PlusTheaterrecensie

Musical The Full Monty is de overtreffende trap van hysterie

Als toeschouwer van The Full Monty kun je het beste de knop omdraaien en je overgeven aan de totale overdrijving.

De mannen van The Full Monty gaan niet voor een 'halfslachtige' show zoals die van de Chippendales.Beeld -

In het buurthuis van een fabrieksstad treden de Chippendales op: een groep goed gesoigneerde, nichterige jongens, die in hun stripact net niet tot het gaatje gaan. Maar het publiek, dat alleen uit vrouwen bestaat, gaat helemaal uit zijn dak.

De dames, die blijkbaar thuis allemaal droogstaan, bespreken op de toiletten het gebodene en zijn behoorlijk opgewonden van de voorstelling geraakt. Hysterisch is een beter woord. En daar dan weer de overtreffende trap van.

Dat is de richting die regisseur Paul van Ewijk met deze musical op is gegaan. En als dat na een paar minuten duidelijk is, kun je als toeschouwer maar het beste de knop omdraaien en je overgeven aan de totale overdrijving en proberen daar de lol van in te zien.

Doe je dat niet, dan blijf je een avond lang in volle verbazing/ergernis kijken naar een klucht, waarin de spelers naar hartenlust uit de bocht vliegen.

Karikaturen
In de Britse komediefilm The Full Monty uit 1997 wordt het gaspedaal gedoseerd ingetrapt, zodat de ernstige onderwerpen als economische crisis, seksuele onmacht en vaderrechten goed tot hun recht komen. De film werd een succes, omdat de toeschouwer mee kon gaan in het verhaal en de spelers serieus nam.

De echtgenoten van de hysterische vrouwen zijn niet zo aantrekkelijk als de zwoele dansjongens: werkloos, ingedut en met een toekomst die niet verder reikt dan het volgende blikje bier.

Berry (Joey Ferre), die zijn alimentatie niet meer kan betalen en daardoor zijn kind kwijt dreigt te raken, en zijn seksueel uitgebluste, veel te zware vriend Dave (Dennis Willekens) besluiten om zelf ook een eenmalige stripshow te organiseren en zo een financiële klapper te maken.

Geen halfslachtige show, zoals die wufte Chippendales. Nee, ze gaan voor de full monty. Er worden nog vier mannen bijgehaald, die ook hun sores hebben. Ze voldoen allemaal aan een bepaalde karikatuur: de zwarte man met het grote geslacht, de homo die niet los kan komen van zijn moeder.

Rampetamphumor
Een Limburgse del begeleidt de jongens naar de grote avond. Brigitte Heitzer ('Mijn opa was een van De ­Rekels') doet er in die rol nog vier kluchtschepjes bovenop.

De overeenkomsten met de film en musical De Marathon, waarin een groep vadsige mannen de marathon loopt om hun bedrijf van het faillissement te redden, zijn duidelijk. Dennis Willekens speelt ook nog in beide producties een vergelijkbare rol.

Maar De Marathon is zo sterk omdat zorgvuldig het evenwicht wordt bewaard tussen platte humor en ernst. Als Joey Ferre, die het niet altijd redt met de soms hoekige muziek van David Yazbek, in The Full Monty een lied zingt met de foto van zijn zoontje in zijn hand, krijgt het iets heel potsierlijks.

Te veel rampetamphumor slaat de vonkjes van ernst helemaal dood.

The Full Monty

Door De Graaf & Cornelissen Entertainment
Gezien 6/2, DeLaMar
Te zien 8/2 en 7 t/m 9/5 aldaar, tournee tot 4 juni

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden