PlusInterview

Nicola Jeffs vindt brexit kleingeestig: ‘Ik kan er met mijn hoofd niet bij’

Premier Johnson wil zo snel mogelijk de EU uit. Hoe leven Britten toe naar de brexit? Vandaag het slot: Nicola Jeffs is tegen uittreding en vindt veel mensen kortzichtig.

Nicola Jeffs uit Brighton: ‘Immigratie is juist een verrijking. Mijn vrienden komen overal vandaan.’ Beeld Jeroen Bosch
Nicola Jeffs uit Brighton: ‘Immigratie is juist een verrijking. Mijn vrienden komen overal vandaan.’Beeld Jeroen Bosch

‘Ik ken niemand die voor brexit heeft gestemd,” zegt Nicola Jeffs (35). Ze woont in Brighton, een Engelse kuststad ten zuiden van Londen, die als een magneet werkt op creatievelingen. Zelf doet ze public relations voor kunstenaars en galeries. Bij het brexit­referendum stemde hier liefst 68,5 procent tegen de brexit. “We zijn hier ontzettend teleurgesteld in mensen die vóór hebben gestemd. Ik ben opgegroeid in een liberaal huishouden, waar veel aandacht was voor andere culturen in Europa. Iedereen is verbijsterd. Ik vind het erg kleingeestig dat we ons willen afsluiten, in plaats van onderdeel te zijn van iets groters. Zo zien we het hier allemaal. Ik kan er met mijn hoofd niet bij.”

Jeffs woont in het centrum van de stad. Op veel plekken wappert de regenboogvlag en hangen aanplakbiljetten van Labour en The Green Party. De wierooklucht komt je vanuit de tweedehandswinkels tegemoet. Voor Jeffs’ flat staat een stalling met deelfietsen. De buurman heeft een Europese vlag voor zijn raam gehangen.

Geen perspectief

“Hier wonen veel dertigers die hun eerste huis konden kopen,” legt ze uit. Zo ook Jeffs en haar vriend Andy, die in de muziekwereld werkt. Blikvanger in de woonkamer is een lijvige boekenkast, gevuld met boeken over geschiedenis en politiek. Jeffs serveert thee zonder melk: “Welkom in Brighton,” zegt ze lachend. “Er zijn hier veel vegans.” Brighton noemt ze een ­‘fantastische, open en multiculturele plek’.

“De sociale controle is groot: we zorgen hier voor elkaar. Veel mensen hebben interessant, leuk werk. Niks saais.”

De brexitcampagne richtte zich vaak tegen ­immigranten, had het over ‘controle over onze eigen grenzen’. Jeffs vindt immigratie juist een verrijking. “Mijn beste vrienden hebben allemaal verschillende nationaliteiten: Duits, Frans, Fins, Amerikaans, whatever. Toen ik net van het treinstation naar huis liep, kwam ik langs een Poolse, Oekraïense en een Turkse winkel: ik realiseerde hoe cool het is dat we dat allemaal hebben in één straatje. Als dat allemaal niet meer kan, houd ik geen vrienden meer over.”

“Mijn Finse vriendin moest laatst een formulier invullen om het ‘recht om te blijven’ te verkrijgen. Toen dacht ik: nu wordt het serieus. Dat was een wake-upcall. We hebben toen wel een paar flessen wijn leeggedronken. Ze woont even lang in deze stad als ik, maar zij moet een formulier invullen, waarin ze toestemming vraagt om hier te blijven. Dat maakt me zo kwaad.”

“Als ik denk aan brexitstemmers, dan denk ik aan mensen die lichtelijk racistisch zijn en die geen rekening houden met de volgende generatie. Veel mensen zijn kortzichtig. Ik denk dat ik geluk heb dat ik de juiste informatie tot me kon nemen en dat ik een universitaire opleiding heb gevolgd, waardoor ik het probleem makkelijk van meerdere kanten kan bekijken.”

“Ik kijk niet neer op mensen die voor brexit stemden. Er is in dit land een grote groep die geen perspectief heeft, geen werk heeft en in achtergesteld ­gebied woont.”

Veel Britten zijn het onderwerp brexit zat. Jeffs niet, ook niet in deze week, waar de ene (bijna-)stemming op de andere volgt. Ze verwacht ook niet dat haar land volgende week, op de deadline van 31 oktober, echt uit de EU stapt: ze gokt op uitstel.

Chaos

“Als je ergens uit wilt stappen waar je al decennia in zit, kost dat tijd. Eigenlijk ben ik bijna blij en hoopvol dat het zo lang duurt: hoe meer tijd eroverheen gaat, hoe meer kans er is dat het uiteindelijk niet doorgaat.”

Ze hoopt op een tweede referendum. “Al betwijfel ik of het een verschil zal maken: mensen die vorige keer brexit stemden, zijn nu nog fanatieker, omdat er niet naar hen is geluisterd. Een tweede referendum zorgt misschien alleen maar voor meer chaos.”

Lees ook: Charlie Dibsdale: ‘We zijn nu een kolonie van de EU’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden