Review

New kids turbo ***

null Beeld

Regie: Steffen Haars, Flip van der Kuil
Met: Huub Smit, Wesley van Gaalen, Tim Haars, Nicole van Nierop

Met het proletenepos New kids turbo maken Steffen Haars en Flip van der Kuil een overstap van de televisie naar de bioscoop. Het duo uit Maaskantje schreef en regisseerde eerder drie seizoenen van het sketchprogramma New kids, waarin vijf hangjongeren uit het Noord-Brabantse dorp centraal staan. De derde serie werd uitgezonden door Comedy Central en zorgde voor een doorbraak, zelfs over de landsgrenzen. Maaskantje is al een bedevaartsoord voor Nederlandse fans en mag zich opmaken voor pelgrims uit België, Duitsland en Zweden.

In serie en film spelen de makers naast Huub Smit, Wesley van Gaalen en Tim Haars de hoofdrollen. De nietsnutten zijn in kleding, gedrag en muzikale voorkeur verbonden met de gabberhousecultuur uit het midden van de jaren negentig. De absurde lofzang op lelijkheid en lomp gedrag wordt ook nu als een aanval op de goede smaak en zeden veroordeeld. Een betere aanbeveling kan een satirische provocatie echter niet krijgen en de ironie ligt er in de film zo dik op dat een serieuze duiding misplaatst lijkt.

In opzet doet New kids turbo aan de Britse politiefilmparodie Hot fuzz denken: veel grappen draaien om het contrast tussen het kneuterige plattelandsleven en actiescènes die naar knalfestijnen uit Hollywood verwijzen.

De grootste explosie is een gevolg van een defect in een lullig brommertje en wanneer de helden het in de climax tegen de Nederlandse staat opnemen, vliegen de kogels hun om de oren. Het is een gevolg van hun antwoord op de crisis: de jongens besluiten eenvoudigweg nergens meer voor te betalen. Hun aanpak krijgt landelijk navolging.

Daarmee nemen de makers een amusant loopje met de grootste angst van hun critici. De escalatie van anarchistisch gedrag wordt aanstekelijk rechtlijnig uitgewerkt en de wisselwerking tussen de helden en andere dorpelingen blijft ook op de lange baan grappig.

Niet leuk is het moment waarop producent Reinout Oerlemans de film onderbreekt om het publiek toe te spreken; pijnlijk is het om daarbij de betreurde Antonie Kamerling door het beeld te zien lopen. De film komt de merkwaardige stijlbreuk nauwelijks te boven, waarmee duidelijk is dat kolderieke fictie en een trieste realiteit onverenigbaar zijn. (BART VAN DER PUT)

www.newkidsturbo.nl

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden