Nederlander wint Groot dictee 2010

DEN HAAG - De Nederlander Pieter van Diepen (61) uit Leiden heeft dit jaar het Groot dictee der Nederlandse taal gewonnen. Hij maakte negen fouten. Het gemiddelde dit jaar was 32 fouten.

Winnaar en dictee-fanaat van Diepen uit Leiden (l). Foto ANP

Op de tweede plaats met twaalf fouten eindigde Martijn van Opbergen (39) uit Nijmegen. ''Ik had nog nooit gehoord van thymotische woede. Daar kreeg ik de volle laag met vier fouten, heel erg.'' De redacteur bij een vertaalbureau meldde zich op het laatste moment aan. ''Mopperend maakte ik het onlineproefdictee, want mijn vriendin stuurde me ervoor uit bed.'' De Vlaamse Birgit Kuppens (26) werd derde met dertien fouten. De studente psychologie uit Hasselt struikelde onder meer over Roethenen.

Bij de prominenten eindigde voormalig Kamerlid Mei Li Vos met 25 fouten bovenaan, gevolgd door schrijver Robert Vuijsje met 26 fouten. VVD'er Ton Elias en journalist Max Westerman delen de derde plaats met beiden 28 fouten.

De meeste podiumplaatsen waren dit jaar dus voor de Nederlanders, maar gemiddeld scoorden de Vlamingen beter. Dat gold zowel bij de prominenten als bij de krantenlezers, concludeerde juryvoorzitter Ronald Plasterk. (ANP)

Hieronder het Groot dictee der Nederlandse taal


Kakofonie

De tijden zijn in zoverre interessant dat ze kakofonisch zijn' je moet bijwijlen je oren dichtstoppen tegen het tenhemelschreiende geblabla van de muezzins van de eeuwige vergelding in het ene oor en dat van de filistijnen van het geperoxideerde ressentiment in het andere.

Geüpgradede Hoekse en Kabeljauwse twisten: de shoarmabakkers versus de aardappeleters, allen met vuvuzela's bewapend' hun zuurstofarme hersentjes verkleinen je wereld en brengen haar binnen de afrastering van hun woestijngod of hun karikaturale weergave van joods-christelijke axioma's en verlichtingsidealen.

Die boeroepers nemen het licht juist weg met hun stijlmiddelen van de provocatie en de daarbij behorende inflatoire hyperbolen, terwijl de man in het midden, de verdediger van de orde, mijmert over een vreedzame stadssamenleving zoals bijvoorbeeld het Oost-Galicische Lemberg eens was.

Lemberg, dat multinationale en multilinguïstische Habsburgse babylon, die co-existentie van Asjkenazim, Roethenen, Polen, Duitsers, Armeniërs - door en door tolerant uit noodzaak en goede wil, laisser faire opgetuigd met een civilisatorische missie en een architectonisch mozaïek van gotiek, neoclassicisme en art deco.

Nochtans werden de tijden ook toentertijd interessant en viel de stad achtereenvolgens toe aan het gerestaureerde Polen, nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie - haar namen waren Lemberg, Lwów en Lviv, de Polen en Armeniërs waren verdreven en de Joden uitgeroeid.

Hun huizen werden nu bewoond door Oekraïners' enigszins beduusd namen zij die verrukkelijke, lege stad in. Lemberg werd het failliet van de vroegtwintigste-eeuwse multiculturaliteit, alleen zijn begraafplaatsen spreken nog in vele talen.

Wie zullen straks de halflege flatwijken van Amsterdam, Culemborg dan wel Gouda innemen als hun bewoners zijn verjaagd door de dompteurs van de thymotische woede, wier dromen de nachtmerries van de eerste-, tweede- en derdegeneratieallochtonen zijn?

Opzichtig negeren zij die wet van consciëntieus bestuur die door het taoïsme wordt gepostuleerd: regeer de staat zoals je een klein visje bakt (behoedzaam).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden