Nederlandse renners genieten van wielercarnaval

Niet de Nederlandse renners maar hun supporters veroverden donderdag tijdens de 18de etappe Alpe d'Huez. Vele tienduizenden wielerfans verzamelden zich op de bekende berg met 21 bochten. Veelal in de kleuren oranje en rood, wit en blauw vierden ze een soort van wielercarnaval. De meeste renners genoten van de steun, al beseften ze ook dat sommige fans, vaak onder invloed van alcohol, voor gevaarlijke situaties zorgden.

Beeld ANP

De meest fanatieke Nederlandse fans stonden bij bocht 7, waar bekende levensliederen achter elkaar door de speakers galmden. Aan bier geen gebrek, aan energie ook niet. Veel supporters stonden er al dagen met hun camper. Ze schreeuwden het uit als er een landgenoot kwam langs gefietst.

Gekkenhuis
'Bocht 7 was een gekkenhuis', oordeelde Robert Gesink na de finish. 'Ik ben nu nog doof.' Waar Gesink zich volledig moest richten op zijn rol als meesterknecht voor Bauke Mollema en Laurens ten Dam besloot Johnny Hoogerland van de sfeer te genieten. 'Dit was wel heel speciaal, maar ik kan me ook voorstellen dat niet iedereen dit leuk vindt. De mensen zitten zich gezellig vol te gooien sinds vanmorgen, en normaliter kan dat geen kwaad. Maar je weet niet wat er kan gebeuren. Er zullen best buitenlandse renners zijn die het niets vinden. Mij maakt het allemaal niet uit.'

Tom Veelers, de nummer laatst van het klassement, bedankte de fans voor de steun. 'Ik was blij dat het een Nederlandse berg is, want er stonden heel veel landgenoten die me wel een duwtje hebben gegeven en me aanmoedigden. Verder was het knokken om op tijd binnen te komen. Die tijdslimiet heb ik ruimschoots gehaald. Ik had er liever iets meer van willen genieten, maar dan had ik een betere klimmer moeten zijn.'

Tien promille
'Al die aanmoedigingen zijn mooi', stelde Roy Curvers, ploeggenoot van Veelers bij Argos-Shimano. 'Alleen vind ik dat sommige mensen hun handen gewoon thuis moeten houden. Het is misschien vriendelijk bedoeld, al die schouderklopjes, maar als ze tien promille in hun mik hebben weten ze niet hoe hard dat aankomt. Een enkeling verziekt het voor de rest. Ze gaan staan kijken naar de renners die al voorbij zijn. En daardoor ontstaan er levensgevaarlijke situaties omdat ze niet zien wat er in aantocht is. Je wordt geslagen in je rug en je nek, op plaatsen waar je niet geraakt wil worden. Ach, over het algemeen is het een leuke belevenis.'

Beeld anp
Beeld anp
Beeld anp
Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden