Review

Na putu****

Regie: Jasmila Zbanic
Met: Zrinka Cvitesic, Leon Lucev

Je hoort in Nederland wel eens op hoge toon beweren dat er geen gematigde moslims zijn. In de Bosnische speelfilm Na putu (Op het pad) blijken ze toch bestaan: mohammedanen die de de ramadan afsluiten met een zwierig feest en een stevige borrel.

Jasmila Zbanic laat in Na putu zien hoe deze liberale Balkanvariant op de islam de laatste jaren onder druk is komen te staan.

Door de ogen van de levendige stewardess Luna (Zrinka Cvitesic) zien we hoe haar geliefde wordt ingepalmd door een groep moslimgereformeerden. Luna's vriend verdrijft zijn oorlogstrauma's met royale alcoholconsumptie, maar als hij daardoor zijn baan als luchtverkeersleider kwijt raakt, blijkt hij een gewillig doelwit voor de bekeringsdrang van de moslimbroeders.

Langzaam maar zeker zien we de stewardess en haar radicaliserende minnaar uit elkaar drijven. Luna's eigen houding ten opzichte van de religie komt zijdelings ter sprake. Ze werkt van harte mee aan de traditionele viering van het suikerfeest bij haar grootmoeder. Maar in een terloops dialoogje blijkt dat ze van haar geloof viel toen ze haar ouders vermoord zag worden, tijdens de burgeroorlog.

Het is duidelijk dat regisseur Zbanic de kant kiest van moderne vrouw Luna, maar toch is de film niet alleen maar een pleidooi tegen oprukkend fundamentalisme.
Net als in haar bekroonde debuutfilm Grbavica toont ?banic zich een meester in het blootleggen van de wonden die zijn geslagen in de Joegoslavische burgeroorlog. Het genezen van die wonden gaat gepaard met worsteling.

Die worsteling wordt mooi zichtbaar gemaakt in het verhaal van Luna. Als buitenstaander vraag je je af waarom deze zelfstandige vrouw die kerel niet met koran en al het huis uitgooit. Tegelijkertijd wordt haar aarzeling invoelbaar gemaakt. De acteurs hebben in het eerste deel van de film overtuigend neergezet dat ze zielsveel van elkaar houden, en je snapt ook dat zij de liefde van haar leven niet zonder slag of stoot kan laten lopen.

Uiteindelijk blijft er van de man op wie zij ooit verliefd werd niets meer over dan het telefoonfilmpje dat zij maakt van haar slapende minnaar voordat hij vertrekt naar het kamp van de bebaarde broeders en gesluierde zusters. Voordat Luna beseft dat ze die man voorgoed kwijt is moet ze heel wat kleine stapjes zetten. (FRITZ DE JONG)


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden