Plus

Nick Cave heeft nooit somberder geklonken dan op Skeleton Tree

Het aangrijpende album Skeleton Tree begint met een knaller en stelt vervolgens niet teleur. De persoonlijke, beklemmende muziek komt hard binnen.

In de film One More Time With Feeling is te zien hoe Nick Cave werkt aan zijn zestiende studioalbum met The Bad SeedsBeeld -

Eerst was er de documentaire, een dag later het album. In die film One More Time With Feeling duurde het lang voor op tafel kwam waar het om ging.

Iemand die zonder ook maar de minste voorkennis de filmzaal had betreden, zou pas op driekwart hebben begrepen welk vreselijk lot Nick Cave en de zijnen heeft getroffen. Op Skeleton Tree, zijn zestiende album met The Bad Seeds, komt de zanger meteen ter zake.

Beroerde bekkens
Groezelige elektronische geluiden, voorzichtig beroerde bekkens. En dan het meteen herkenbare, bijna domineeachtige stemgeluid van Cave: "You fell from the sky/ crash landed in a field near the river Adur."

Zelden grijpt een ­album je direct al in de eerste paar maten zo bij de lurven. Dat zit hem, veel meer nog dan in die donkere en dreigende muziek, in de helderheid van Caves woorden.

Precies zoals hij het zingt, zegt eigenlijk, in die eerste regel van Jesus Alone, het openingsnummer, is het gegaan. Vorig jaar maakte zijn vijftienjarige zoon Arthur, de helft van een tweeling, onder invloed van lsd een dodelijke val van een rots vlak bij het huis van de familie Cave in het Zuid-Engelse Brighton.

En de Adur, de rivier uit de tekst, is niet, zoals je zou kunnen verwachten bij Bijbelvorser Cave, ontleend aan het Oude Testament, maar stroomt daar echt.

Verdriet, wanhoop en verwarring
Cave overkwam datgene waar iedereen die kinderen heeft bang voor is. Wat hem als kunstenaar onderscheidt van andere ouders die een kind verloren, is dat hij vorm kan geven aan zijn verdriet, wanhoop en verwarring. In de ­literatuur zijn romans over dit thema geen uitzondering (Sprekendste voorbeeld in Nederland: Tonio van A.F.Th. van der Heijden). Maar als het gaat om popmuziek schiet alleen Eric Clapton met Tears In Heaven te binnen.

Maar dat was een enkel nummer, Skeleton Tree is een compleet album. Cave was overigens al halverwege de opnames toen zijn zoon overleed. Een groot deel van de songs was al geschreven. Toch lijkt alles op Skeleton Tree, de muziek en de teksten, met elkaar en vooral met de dood van Arthur Cave te maken hebben.

Nick Cave & The Bad Seeds

SKELETON TREE
Pop, Kobalt Music

Zoals te zien is in One More Time With Feeling heeft Cave een aantal van de songs na de dood van zijn zoon opnieuw ingezongen. Ook in die eerste versie zullen ze niet erg opgewekt zijn geweest, maar somberder dan op Skeleton Tree heeft Nick Cave, ook bekend als Prins der Duisternis van de rock, niet eerder geklonken.

Zware kost
De dood was altijd een van de grote thema's in zijn werk. Hier is hij bijna voelbaar aanwezig. En dan is dit album ook nog eens persoonlijker en intiemer dan alles wat Cave hiervoor maakte. Zware kost, maar wat enige afstand schept, is dat niet alle teksten zo één op één duidelijk zijn als dat eerste couplet van Jesus Alone.

En behalve aangrijpend en beklemmend is Skeleton Tree vooral ook, in muzikaal opzicht, mooi. In Caves stem valt soms nauwelijks enige melodie te onderscheiden, in de muziek eromheen (grotendeels het werk van vaste rechterhand Warren Ellis) des te meer. Als in Distant Sky de monotoon brommende zang van Cave wordt overgenomen door de Deense sopraan Else Torp is het of de hemel openbreekt en we door een engel worden toegezongen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden