Plus Mijn Amsterdam

Nadja Hüpscher: 'Ik mag de smoes gebruiken dat de brug openstaat'

Actrice Nadja Hüpscher (44) woont sinds haar twintigste in de stad, is er al elf keer verhuisd, maar voelde zich pas echt Amsterdammer toen ze 'een Amsterdammer had gemaakt'. Ze speelt in januari in Gouwe pinda's in Theater Bellevue.

Nadja Hüpscher: 'Omdat ik twee Amsterdammertjes heb gemaakt, vind ik dat ik er zelf ook één ben.' Beeld Carly Wollaert

Mijn buurt

"Het begin van De Baarsjes, net over de brug. Ik woon daar nu zeven jaar, in een doodlopende straat. Het is een dorpje; twee pleintjes, een kinderboerderij, een terrasje bij de kerk. Ik ben elf keer verhuisd, heb in de Dam- en de Leidsestraat gewoond. Als student best prima, ook al lag de junkenontlasting voor mijn deur. Nu vind ik buren heel leuk."

Theater

"Bellevue is mijn thuis, ik ken de mensen achter de bar, van de techniek. Ik maak daar nog altijd onvergetelijke dingen mee. Dan is een lunchvoorstelling uitverkocht, maar mag ik nog wel in het techniekhok kijken, met collega's die ik lang niet heb gezien. En daarna samen lunchen."

'Bij Hotel V werkt een lange ober met een opgekrulde snor die altijd lacht.' Beeld Carly Wollaert

Restaurant

"Akitsu op de Rozengracht. Mijn man en ik eten daar elke maand en praten dan serieus bij. Hoe gaat het met de relatie, met de opvoeding van de kinderen. We komen dan honderd stappen verder. Het is er fijn ouderwetsig. En Hotel V in de Nes. Daar werkt een lange ober met een opgekrulde snor die altijd lacht. Een warm badje."

Rijp voor de sloop

"De afdakjes boven de winkels in de Jan Evertsenstraat. Daar lopen buizen doorheen waarin het regenwater zich ophoopt en ineens naar beneden valt. Dan krijg je zo'n plens in je nek. Net een Oostblokstraat, terwijl er mooie winkels zijn."

Eerste keer in Amsterdam

"Op mijn zestiende, Koninginnedag. Vanuit Dordrecht met z'n tienmiljoenen in de trein naar Amsterdam, lopend naar het Leidseplein. Vrienden kwijtraken, op bushokjes staan om ze te vinden, huilen, dronken worden, niet weten waar je moet slapen, de hele dag stoer doen. Nu weet ik: je moet die dag in een raam gaan zitten."

Favoriete Amsterdammer

"Iemand van wie ik de naam niet eens weet. Jaren kwam er een man in een Rentokilpak langs op kantoor. Een vrolijke man, met altijd een goed humeur en een grap. Hij zorgde voor een upper op de dag. Niemand wist wat hij deed. Hij bleek muizenvallen te controleren voor duizend euro per jaar. We hebben dat contract opgezegd, maar ik mis hem."

De Surinaamse samosa's van Toko Surima. Beeld Carly Wollaert

Geheim adresje

"Toko Surima, op de hoek van de Kinkerstraat en de Ten Katemarkt. Ik eet er geregeld twee of drie Surinaamse samosa's in tien minuten tijd voor mezelf. Het is er superongezellig en daardoor gezellig."

Amsterdam voor kinderen

"Mijn buurtje. Ik heb twee zoons van vijf en zes jaar en die kan ik vanuit huis in de gaten houden. Er is een fontein, een pingpongtafel, een café - alles wat je wilt."

Wil niet dood gevonden worden

"In TunFun. Verschrikkelijk; donker en het stinkt er naar zweet en oude kleren."

Speciaalzaak

"Kapper Scissorhands in de Raamsteeg. Gerund door een paar mannen met rustige stemmen. Ze hebben goede muziek opstaan, er zijn potten snoep, je krijgt chips, een wijntje. Het is net een cafeetje. En ondertussen word je knap geknipt."

Winkel Obey Your Body in de Leidsestraat Beeld Carly Wollaert

Met pek en veren de stad uit

"De winkel Obey Your Body in de Leidsestraat. Daar staan jongens op straat die je naar binnen lokken voor dodezeezalfjes van 200 euro per stuk om je poriën weg te werken of zo. Zó fout. Die poriën zijn heus wel ergens goed voor."

Café

"Bar Spek bij mij in de buurt. Prettig lichte zaak en als ik daar huevos rancheros eet - tomatensaus met vijf of zes eieren, chilipeper, veel kaas, avocado, sambal - dan zit ik voor twee dagen vol."

Massagesalon Photie Medical Center aan de Kinkerstraat. Beeld Carly Wollaert

Beste plek om te ontspannen

"Bij masseur Ki-Jan Go. Het lijkt of hij apparaatjes aan zijn vingers heeft zitten, zo goed gebeurt het. Als ik weinig tijd heb, loop ik naar binnen bij Chinese dames op de Kinkerstraat. Die masseren een kwartiertje keihard en kijken allemaal alsof ze boos op je zijn. Ik hoor de mensen kreunen in de kamertjes naast me."

Ik voel me Amsterdammer, omdat

"Ik kan me het moment dat ik me dat voelde nog goed herinneren. Ik kreeg een rompertje van de gemeente, na de geboorte van mijn eerste zoon. Met de tekst: I AMsterdammer. Omdat ik twee Amsterdammertjes heb gemaakt, vind ik dat ik er zelf ook één ben."

Brug

"Die van de De Clercqstraat naar de Admiraal de Ruijterweg. Ik mag de smoes gebruiken dat ik te laat ben 'omdat de brug openstaat', want dat is heel vaak het geval. Er komen enorme boten doorheen; schepen uit Nigeria, Dubai, hotelboten. En daar sta ik dan als nietig mensje voor te wachten. Ongelofelijk dat het allemaal werkt en goed gaat."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden