PlusAchtergrond

Na de intensive care begint herstel pas echt: ‘Sommige patiënten worden nooit meer de oude’

Na weken van beademing wordt de eerste golf coronapatiënten ontslagen van de intensive care. Maar wat dan? Het herstel gaat jaren duren, zeggen experts. 

Een behandelend arts in gesprek met een patiënt die herstellende is van IC-opname.Beeld ANP

Het lijkt een opluchting: de beademingsbuis eruit en ontslag op de intensive care. Maar dan begint het pas. De weg naar herstel is veel zwaarder dan veel patiënten denken. In Veldhoven is een post-ic-afdeling voor coronapatiënten ingericht, naar eigen zeggen de eerste. Hier komen zeven experts aan het bed van de patiënt, die vaak ernstig verzwakt is. 

Nu staan er nog vier bedden, maar de komende weken kan dit aantal worden opgeschroefd naar 28. Want de echte drukte moet nog komen, als je terugrekent dat de piek in Brabant vorige maand plaatsvond en patiënten gemiddeld 23 dagen op de ic liggen.

In Veldhoven willen ze de ic-overlevende een paar weken volgen, voordat ze hem naar huis of een tijdelijk verblijf in een verpleeghuis of revalidatiecentrum doorsturen, zoals nu op veel plekken gebeurt. Marike van der Schaaf, onderzoeker op de afdeling revalidatiegeneeskunde in het Amsterdam UMC en de Hogeschool van Amsterdam, pleit voor deze aanpak. “De druk op ziekenhuisbedden is nu zo hoog, dat patiënten sneller worden ontslagen dan in normale tijden. Een deel van hen heeft echt langer nazorg in het ziekenhuis nodig,” zegt ze.

Fysieke en mentale klachten

Van der Schaaf verwacht dat 70 procent van ic-overlevenden een post-intensive care syndroom overhoudt, ofwel een scala aan fysieke en mentale klachten. “Uit eerder onderzoek weten we dat de helft van de patiënten die langer dan twee dagen op een ic lag, door een acute situatie, nooit meer helemaal de oude wordt.”

Ze denkt dat coronapatiënten niet alleen zullen inboeten op hun conditie en zelfredzaamheid, maar dat ze ook psychisch nog lang zullen worstelen. “Ze worden wakker op de ic waar allerlei mensen in rare pakken met mondkapjes en brillen rondlopen. Er staat geen familie naast hun bed die hen kan geruststellen. Dat beeld maakt angstig en onzeker. Het risico dat zij angst- en depressieklachten of zelfs een posttraumatische stressstoornis zullen ontwikkelen is groot.”

Ook van niet-coronapatiënten is bekend dat ze aan de ic-tijd nachtmerries, vertekende herinneringen en zelfs trauma’s overhouden. “Er zijn patiënten die denken dat ze omringd zijn geweest door spinnen. Anderen hebben het gevoel dat ze in een dodenrij hebben gelegen. Vaak zijn die herinneringen niet te verklaren. Soms wel. Zo zijn er ook patiënten die denken dat ze verkracht zijn, maar blijkt dat tijdens de ic-tijd een katheter is ingebracht. Voor de verwerking van deze patiënten is het heel belangrijk om uit te leggen wat er tijdens hun afwezigheid is gebeurd.”

Ook voor de familie van de patiënt, die in deze tijd niet of amper op bezoek mogen komen, liggen psychische problemen op de loer. Slachtofferhulp Nederland en IC Connect bieden hen hulp aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden