PlusPS

Na 28 jaar markt op Plein '40-'45 een eigen winkeltje

Annemarie Kuiper (50) verruilt na bijna 30 jaar haar kledingkraam op Plein '40-'45 voor een winkeltje in Zwanenburg. 'Dat in weer en wind, dat ben ik zat.'

null Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol

"Wil je een bakkie koffie? 't Is maar een Senseootje hoor. Dat wordt straks allemaal anders. Nou, je hebt wel de slechtste dag uitgekozen om naar de markt te komen. Kom hier, bij de kacheltjes."

Het hoost, Plein '40-'45 in Nieuw-West ligt er desolaat bij. Een paar kramen houden dapper stand, waaronder die van Annemarie Kuiper. Nog even, want over enkele weken verruilt ze na 28 jaar de markt voor een eigen kledingzaak in geboortedorp Zwanenburg.

Brief aan de redactie, half februari: 'Annemarie heeft in die jaren een mooie en leuke klantenkring opgebouwd en is bij veel Amsterdamse vrouwen bekend. Voor haar klanten heeft ze altijd een gezellig praatje of een luisterend oor naast haar goede stylingadviezen. Zouden jullie daar in Het Parool wat over willen schrijven, als ode aan haar en haar werk op de markt?'

Gigazwaar
Was getekend: Martine Hieselaar, vriendin van Kuiper sinds ze elkaar 25 jaar geleden leerden kennen in sportschool Onna in de Jan Tooropstraat. Er wordt gegierd in de kraam als Hieselaars snode plan wordt onthuld. "Nou wat leuk! Wisten jullie daarvan?" vraagt Kuiper aan de klanten-die-vriendinnen-werden. En óf ze daarvan afwisten.

Kuipers kracht, volgens haar Zwanenburgse vriendin ­Tineke Oosterhof die sinds ze als klein meisje met haar moeder naar de markt ging bij de kraam komt: ze zoekt voor iedereen het juiste outfitje.

"En ze ziet er hartstikke leuk uit, iedereen wil hebben wat zij draagt. Ze heeft altijd nieuwe spullen, ik koop elke week wel een dingetje; een riempje of een bloesje. Ze is loyaal, kan goed luisteren en heeft veel gevoel. 't Is gewoon een lieve meid."

Nou, vandaag ziet ze er anders niet uit hoor, zegt een lachende Kuiper, met dikke jas en boots. "Ik vind het leuk om elke dag wat knaps aan te trekken, maar dat kan eigenlijk pas weer vanaf april. Van december tot maart is het gigazwaar. Je weet je wel te kleden, en ik heb die kacheltjes, maar aan het einde van de dag heb ik toch altijd koude handen en voeten."

Koopziek
De vraag, zegt ze, is toch: hoe lang hou je het vol met je gezondheid? "Ik sta hier in weer en wind en dan ben je 't soms toch wel een beetje zat. Daarbij komt dat de markt de afgelopen jaren erg achteruit is gegaan. Daarom heb ik ­besloten een winkeltje te beginnen. Ik ben vijftig geworden, het moet maar eens. Al houdt het je wel jong hoor, ik heb heel veel klanten die met me zijn meegegroeid, maar ook de kinderen van klanten komen nu."

Ze zal 23, 24 zijn geweest toen ze op de markt begon. "Ik moest maar eens wat nuttigs doen. Mijn vader had een transportbedrijf, maar hij zei: je moet in de verkoop. Je kletst veel te veel, je houdt de mensen maar van hun werk."

Het was in diezelfde sportschool Onna dat haar leven een beslissende wending nam. Ze leerde er kledinghandelaar Rob Elmers kennen, die was begonnen met zijn modemerk Tramontana. Hij zei tegen haar: ga jij maar op mijn kraam staan, op Plein '40-'45.

Vaste hang-out
"Ik had al iets met mode, ik ben altijd een beetje koopziek geweest. En toen ik op het Ondernemerscollege zat, liep ik stage bij jeanszaak Husky, daar lieten ze me de toko al snel alleen draaien. Dus die kraam, ik vond het meteen helemaal leuk."

Ze begon met een kleine aanhanger, dat werd uiteindelijk de rijdende winkel van nu die 's nachts een loods ingaat. De loop zat er vroeger goed in, op Markt '40-'45. Het kon voorkomen dat ze werd uitgeloot, dat ze op zaterdag naar huis kon. En stond ze net in de bloemenrij, dan verkocht ze geen klap.

Maar toen ze een vaste plek kreeg, werd haar kraam voor velen een vaste hang-out. "Ik haal elke dag nieuwe handel, dat houdt het spannend. En er zijn zo veel vriendschappen ontstaan. Door de gezelligheid hè, door de babbel. Ik doe het alleen, maar mijn klanten zijn naast vriendinnen ook assistenten geworden."

Later afrekenen
Zoals Reina Otto, die deze ochtend binnenvalt. Ze kwam 28 jaar geleden naar de kraam voor de leren 'hessen' die Kuiper door een vriendin op maat liet maken - de giletjes die allang niet meer in zijn. Ze is nooit meer weggegaan.

Otto komt een 'tasje' terugbrengen. En natuurlijk neemt ze straks weer wat nieuws mee. Want hoe het gaat bij Kuiper: vaste klanten kunnen, zonder te betalen, een tas kleren meenemen. Thuis passen, later afrekenen en wat niet bevalt terugbrengen. Ze noteert alles in haar 'blauwe bakkie' met kaartjes. Goed van vertrouwen is ze. Maar: "Ik doe het met de vaste kern hoor, niet meer bij Jan en alleman."

Nog zoiets van Kuiper: als ze iets niet heeft wat een klant graag wil, scheurt ze desnoods het hele land door. Vriendin Liesbeth Tulp: "En anders breng je het wel thuis ook." Kuiper: "Ja. als iemand weinig tijd heeft om te shoppen, maak ik een tasje met wat ik denk dat bij je past. Met bepaalde klanten zal ik dat ook blijven doen."

Verbouwen
Ze heeft een partner, van kinderen is het niet gekomen. "Ik vond mijn werk altijd zo leuk." Kuipers tante, sinds haar pensionering ook vaak in de kraam te vinden: "Maar je broers kinderen zijn ook jouw kinderen."

Annemarie Kuiper: 'Ik haal elke dag nieuwe handel, dat houdt het spannend' Beeld Dingena Mol
Annemarie Kuiper: 'Ik haal elke dag nieuwe handel, dat houdt het spannend'Beeld Dingena Mol

Haar neefje en nichtje helpen mee, iedereen helpt mee bij de modeshows die ze eens in de tien weken organiseert in bar-bistro Later aan 't water in Badhoevedorp. "Met een menuutje erbij. Dan neem ik alles mee en heb ik vriendinnen die allemaal voor me showen, van jong tot oud."

Ze heeft inmiddels de sleutel van haar nieuwe zaakje aan de Zwanenburgse Dennenlaan. Maar ze gaat eerst nog wel even flink verbouwen. "Ik wil er wel wat blits van maken. Het moet een gezellige stek zijn. En ik wil in het aanbod wat leuke aparte merkjes doen. Ik kan nu handel erbij krijgen die je niet voor de markt krijgt."

Ondertussen geinen de klantvriendinnen in de kraam hoe ze straks iedereen naar Zwanenburg krijgen. Oosterhof: "Dan haal ik ze toch even op? Of we kopen een busje."

Kuiper: "Reina, wil je nog een bakkie? Of wil je al een wijntje?"

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden