Plus Column

'Nee maar, prins Bernhard. Hoe is het in de hemel?'

Theodor Holman Beeld Wolff

"Met wie spreek ik?"

"Met Prins Bernhard, der Tote, dus niet mijn zeer talentierte, fantastische, zeer creatieve kleinzoon. Ik bel vanuit het hiernamaals."

"Nee maar, prins Bernhard. Hoe is het in de hemel?"

"Excuseer, maar ik zit niet in der hemel. Aber daar bel ik niet voor. Ik wunsch nicht dat u over Christina schrijft!"

"Christina? Waarom zou ik daar over schrijven? O, ik begrijp het al. Zij heeft een tekening van Rubens ter veiling aangeboden en daar ruim zes miljoen euro voor gekregen. Daar was ik niet van plan over te schrijven, prins Bernhard. Maar hoezo?"

"Ach, Herr Heulman, het is zo'n trieste affaire. Zij had een verkeerde man."

"Een verkeerde man?"

"Ja, een minnaar. Aanvankelijk maakte hij haar heel gelukkig... Maar ja..."

"Kan me niks schelen, prins. Ik schrijf niet over zulke zaken. Dat vind ik ordinair... Maar waarom heeft ze die miljoenen nodig?"

"Dat probeer ik uit te leggen! Maar daar mag u niet over schrijven! Kunnen Sie mij dat beloven?"

"Zeker."

"Die minnaar, die heeft haar helemaal leeg getrokken! Ze was namelijk totaal dol op hem. Dan had hij weer een grote auto nodig, en dan moest hij weer naar Dubai, en dan weer naar Londen, en dan moest hij weer een schip... En Christina maar betalen!"

"Ach, wat triest."

"Ja, en Christina wilde geld lenen bij Bea, maar die gaf niks, en Irene heeft niks, en Margriet zit met die cabaretier. Dus kwam ze bij haar neven terecht. En ja, toen heeft ze een lening af kunnen sluiten bij Bernhard, mijn lievelingskleinzoon."

"Ach, ik begrijp het, die moet ze nu terugbetalen."

"Nou, dit was alleen de rente... U weet hoe mijn familie is..."

"Nee, nu begrijp ik het... Ik zwijg er over. Maar het is wel jammer voor Nederland en de Nederlandse musea."

"Nederland? Nederlandse musea?"

"Ja... Nederland...Zo'n prachtige tekening, geschonken door een lid van het Koninklijk Huis, wellicht tegen een betaling van een miljoen, zou een mooi gebaar zijn geweest, prins Bernhard. Maar zelfs dat ging niet door."

"Wat is Nederland ook alweer, Herr Heulman?"

"Het land waarvan u prins was, prins."

" Niederlande... Nah ja... Kijk, wij zijn koninklijke familie hè. Wij geven niets, men schenkt ons. Maxima betaalt geen belasting en mijn kleinzoon krijgt die Amsterdamse huisjes bijna voor niets."

"Fijne familie."

"Ja, een fijne koninklijke ­familie."

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden