Proefwerk

Nacional (5+)

Van de deurknoppen tot en met het bestek en de toiletten: bij Nacional is het allemaal tot in de puntjes verzorgd. Behalve het eten. En de bediening.

Nacional op het Kleine-GartmanplantsoenBeeld Rink Hof

De simpelste klassieke bistrogerechten, zoals die ook bij Nacional worden geserveerd, kunnen in al hun eenvoud verrukkelijk zijn. Het succes ervan bestaat volgens mij deels uit het feit dat we iets voorgezet krijgen waarvan we misschien weinig verwachten - een huzarensalade, een kippetje - dat vervolgens in al z'n eenvoud preciés goed is. Of neem de garnalencocktail, nog zo'n gerecht met een nogal kneuterig voorkomen. Met mooie garnalen en zelfgemaakte cocktailsaus is dat een groot plezier. De verwachtingen zijn laag, de kwaliteit van het gebodene hoog, dat betekent netto meer lol.

Dat is dus waar we op hopen, en we zijn niet de enigen; drúk dat het is in deze zaak aan het Kleine-Gartmanplantsoen. Aan de tafels zoenende stellen, groepjes vriendinnen, zakenlui in maatpakken en wanneer een groep vertrekt, is de tafel meteen weer vol. Het is dan ook een oogverblindende plek. Van het hoge plafond tot de oude houten vloer, het schitterende bestek en Franse brasserieservies, 'Tabac'-bordjes en Thonetstoelen, gekke oude snuisterijen in alle hoeken, zelfs op het toilet; overal is liefdevol aandacht aan besteed.

De tiende telg van Casper Reinders (o.a. Jimmy Woo, Rose's Cantina, Lion Noir) is weer typisch 'Reinders' ingericht; met het bijzondere talent om ruimten er uit te laten zien alsof je ze al eens bent tegengekomen, in een film of in een droom.

Hemeltergend saai
Maar helaas. Zo 'wauw' als de inrichting is, zo 'meh' is het eten. Neem die garnalencocktail (€13,50). De teleurstelling bestaat erin dat je precies krijgt wat je verwacht: een knuistvol smaakloze Hollandse garnalen met een plas matige whiskysaus op stroken ijsbergsla. Niet per se vies, wel hemeltergend saai.

Ook de bediening laat te wensen over. De dame bij de ingang, wier taak het blijkbaar is de gasten te ontvangen, keurt me geen blik waardig. Vervolgens sta ik te hannessen met mijn jas. Op je stoe-hoel!,' gebaart een serveerster die verderop staat. De jongeman die ons bedient, werkt vanavond voor het eerst - Mogen we een karafje kraanwater? Weet ik niet. Wat is de witte huiswijn? Geen idee - maar hij is vriendelijk genoeg.

Een erg lekkere witte Bourgogne wordt zó koud geserveerd dat onze tanden er zeer van doen, mijn waterglas riekt naar natte hond. Bij het warme stokbroodje zit boter die onafgedekt is bewaard en daar een vervelende, muf-zurige koelkastsmaak aan heeft overgehouden. Allemaal slordig en nergens voor nodig.

Beetje bite
De steak tartare (€10) is maar oké en royaal (hij wordt mysterieus genoeg geserveerd met chips en mayonaise) en ook de bouillabaisse (€9) is helemaal niet slecht, al heeft de rouille de structuur van stopverf. De slakken (zes voor €13,60) hebben een rare structuur. De beestjes horen nog een beetje bite te hebben en lekker aards en notig te smaken, maar deze vallen zonder weerstand uit elkaar en smaken naar niks, of nu ja, naar kruidenboter.

De doradefilets met citroen en laurier (€22) zijn te gaar, niet gezouten, en worden geserveerd met alleen een plak ploftomaat. Driewerf gaap. Bij het bestellen van de ribeye (€26) is niet gevraagd hoe we deze gegaard wilden, en de kok heeft het zekere voor het onzekere genomen: de ene kant is well done, de andere rare, en het geheel is bedekt met diepgebrande, gitzwarte grillstrepen. Helemaal niet lekker. De frietjes zijn oké, de bearnaisesaus zelfs verrassend goed, en ook de salade - kropsla, vinaigrette met een drupje walnootolie, sjalotje, augurkje - en de gestoofde witlof (€3,60) zijn prima in orde.

Îles Flottantes (gepocheerd eiwit op crème anglaise, €7) is echt een leuk idee en de meringue is oké, maar het lijkt alsof er geen eigeel in de custard zit: die is zo vloeibaar als melk. De tarte tatin (€7) is groot en slordig met een zompige bodem en er is geen karamel te bekennen; het ding doet nog het meeste denken aan een opengevouwen stationsappelflap.

We tikken 150 euro af - ik vind dat veel - en onderop de rekening staat 'service not included'. Ik heb me daar al eens eerder kwaad om gemaakt: om fooi bedelen is ongastvrij en onbeschoft, en bovendien is het een leugen: de bediening is altijd 'included', dat is al sinds de jaren zestig wettelijk geregeld. Ik ben zelf een voorstander van het geven van fooi, maar die keuze ligt altijd bij de gast.

Het is jammer dat het Reinders, met zijn feilloze oog voor detail wat de inrichting betreft, blijkbaar niet lukt ook de keuken en bediening in de pas te houden. Zonde. Nacional is een prachtig concept, maar véél te achteloos uitgevoerd.

Hiske VersprilleBeeld Floris Lok
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden