Muzikale fusies zorgen voor topsfeer op Appelsap

'Als je hakken draagt, gaan ze nu kapot.' De sfeer zit er al goed in, maar met deze ludieke uitspraak brengt dj Lefto het publiek pas echt aan het dansen. Het is het toonbeeld van hoe het op muziekfestival Appelsap vergaat. In een zonovergoten en broeierig Oosterpark bewijst het festival na twaalf jaar nog steeds succesvol te zijn in het samenbrengen van verschillende muziekgenres.

Een uitzinnig publiek tijdens het optreden van het Amerikaanse hiphoptalent Danny Brown. Beeld Jeannine Julen

Het is sinds tijden weer eens slipperdag in Nederland, maar na aandringen van dj Lefto wordt al het schoeisel dat dansen bemoeilijkt braaf aan de kant geschoven. De handen gaan de lucht in, de hoofden deinzen op en neer en er wordt stijlvol geswingd op de R&B-tonen die uit de speakers dreunen. Stelletjes klampen zich stevig aan elkaar vast als de klanken van zanger R. Kelly de ruimte rondom de live stage vullen. Dit soul en R&B-podium is slechts één van de drie podia waar het voor festivalgangers goed toeven is. Eens begonnen als een waar hiphopfestijn, profileert Appelsap zich tegenwoordig als kweekvijver én platform voor talent uit diverse muziekgenres. Techno, hiphop, soul, R&B, van alles passeert de revue.

Toch is het overduidelijk dat het DNA van Appelsap hiphop is. Gasten gehesen in laaghangende broeken met wapperende middelvingers omsingelen het hoofdpodium. Zoals het een echt hiphopper betaamt lijkt wel, want mocht de broek niet laag genoeg hangen, de middelvinger niet strak genoeg staan en de conversatie te zoet zijn, dan roepen de artiesten direct op tot anders. Zo wil rapper Schoolboy Q, uit de VS, van een joelend publiek weten waar de zwarte én witte niggas zijn.

Minder ruig gaat het eraan toe tijdens het optreden van soulartiest Jesse Boykins III. De geboren Jamaicaanse, maar inmiddels in New York gevestigde zanger doet met zijn zwoele soulstem en excentrieke uiterlijk menig vrouwenhart sneller kloppen. 'Ik ben verliefd, ik ben verliefd', roept iemand uit het publiek opgetogen. Boykins, die niet dwars is van enig geflirt met zijn grotendeels vrouwelijke aanhang, zet in de ondergaande zon een spetterende show neer. 'If you feel good Amsterdam, say: Schwaze', roept de soulzanger zijn publiek geregeld toe. 'Schwaze!' volgen de vele vrouwenstemmen iedere keer trouw.

Festivalgangers die een vermoeide blik opzetten bij de ritmische dansbewegingen van hun omstanders, ploffen ondertussen neer op een van de vele picknickbanken. Hongerige en dorstige feestgangers sluiten liever aan in een van de vele rijen voor de eettentjes. Een grote groep mensen verzamelt zich voor de Surinaamse eettent die zichtbaar goede zaken doet. 'Peper, maar wel lekker', zegt een jongeman licht smakkend terwijl hij vluchtig een broodje kip kerrie naar binnen werkt. Daarmee is bewezen dat de culturele fusies op Appelsap op meerdere lagen huishouden dan enkel op muzikaal gebied. De veelvoud aan culinaire lekkernijen, de bonte verzameling van etniciteiten en de indrukwekkende mix van muziekgenres maken Appelsap uniek in zijn soort.

Het is al dichtbij tien uur als het festivalterrein langzaam leegloopt. Op het hoofdpodium duurt het hiphopgeweld nog even voort, maar sommige feestgangers maken zich al op voor de gratis afterparty in het Trouwgebouw aan de Wibautstraat. Anderen begeven zich, licht aangeschoten, op hun fiets op weg naar huis. Met lege, vertrapte plastic cups als belangrijkste aandenken aan het feestspektakel, komt Appelsap 2012 aan een eind. 'Volgend jaar weer?', fluisteren groepjes vrienden elkaar bij de uitgang toe.

Feestende festivalbezoekers
Jesse Boykins III Beeld Jeannine Julen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden