Plus

Muzikant Lucas Amor herdacht in Ruigoord

Virtuoos (flamenco)violist en levensgenieter Lucas Amor (63) overleed maandag. Op zijn laatste visitekaartje stond: 'Retired bohemien'. In het kerkje van Ruigoord vierden collega's en vrienden donderdag zijn leven.

De uitvaartdienst voor Lucas Amor in de kerk van Ruigoord; vrienden rouwen en dansen tegelijk Beeld Joris van Gennip

Luitspelende engeltjes, rode rozen en harten sierden het kerkje van Ruigoord. De klokken beierden, buiten zweefden zeepbellen en ja, er mocht gedanst worden. Op het moment dat Amors wereldmuziekband La Vie en Rose uitbarstte in de opzwepende Terschellinger Salsa sprongen de eerste rouwenden spontaan van de stoelen en begonnen te swingen bij de kist.

Lucas Amor was geboren als Lucas Jansen, zoon van cabaretier Fons Jansen. Een kleurrijk muzikant en band­leider, selfmade journalist en wereldreiziger die altijd weer terugkeerde naar 'zijn' stad Amsterdam. Hij zou genoten hebben van dat moment. Zelf had hij de wildste scenario's bedacht voor het 'feestje' van zijn heengaan. "Stel je voor dat ik als een soort hologram ineens op het podium verscheen."

Geest aanwezig
Dat deed hij helaas niet. Maar zijn geest was gisteren alom aanwezig in het kunstenaarsdorp, waar hij ooit als chauffeur van de NOS (alleen van de muziek viel niet te leven) zijn entree maakte. Schrijver Gerben Hellinga: "Ineens stond daar die charmante jongen voor de deur om mij naar de set van de film Liefde en lange vingers te rijden. Of hij hier ook eens zou mogen spelen?"

En zo werd Amor opgenomen in het in Ruig-oord opgerichte Amsterdams Ballongezelschap en vond in het dorp de geboorte plaats van zijn wereldmuziekband La Vie en Rose, waarmee hij bijna een kwart eeuw de wereld over reisde. Amor over zijn band: "Cd na cd uitbrakend, ­zonder enig wereldberoemd resultaat, maar dat maakt niet uit. Muziek vertelt je (levens)verhaal."

Kettingrokende vegetariër
Het verhaal van, zoals hij zichzelf omschreef in een recente biografie voor intimi (De avonturen van een Hollandse gipsy), 'een melk en whisky drinkende, kettingrokende vegetariër met Amsterdam als thuisbasis en een grote passie voor flamenco en Spanje. Altijd koortsachtig op zoek naar de nieuwste gadgets, de oudste auto's, het lekkerste wijf. Wereldreiziger pur sang.'

Zijn lijfspreuk: 'Live life to the full. Let's keep ­moving.' Grillig, briljant, onvoorspelbaar, een charmeur, inspirator voor velen, een geweldige muzikant, zo omschrijven vrienden hem.

Hij speelde in de straten van Teheran tijdens de bezetting van de Amerikaanse ambassade en liet als NOS-chauffeur Mohammed Ali proeven aan Amsterdam, de stad die hij zo liefhad.

Amor was een van de eerste 'narren' van het Festival of Fools, medeoprichter van het vermaarde Ricciotti Ensemble én een van de oervaders van Oerol, waar hij in 1981 als muzikant optrad in het piepkleine alternatieve café De Stoep van uitbater Joop Mulder, samen met dichtersmaatjes als Jules Deelder en Simon Vinkenoog.

Happenings die, aldus de laatste, uit zouden groeien tot wat nu het vermaarde festival is. Mulder, in het kerkje: "Op een avond speelde hij op het strand, zonder licht, in het pikdonker." Een magisch moment. "Nog altijd, als ik in het donker langs de zee loop, hoor ik nog zijn viool."

Eeuwige nieuwsgierigheid
Naast de viool was er nog een andere passie: de journalistiek. Samen met broer Olivier maakte hij reportages en interviews: voor Salto en sites als 'Schrijvers op TV' en 'Vieux Lokaal'. "Ik ben behept met een eeuwige nieuwsgierigheid."

Zo'n kwart eeuw geleden interviewde hij de nog jonge stadspoliticus Eberhard van der Laan.

Amor: "Stel dat je over 20 jaar burgemeester van Amsterdam bent?"

Van der Laan, resoluut: "Dat is volstrekt uitgesloten."

Maandag in de vroege ochtend verloor Amor het gevecht tegen kanker. Zijn laatste reis bracht hem naar begraafplaats St. Barbara, muzikaal begeleid door zijn oude kompaan ­Rodolfo Ravissant, cellist Ernst Reijseger en ­vele vrienden die zijn kist in de kerk beschilderden met kleurrijke laatste boodschappen en het glas op hem hieven: whisky, zijn lievelingsdrank.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden