Filmrecensie

Nauwelijks fantastische beesten in houterig Fantastic Beasts 2

De tweede Fantastic Beasts, over de op Hitler gebaseerde tovenaar Grindelwald, is prachtig vormgegeven, maar de plot sleept zich houterig voort. De climax is gelukkig zeer spectaculair.

Beeld .

Over de politieke standpunten van J.K. Rowling kan geen enkele twijfel bestaan. In Harry Potter zitten immers aardig wat verwijzingen naar het gevaar van totalitaire regimes en op sociale media is de schrijfster doorgaans zeer uitgesproken over goed en kwaad.

Het was dus geen verrassing dat de eerste Fantastic Beasts zich liet bekijken als een pamflet over xenofobie. Toch hield Rowling het toen nog behoorlijk subtiel in vergelijking met deze tweede van wat uiteindelijk vijf films zullen worden.

The Crimes of Grindelwald begint met een heerlijke proloog waarin de duistere tovenaar Gellert Grindelwald (Johnny Depp met een enge contactlens) ten koste van flink wat levens uit zijn hechtenis ontsnapt. Daarmee zet regisseur David Yates direct de toon, want dit is een veel grimmigere film dan het eerste deel.

Zuiver bloed
Warmte moet komen van de goeiige magiër annex zoöloog Newt Scamander (Eddie Redmayne). De nog jonge Albus Dumbledore (uitstekende rol van Jude Law) vraagt Newt om opnieuw de strijd aan te gaan met Grindelwald, die tovenaars van zuiver bloed wil kweken en van plan is om alle niet-magische wezens uit te roeien.

Dat is een zeer, zeer beknopte versie van de plot, waarin Rowling letterlijk tientallen andere lijntjes en personages een plek heeft gegeven, niet zelden inclusief link naar het Harry Potter-universum. Haar hardcore fans zijn daar vermoedelijk blij mee, maar wie wat minder op de hoogte is kijkt naar een overvolle film die zich de eerste anderhalf uur houterig voortsleept.

Nauwelijks een spannend avontuur
Af en toe krijgen we gelukkig een fantastisch beest te zien, waarvan Newts combinatie tussen een draak en een kat veruit de leukste is, maar de nadruk ligt op dialogen en het overbrengen van informatie. Dan kun je het allemaal wel prachtig vormgeven, maar Yates weet niet te verbergen dat we vooral naar uitleg kijken en nauwelijks naar een spannend avontuur.

The Crimes of Grindelwald speelt zich af in de late jaren '20 van de vorige eeuw. De stilte voor de grootste storm uit de recente wereldgeschiedenis. Dat Grindelwald Rowlings versie van Adolf Hitler is, zal weinig verbazing wekken. Wel opmerkelijk is dat Rowling geen enkele moeite doet om dat te verbergen.

Wie zijn Harry Potter-geschiedenis kent, weet dat Grindelwald net als de Nazi-leider in 1945 sterft. Een paar alinea's geleden vielen de termen zuiver bloed en uitroeien al. Voor wie dat nog niet duidelijk genoeg is, geeft Grindelwald in de (toegegeven, zeer spectaculaire) climax een speech over de oorlog en vernietiging die de wereld de komende tien a vijftien jaar te wachten staat. Een knip van zijn vingers en we zien de beelden. Zwart-witbeelden uit de Tweede Wereldoorlog, welteverstaan.

Nee, Rowling gaat bepaald niet fijnzinnig te werk. Het is te hopen dat ze in de derde film haar fantasie weer voorrang geeft boven het engagement.

Regie David Yates Met Eddie Redmayne, Jude Law, Johnny Depp

Johnny Depp met een enge contactlens speelt de duistere tovenaar Gellert Grindelwald Beeld Fantastic Beasts
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden