijk. Het robuuste wooncomplex uit 1942 is opgetrokken uit prachtige lichte stenen. Grote ramen geven veel licht in het trappenhuis. Geen graffiti. Op een stralende woensdagmorgen begint om 08.30 uur de kijkdag voor de sociale huurwoning in de Lucellestraat 58-hs in Bos en Lommer.

Stadgenoot, verhuurder van de vierkamer­woning van 51 m2, is uiterst benieuwd. Niet omdat dit huis in een zo gewilde wijk binnen de A10 ligt, zodat huurders zich ervoor zullen verdringen. Ook niet omdat de Bos en Lommerweg met alle gezellige winkels op steenworp afstand ligt. En evenmin omdat een huis in Amsterdam met drie slaapkamers - wel een beetje hokkerig met kamers van 7 m2 - zo uniek is.

Nee, Stadgenoot vraagt zich vooral af of het lukt een huurder voor deze woning te vinden. Voor een bezichtiging van het huis werden de afgelopen maand dertig kandidaten op de wachtlijst voor een sociale huurwoning van Woningnet uitgenodigd. Van hen kwamen er 25 niet opdagen. Voor de vijf die kwamen kijkers voldeed het huis niet.

Lichte kleuren
Deze week heeft Stadgenoot opnieuw dertig woningzoekenden uitgenodigd. Een kwartier voordat de bezichtiging begint staat een mijnheer van middelbare leeftijd, Saïd, te wachten voor de deur.

Hij heeft een sociale huurwoning in West, maar die wordt hem met twee kinderen te klein. Hij vormt het begin van een rij, waarin ook een jongeman met een oudere vrouw met een hoofddoek staat te wachten. Dan verschijnt verhuurmakelaar Nathalie Faure die zich voorstelt aan de twee kandidaat-huurders.

We mogen naar binnen. De sfeer is tegengesteld aan de bezichtigingen bij koopwoningen, waar kopers met biedingen over elkaar heen buitelen. De huurders zijn matig geïnteresseerd. Ze zien vooral nadelen.

Saïd uit West heeft het geheel binnen vijf minuten bekeken. "Ja, het huis is goed," zegt hij. "Alles is in neutrale lichte kleuren geschilderd. Je kunt er zo in. Maar het is te klein." Wat hem ook stoort is dat een van de kamers van binnenuit alleen via de douche bereikbaar is, en van buitenaf via het balkon. Als Faure hem erop wijst dat hij tijdens de bezichtigingen niet in het huis mag roken, is hij vertrokken.

'Alles is in neutrale lichte kleuren geschilderd. Je kunt er zo in.' Beeld Dingena Mol
'Alles is in neutrale lichte kleuren geschilderd. Je kunt er zo in.'Beeld Dingena Mol
null Beeld JV/Het Parool
Beeld JV/Het Parool

Mwah
Mustafa (17) uit Oost, student elektrotechniek, komt met zijn moeder en mede namens zijn vader en nog twee kinderen. Ook dit gezin, dat drie jaar geleden in het kader van familiehereniging Egypte verliet, heeft de conclusie getrokken: te klein. "Maar we willen overal heen," zegt Mustafa. "Zuidoost, Nieuw-West - alles is goed als we er maar met zijn vijven kunnen wonen."

Janine Langeveld (50), vertaalster Engels, met een dochter van zeventien en een van veertien, is ook binnen komen waaien. Langeveld is nummer 18 op de lijst, als je de vorige bezichtigingsronde meetelt is ze nummer 48.

Grenzen
Ze zoekt sinds de geboorte van haar oudste dochter. "Ik verleg mijn grenzen," zegt Langeveld. "Vroeger zou ik nooit in Bos en Lommer gaan kijken. Nu denk ik: mwah. Ik vind deze straat niet zo erg meer."

"Waar we nu wonen? Aan de Lindengracht - (...) ja...wacht - in een huis van 41 vierkante meter. Dat kan echt niet meer." Haar huur is 250 euro, maar er is achterstallig onderhoud. De kinderen zitten in Zuid op school.

De hamvraag luidt wat ze van déze woning vindt. "Ik zeg niet yesss!" Dan bekijkt ze nog eens de krappe hokjes, een Bruynzeelachtig-keukenblokje, de cv, en een paar klassieke deuren. Zwijgzaam laat ze zich naar de schitterend onderhouden binnentuin leiden, alleen toegankelijk voor bewoners.

Inbrekers
"Ja, pff. Ik moet eerlijk zijn. Deze woning is heel goed," zegt ze. "Maar de eerste etage is een bezwaar. Inbrekers klimmen zo je balkon op. En ik zou het huis een frisser kleurtje geven (..) Als ik dit huis accepteer ben ik mijn inschrijfduur kwijt." Later zien we haar, na een bezoekje aan de Lidl, nog een keer door de straat rijden. Al zwaaiend: "Maar ik doe het niet hoor!"

Waarom niet? Langeveld denkt na. "Ik merk dat ik reageer op te kleine woningen waar ik niet wil wonen. Ik doe dat omdat ik dan de beste kansen heb."

Wachten loont

Vijftig euro te duur, honderd meter aan de verkeerde kant van de Ring, een etage te laag of een paar vierkante meter te weinig. Het zijn voor woningzoekenden argumenten om een via Woningnet aangeboden sociale huurwoning af te wijzen. In Amsterdam wordt zo'n huis gemiddeld negen keer aangeboden voordat iemand toehapt.

"Die kieskeurigheid is frustrerend voor mensen die zitten te springen om een huis," zegt Egbert de Vries, directeur van de Amsterdamse Federatie van Woningcorporaties. Oorzaak is mede het systeem. In Amsterdam, aldus De Vries, duurt het gemiddeld 9,5 jaar voor zoekers een woning bezichtigen. Wie dat huis accepteert komt op nul jaar 'woonduur', waardoor mensen kritisch zijn.

Na wéér negen jaar wachten komen zij in aanmerking voor vergelijkbare huizen. Willen ze beter wonen, groter of in Zuid, dan zien zoekers mensen met 25 jaar woonduur voor zich staan. "Wachtlijsten zijn gevuld met daklozen of andere urgente gevallen, maar ook met mensen die woningverbetering willen. Dit nuanceert het beeld dat over wachtlijsten bestaat."

De huurders zijn matig geïnteresseerd. Ze zien vooral nadelen. Beeld Dingena Mol
De huurders zijn matig geïnteresseerd. Ze zien vooral nadelen.Beeld Dingena Mol
null Beeld JV/Het Parool
Beeld JV/Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden